1:40

امروز کلی زنگ آخر با ویین خوندیم. میره تو خاطراتم

FR

⋆💘˚ ༘

و خب ... فردا ۳۶۵ روز از اون آدمی که با شوق و ذوق با ویین داشت بعد از خوردن زنگ میرفت کلاس بغلشون میگذره . ۳۶۵ روزی که با یک "رزی میاد با منم دوست شه؟" ، "تو با سرویسی یا مامانت میاد؟" و "میشه با هم دوست شیم؟؟" شروع شد . ۷ اکتبر، روز خوشبختی منه. روزی که بالاخره بعد از کلی ذوقی که داشتم آرمیتا دوستی ما رو با اون حرف راجب سرویسا، که کاملا رندوم بود،(شاید همین باعث شد عاشق چیزای رندوم بشم.) شروع کرد . ۳۶۵ روزی که بعدش من آغاز رسمی دوستی خودم با دو تا دختر مهربون،دوست داشتنی،پر انرژی ، خونگرم ، خوش خنده، شوخ طبع، طناز ، قشنگ و و و . هر نکته مثبتی؛دونستم . ۳۶۵ روز از زنگ تفریح ها رو به نظر ویین غیب شدن درحالی که با پانته‌آ تو حیاط بودم ، زنگای ناهار ، تمام کارایی که تقریبا باید به شکسته شدن استخون یا مردن ختم میشد ، پریدن و تاب خوردن و بلا بلا بلا . ۳۶۵ روز از دوستی ای که باعث شد من اعتماد به نفس قیافه خودمو بدون عینک/چتری داشته باشم ، دوستی ای که برای من خیلی ارزشمنده . ۳۶۵ روزی که تو تمام این مدت ، شاید فقط به رفتن تمام زنگای تفریح با پانته‌آ و احتمالات شکسته شدن استخون و کلا آدمای ریسکی بودن خلاصه میشد . اما شد بهترین ۳۶۴ روز عمرم ، که فردا یه سال میشه . قایق کاغذی، آب بازی ، زیر بارون عین دیوونه ها تو چاله پریدن و یخ زدن . بلا بلا بلا خیلی دوست دارم تمام خاطراتو بریزم وسط ، اما خب واقعا نمیشه از بس زیادن و خب نمیخوام هم بریزم. فقط، واقعا ، نمیدونم چطوری بگم ، این دوستی جزو دوستیای موردعلاقه ی منه (بعد از ویین💞) و واقعا خیلی خاطرات خوبی دارم ، خیلی زیاد .. و خب ، واقعا، وقتی میبینم یه سال داره ازش میگذره...حس خوشبخت ترین آدم جهانو دارم

آرمیتا و مخصوصا پانته‌آ(چون بیشتر همزادپنداری و بلا بلا بلا) ی عزیزم -که هیچکدوم اینارو نمیبینین چون اصلا ایتا ندارین-، من خیلی خوشحالم، از دوستیمون،از داشتنتون، از تمام خاطراتمون و ... . نمیدونم واقعا چی بگم خیلی خیلی خیلی زیاد دوستتون دارم و تا ابد بابت این دوستی حسِ .. نمیدونم چی ، دارم . بهتون خیلی افتخار میکنم . و .. آره خب " 7October is our beginning" .

برای واقعی الان من وقتی میبینم فردا: