چه کیفی میدهد از عمق سختیها خودت را تا رهایی برده باشی از ورای دره خود را تا فراز کوهها آوردهباشی.لذتی دارد پریدن، در دل بیبال و پر بودن! دویدن، در زمان خستگی، بیشور و شر بودن.
من آنم، آن که بی پر بود و پر وا کرد،
آنم! آنکه دشتی سبز در ویرانه برپا کرد.
همانم! ماهیِ از برکه بیرونی که سهمش چون کویری خشک بود اما تقلا کرد و خاک خشک را مانند دریا کرد...
من پروازِ بیبالم برای ناامیدی، خط ابطالم🦢🌿
@boookmark
گاهی وقت ها بايد رفت، رفت، رفت
يک خيابان دراز را گرفت تا آخرين نفس رفت پيچيد به يک كوچه ی باريک و ناپديد شد...🚶🏻♀
عباس معروفی
@boookmark
کاش پرنده ای بودم و فضای بین شاخ و برگها مالِ من بود و آبی آسمان در ته چشم هایم میرقصید و باد از سنگینی تنِ من میکاست. کاش پرنده ای بودم و شاخ و برگ درختان، مرا از زمین جدا میکرد🕊🍃
بیژنجلالی
@boookmark