هدایت شده از 'سایهیدریا'
دوست دارم خیلیارو نشنوم،چیزی نگن،حتی دوست دارم دور بمونم ازشون،تا هیچوقت هیچ چیزی باعث نشه که دیدگاهمون نسبت به هم تغییر کنه.این یه ویژگی خیلی بد منه.
یک.
به نظرم همه آدمها از یه نقطهای به بعد تصمیم میگیرن آدم قبلی نباشن؛ ممکنه این اتفاق به پوستاندازی
برخی آدمها در برهههایی از زندگیشان به جایی میرسند که میتوانند با صدای بلند فریاد بزنند: «اشتباه کردم.»
یک.
برخی آدمها در برهههایی از زندگیشان به جایی میرسند که میتوانند با صدای بلند فریاد بزنند: «اشتباه
شاید عجیب به نظر برسد اما من رسیدن به این نقطه را در مورد اشتباهاتم، بسیار دوست دارم.