پاییز با کوله باری از خاطرات می اید بیقراری دل از خزان شروع شد که برای داشتنت برگ ها سقوط کردند طوفان شد و همه ی شهر زرد و خزان شد عشق را میانِ خاک و برگ های پاییز کاشتم آنقدر به آن آب دادم که تمام وسعت دل به نام زیبایش شد چگونه توصیف کنم تلخی لیل و نهار را شب که میشود هجوم خاطرات به سمت من است و شب های فراغ تلخی قهوه را دارد آنچنان تلخ که گمان نمیکنی و در اندیشه ات نمی گنجد که من چگونه این شب هارا تحمل کرده ام دل را خوش کرده ایم به یک معجزه که چه میشد اگر در عشق ما معجزه ی موسی بود...