همین دیروز بود… هنوز صدای نوحه‌ها در گوشم می‌پیچد و تصویر چشم‌هایِ بارانیِ مردم در میانِ ازدحامِ سیاه‌پوشان، جلو چشمم است. حرم بود و پرچم‌های سیاه، حرم بود و بغض‌های مشترک. چه زود ورق برگشت؛ انگار زمان، تندتر از همیشه گذشت. حالا چشم می‌چرخانم و دیگر از آن سیاهیِ سنگین خبری نیست. رنگ‌ها بازگشته‌اند و حرم، دوباره جان گرفته؛ اما انگار هنوز گوشه‌ای از دلم همان‌جا، لایِ پرچم‌های مشکیِ شب‌هایِ عزا جا مانده است. به همین سادگی، همه‌چیز می‌گذرد… و فقط ردِ آن حالِ خوب است که می‌ماند

ظاهر ماجرا همیشه زیباست. اما امان از اون باطن پر از گل‌ولای.

سنگ قبر هیچوقت وجود گلی که روش گذاشتن رو نمیفهمه .. همچی به وقتش قشنگه : )

اگر واقعا برای کسی مهم باشید هیچ وقت ذهنتون به اینکه مهم نیستید نمیره...

🥲🥲