مامان بابام تو راهِ بهشت‌ن.[کربلاء*] اونوقت من رو کاناپه نشستم و در تلاشم بفهمم این حجم از بی‌سعادتی _و نامهربونی از طرفِ مامان ُبابام_ طبیعیه یا نه.

وقتی صدایِ ماشین‌مون✨:

=)

بذارید با این مداحی بمیرم.

اولین شب روضه بیت رهبری بدون حضور آقا..💔

هشت شبه تو هیئت، فقط انتظار می‌کشم. از همون اول که سخنران شروع می‌کنه، تا وقتی که نوحۀ پایانیِ مداح تو حسینیه می‌پیچه. منتظرِ یه اِشارۀ کوچیك به آقایی که دیگه پیش‌مون نیست. حالا از هرکس می‌خواد باشه. سخنران، روضه‌خون یا مداح برام فرقی نداره. فقط.. یه کلمه می‌خوام تا زار بزنم. تا غمی که صد و چندروزه تو دلم رخنه کرده رو بریزم بیرون. فقط کاش منم اینجا می‌بودم، کاش رواق کشوردوست بودم (=

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد..

:))

"من زیرِ بیرقِ ابلفضل‌العباس‌م، و زیرِ بیرقِ هیچ کسِ دیگه‌ای نمی‌رم =)))"