از‌طرز‌‌پیام‌دادنش‌معلوم‌بود
که‌داره‌عذاب‌می‌کشه.

𝐃𝐚𝐲 𝟒𝟏
𝐬𝐨𝐦𝐞𝐝𝐚𝐲𝐬 𝐢 𝐟𝐞𝐞𝐥
 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐢𝐦 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐲𝐨𝐮 𝐚𝐥𝐫𝐞𝐚𝐝𝐲
 𝐚𝐧𝐝 𝐜𝐚𝐧𝐭 𝐜𝐚𝐫𝐞 𝐥𝐞𝐬𝐬 
𝐚𝐛𝐨𝐮𝐭 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐲𝐨𝐮 𝐝𝐨 
𝐛𝐮𝐭 𝐭𝐡𝐞𝐧 𝐬𝐨𝐦𝐞 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐲 
𝐬𝐭𝐫𝐢𝐤𝐞 𝐦𝐞 𝐨𝐮𝐭 𝐨𝐟 𝐧𝐨𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 
𝐚𝐧𝐝 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐭𝐡𝐚𝐭. . .
 -𝐈 𝐦𝐢𝐬𝐬 𝐲𝐨𝐮.

روز‌۴۱
بعضی‌روزها‌احساس‌می‌کنم
می‌توانم‌از‌تو‌بگذرم
‌و‌می‌توانم‌به‌کارهایی‌که‌انجام‌می‌دهی
بی‌اهمیت‌باشم
اما‌بعد‌خاطره‌هایی
از‌هیج‌جا‌برایم‌تداعی‌می‌شود
و‌‌همین‌طور.
-دلم‌برایت‌تنگ‌شده...

من‌خودم‌گذاشتم‌و‌رفتم
قبل‌از‌اینکه‌کسی‌‌بتونه‌من‌و‌بزاره‌و‌بره.

𝐃𝐚𝐲 𝟒𝟐
𝐈 𝐝𝐨𝐧𝐭 𝐭𝐡𝐢𝐧𝐤 𝐢𝐭 𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐬𝐭𝐨𝐩𝐬 𝐡𝐮𝐫𝐭𝐢𝐧𝐠
 𝐠𝐢𝐯𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐨𝐦𝐞𝐛𝐨𝐝𝐲 𝐭𝐡𝐞 𝐛𝐞𝐬𝐭 𝐨𝐟 𝐲𝐨𝐮 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐚𝐭𝐜𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞𝐦 𝐜𝐡𝐨𝐨𝐬𝐞 𝐬𝐨𝐦𝐞𝐨𝐧𝐞 𝐞𝐥𝐬𝐞.

روز ۴۲
فکر‌نمی‌کنم‌هیچوقت‌‌دردِ‌بخشیدن‌‌بهترین‌های‌خود‌‌به‌شخصی‌
و‌تماشای‌او‌‌که‌شخص‌‌دیگری‌را‌انتخاب‌‌می‌کند‌‌را‌فراموش‌کنید.

از‌دست‌دادن‌بعضیا‌باخت‌حساب‌نمی‌شه.