مرگ صرفا این نیست که تَنِت زیر خاک باشه، مرگ واقعی وقتیه که قلبت زیر خاک باشه.. مرگ واقعی وقتیه که اونی که همیشه و همهجوره کنارت بود و بهت اطمینان داده بود که کنارته، دیگه کنارت نباشه.. مرگ واقعی وقتیه که دیگه نتونی حرف دلتو به هیچکس بزنی.. مرگ واقعی کور شدنِ ذوقه، نداشتن رفیقه، تنها بودن واقعیه..
مرگ واقعی همون شبیِ که تا صبح گریه کردی و هیچکس نبود نجاتت بده..
مرگ واقعی وقتیه که دیگه هیچکس درکت نکنه..
و ماا ، هممون یه عده مُرده ی متحرکیم؛