«أَنتِ φ قَلبی»

"

وَ حَنیْنی ألیکَ یَقْتُلُنی ؛ و دلتنگی‌ تو می‌کشد مرا ..

از من به تو، برای تو، در دست‌های تو یک قاب عکس خالیِ با شیشه های نو از تو به من، برای من، به انزوای من؛ یک عکس خونی از غریبیِ تو ای وطن! از تو به من، زِ من به تو تو عکس، من نقابِ تو مرا به دوش میکشی؛ - برای من! برای تو ..

آمده‌م پس بدهم بوسه‌یِ دیروزت را .

وای اَز آن روزی که تو عاشق بِشوی ، من معشوق . پدری اَز تو درآرم که خدا می‌داند .

حواسم به نبودن حواست هست.