خدایا! ما را نهنگی گرسنه فرض کن با دهانی باز، سیرمان کن! ای روزی دهنده‌ی بی‌منت...

دل‌هایتان را به آن مبدا قدرت متصل کنید گمان نکنید ما خودمان چیزی هستیم! از این وابستگی های دنیایی بیرون بروید قطره‌ها! خودتان را به دریا برسانید...

نوشته بود: "احترام به دلتنگ، در آغوش کشیدنِ اوست..." _فقط‌ خواستم بگم: آقای امام حسینِ عزیز، عجیب دلتنگیم‌... :)

شب جمعه مشغول مطالعه بودم، به این دعا رسیدم: بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله مِن اَول الدنیا اِلی فَنائها و مِن الاخرهِ اِلی بقائِها الحمدلله عَلی کُل نِعمه استغفرالله مِن کُل ذَنب و اَتوبُ اِلیه وهُوَ اَرحمُ الراحمین. بعد یک هفته مجدد خواستم آن‌را بخوانم که درحالت مکاشفه از ملائکه ندایی شنیدم که: ماهنوز از نوشتن ثواب قرائت قبلی فارغ نشده‌ایم... _علامه‌مجلسی

لحظه‌ی آخرمان اولِ مجنونی ماست یَرَنی لذت مرگ است به لبخندِ علی!...

لقد طرقت علی بابک منذ ان کان شجره! من بر درت از روزی که درخت بود کوبیده‌ام! بابا علی جان...

‏ز مرگ واهمه داری اگر، تصور کن که مرده ای تو و بالا سرت نشسته ‎علی مَن یَمُت یَرَنی

دعای روز چهارم ماه رمضان🌙✨

للجنه فتحت ابواب... _ و درهایی به سمت بهشت باز شد...

اما، دلیلی نبود که برای اشک‌هامون خجالت بکشیم، چون اشک‌ها شاهدِ شجاعتمون بودن، شجاعتِ تحمل دردهامون ...! _ویکتورفرانکلین،انسان‌در‌جستجوی‌معنی

در ستایش سکوت، ما قربونش برم یه بابا علی داریم که به زیبا ترین شکل ممکن میفرمایند: جبرانِ آنچه بر اثر سكوت از دست داده اى، آسان تر از جبران آن است که بر اثر سخن گفتن از دست رفته است، "نگهدارى آنچه در ظرف است، با محكم بستن دهان آن امكان پذير است" :) اگر سکوت انسان سبب اشتباه شود مى تواند آن را جبران كرد،در حالى كه بازگرداندن سخنِ اشتباه ممکن نيست. _نامه۳۱نهج‌البلاغه

امروز ۲۰ سالم شد و وارد مهم ترین دوره زندگیم شدم، همیشه با خودم گفتم که ۲۰ تا ۴۰ سالگی آدم مهمترین دوره زندگیشه، تو ۲۰ تا ۳۰ سالگی باید بذرتو بکاری و آبیاریش کنی، تو ۳۰ تا ۴۰ سالگی باید همچنان آبیاری کنی و شاهد بلند شدنش باشی و از ۴۰ به بعد برداشت کنی و تکثیرش کنی... امروز ۲۰ سالم شد، سنی که ازش میترسیدم، سنی که فکر میکردم وقتی بهش برسم خیییلی بزرگ شدم و حالا دارم بهش میخندم... ۲۰ سالم شد و شروع دوره جوونی زندگیم، خودم فکر می‌کنم نسبت به دو سال قبل به اندازه‌ی پنج سال بزرگ‌تر شدم و عوض شدم... گفتم از این سن میترسیدم، ولی حالا اصلا نمیترسم و از خودم خیلی راضیم، خوشحالم، سعی می‌کنم در لحظه زندگی کنم، به خودم سخت نگیرم، شاکر باشم... در مسیر تبدیل شدن به اون آدمی هستم که همیشه دوست داشتم باشم... الان از همه‌ اینا راضیم‌.. امیدوارم خدا تو این دوره جوونی منو مثل همیشه زیر بال و پر خودش بگیره و دستمو بگیره... حس و حال جالبیه، شروع دوره جوونی بدون ترس و نگرانی... امیدوارم ده سال دیگه وقتی ۳۰ سالم شد، به خودم بگم: فاطمه؛ آفرین که پای قولت به خودت موندی و تلاش کردی، تلاش کردی، تلاش کردی... به‌وقت۲۵اسفند۱۴۰۲ #بماندبه‌یادگار