واقعا از آدمای احمقی که گاهی وقتا مجبور به تحمل کردنشونم متنفرم؛
حتا دیدنشون هم روانمو خدشهدار میکنه...
ما برای بعضی از ابلهان بالای ابرها سفره انداخته بودیم، ناگهان سرهایشان را فرو کردند درون آشغالدونی
به کسانی که آسوده میخوابند حسادت میکنم. برای من شب نبردی بی پایان با افکارم است.