- یه چیزایی هست ك نمیدونی ؛
مثلِ اینکه در طی پنجاه سال آینده ، قراره کلی وعدههای غذایی خوشمزه بخوری ، یك عالمه با کلی از آدمهایی ك دوستشون داری طوری از ته دل بخندی ، داد بزنی ، جیغ بکشی ، بخونی ، گریه کنی و لبخند بزنی ك صورتت درد بگیره قراره زیباترین طلوعها و غروبهای خورشید رو ببینی ،
هوای تازه و خنك رو روی صورتت حس کنی و احساس گرما و امنیتی ك داخل کت زمستونهی مورد علاقهت داری ، قلب حساست رو امیدوار نگه داره باباجان !
تنها ملاکم واسه شخصیت آدما
وفاداری توی روزای سخت به حرفاییه که تو روزای خوب به همدیگه زدن.
گاهی انسان، شبیه آینهایست
که سالها غبار دیگران را بازتاب داده،
بی آنکه دستی،
حتی برای لحظهای،
بر سطح دلش کشیده باشد.
آنقدر در صدای جهان غرق شدهای
که نجواهای درونت
آرام آرام
به پژواکهای دور و بیرمق بدل شدهاند.
ایستادهای در میانهٔ راهی مبهم؛
آغازی که در خاطرت نیست،
و مقصدی که در مه گم شده.
اما هنوز فرصت هست.
نه برای بازگشت،
که برای رجعت به خویشتن.
شاید وقت آن رسیده
که سکوتت را بفهمی،
خستگیات را باور کنی،
و پیش از آنکه تمام شوی،
آغاز شوی، برای خودت، نه برای دیگران.. ☕️'