🔹 اسامی سرداران و فرماندهان شهید دزفولی در سایت چمدان آبی دانشنامه دزفول ⬇️⬇️⬇️ محمدرضا آل عبدی – غلامعلی آهوزاده – عبدالحمید بادروج – علیرضا بنواری نژاد – محمد بهاءالدینی – رضا پورعابد – عبدالکریم پورمحمدحسین – عبدالکریم پورمقامی – سیدمحسن جعفری منش – عبدالرحمن جلال پور – مسعود خرمی – قاسم خورشیدزاده دزفولی – احمدرضا خیری نژاد – عبدالکریم دادآفرین – بهروز دینوی زاده – علیمحمد رشیدالماسی – عبدالرضا رودبندی زاده – احمد سوداگر – محمود سوداگر – عبدالمجید شعبان پورفولادی – عبدالحمید صالح نژاد – سیدجمشید صفویان – سیف الله صبور – یدالله صبور – عبدالحمید عنبرسر – علیرضا کاوندی قلعه نوئی – علی کمیلی فر – محمدحسن کوسه چی(پارساکیان) – لطفعلی لطفی خلف – عظیم محمدی زاده – میرزاعلی معلم – محمدطاهر مقامیان پور – غلامعلی مهران زاده – غلامعلی مهرعلی – نجات نجف آبادی – سیدمحمد نژادغفار(غفاری) – محمد نوری ملا – احمد هدایت پناه 🔹فرماندهان شهید دزفولی عبدالرحیم آخش - حسن آیرمی - عبدالعظیم استا - محمدحسین اکرمی - حسن انبری(شهیدی) - حسن بویزه - حسین(امیر) پریان - علیرضا پلارک - سیدرضا پورموسوی - عزیز تقی زاده - جانمحمد جاری – ناصر جوکار - عباس جلائی - عبدالحسین چراغی - علی چنار - غلامرضا حداددزفولی - احمدرضا حسامی - کرمعلی خسروآبادی - عبدالحسین خیاط غیاثی - بهمن درولی(فرمانده تیپ لبیک یا خمینی) - محمود دوستانی دزفولی - غلامحسین دیمی(رفیعا) - احمد ذاکرمبارکی - محمدکاظم رفیع نیا - عبدالرضا رودبندزاده - محمدعلی روغنیان - غلامرضا شخص زرینکار - عبدالحسین سعادت خواه"قلفی" - عبدالرضا(محمدرضا) شریفی پور - عبدالحسین صحتی - حسین ضریحی - بهرام عیسوند رحمانی - محمد(حبیب) طحان نژادیان - عبدالعلی غلام منگری - حمید محمودنژاد - حسن معتمدی نیا - سیدمرتضی ملارجبی - عبدالعلی ملک ذاکر - عبدالعلی نجف شاه آبادی - احمد نونچی - سیدضیاءالدین هاشمی نسب 🔹🔹🔹 توجه: طبیعتا لیست فوق کامل نیست. لذا لطفا جهت تکمیل با شماره ۰۹۱۶۶۴۲۲۸۴۱ و یا آیدی @mh_dorchin در ارتباط باشید

🔹یادی از اردوگاه نظامی فتح(شیرین آب = شرینو)   ✍ اردوگاه آموزشی نظامی فتح معروف به اردوگاه شرینو یا شیرین آب واقع در شمال شرقی دزفول در نزدیکی شهرک حمزه در کوهپایه های رشته کوه زاگرس بنا شد و شروع به کارش برمیگردد به اوایل جنگ در سال ۱۳۵۹، آن زمانی که جنگ تازه آغاز شده بود و ما فقط تفنگ ام یک و برنو و گه گاهی هم  ژ۳ را می دیدیم و بدستمان می گرفتیم و با آن به قول امروزیها حال می کردیم..‌‌‌.. 🔹ادامه مطلب را در سایت چمدان آبی بخوانید ⬇️ یادی از اردوگاه نظامی فتح(شیرین آب = شرینو) – در سایت چمدان آبی https://chamadaneabi.ir/ordougah-shirin-ab/ ✳️ آدرس کانال 🔹 (چمدان آبی - دانشنامه دزفول) 🔹 در پیامرسان ایتا ⬇️ @chamadaneabi اردوگاه شرینو شهیدان در تصویر: محمد کلاهمال و محمدکاظم خادمعلیزاده و رضا آلویی برادر آزاده.محسن برومندنسب دیگر برادران: عبداله بهشتی.ایسوند.محمدحسین درچین.حسن جلودارمقدم.منصور محمدعلی زاده و عزیزاله چگنی

🔹در سایت چمدان آبی در ادامه مطلب اردوگاه شرینو می خوانید که ✍اردوگاه فتح یا شرینو را می توان اولین اردوگاه نظامی برای آموزش کلاسیک نیروهای رزمنده دزفولی دانست که توسط و با تلاش تعدادی از معلمان سخت کوش و از خودگذشته و فداکار دزفولی راه اندازی شد. اردوگاه فتح یا شرینو یادآور حضور شهیدان، جانبازان و رزمندگان و بر و بچه های خوب و دلاور دزفولی در ابتدای جنگ و همچنین در طول هشت سال دفاع مقدس است که هیچگاه از خاطره آنانی که آنجا بودند و آموزش دیدند  نمی رود. اردوگاه شرینو روزها و شبهای قشنگی داشت روزش از شب بهتر و شبش از روز و این هم نبود مگر با حضور افرادی بی ریا به عنوان مسئول و آموزش دهنده و نیروهایی جوان و خدایی که در آنجا آموزش می دیدند و چند روز بعد هم در جبهه می رزمیدند و می درخشیدند . ما هم گروهی بودیم که از بسیج مسجد جامع دزفول و مسجد حاج صوفی به این اردوگاه اعزام شدیم و اما یادی هم از دوستان شهید و جانباز و رزمنده هم دوره ای شهیدان: رضا آلویی، محمدکاظم خادمعلی زاده، حسین نمدمال، محمد کلاهمال و برادر آزاده: محسن برومند نسب و دیگر برادران: عزیزالله چگنی، غلامحسین رکنی، چسب فروش، سعید و مهدی بیگدلی، محمدرضا راجی، عبدالله بهشتی، منصور محمدعلی زاده، … عیسوند، حسن جلودار مقدم، امیر زاروی، کریم قنبری نانوا،  … پالش، احمد خواجه مبارک(مجدی)، غلام حافظی، بنواری، حسین احمدی، سیامک شیرافکن، احمد قانعی و اینجانب(محمدحسین دُرچین) و نیز آنقدر که بیادم است شهید عباسی مقبل و بشیری از مسجد حاج صوفی هم حضور داشتند. ✳️ آدرس کانال 🔹 (چمدان آبی - دانشنامه دزفول) 🔹 در پیامرسان ایتا ⬇️ @chamadaneabi

🔹تصویر شهید مهندس محمد بهاء الدین و مراسم رژه با حضور آیت الله حاج سیدمجدالدین قاضی 🔹حماسه سرخ سرزمین هویزه و شهدای دزفول – چمدان آبی https://chamadaneabi.ir/hamseh-hoveyzeh/ ✍ به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان شانزدهم دی ماه سال ١٣۵٩ شمسی روز غم انگیزی است که شهر صبور و نام آشنای هویزه با علمداری سید شهیدان هویزه، سیدحسین علم الهدی تجلیگاه و مشهد جمعی از شهدای مقاوم و مخلص و والامقام نظامی، انتظامی، جهادگر و دانشجویان پیرو خط امام گردید که با نوشیدن شهد شیرین شهادت، وفاق و همدلی، همرزمی و همراهی، گذشت و ایثار ، مقاومت و مظلومیت و غربت را یک تنه و در یک مکان به جهانیان نشان دادند روزی که در یک نبرد نابرابر در مقابل پست ترین عناصر بعثی تا آخرین نفس دلاورانه نبرد و مقاومت کردند و در اوج مظلومیت با ممزوج شدن خون پاکشان زیر شنی تانک های دشمن دون صفت در قتلگاهی به مقیاس نینوای خمینی (ره) در خون یکدیگر غلطیدند و عاشقانه به سوی معبود و رضوان الهی پرکشیدند.  یادشان گرامی باد. 🔹اسامی شهدای دزفولی در حماسه هویزه در سایت آمده است. ✳️ آدرس کانال 🔹 (چمدان آبی - دانشنامه دزفول) 🔹 در پیامرسان ایتا ⬇️ @chamadaneabi

🔹١۶ دی ماه نماد: بُرد پولاد سخت و سنگین با پیکره هایی طیب، نحیف و طاهر 🔹١۶ دی ماه نماد: غلبه اراده های پاک جنود رحمانی بر جنود ناپاک و پلید شیطانی 🔹١۶ دی ماه نماد: نفاق و نفوذ، خیانت و جنایت، زشتی و دنائت  🔹١۶دی ماه نماد: رفتن و فدا شدن صالحان و زمینه سازان قیام سبز آخرین حجت خدا (عج) در برابر سلامت و بقاء و ضمانت میراث داران خون شهداء 🔹١۶ دی ماه نماد: له و لهیدن شدن ابدانی پاک و مطهر ، زیر شنی تانک (نبرد تن با تانک)در برابر نفی نکردن و دفن ارزشها و اهداف و آرمانهای بلند شهداء و امام شهداء ، انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی 🔹١۶ دی ماه: نماد جنگیدن برای عزت و سر بلندی و سعادتمندی در برابر جنگیدن برای ذلت و ظلالت، نوکری و مزدوری 🔹١۶ دی ماه: نماد تسلیم محض در برابر خالق جهان هستی و کرنش و تسلیم محض در برابر خالق جهان پستی و زشتی شیطان صفتان 🔹١۶ دی ماه سال ١٣۵٩ برگ زرین دیگری است از مقاومت و مظلومیت و ایثار و گذشت و قصه پرغصه و افتخارآمیز غلبه قبیله نور خداپرستان بر ظلمت جماعت کور شب پرستان که در صحیفه گرانقدر دوران هشت سال دفاع مقدس ثبت و ضبط گردیده است به امید آنکه طعمه افکار و اندیشه موریانه صفتان نگردد. حماسه سرخ سرزمین هویزه و شهدای دزفول – چمدان آبی https://chamadaneabi.ir/hamseh-hoveyzeh/

✍ سلام و صلوات بر شهدای گرانقدر حماسه مقاومت و مظلومیت شهر همیشه زنده هویزه به ویژه دلاور مردان سرو قامت شهرستان دزفول: 🔹اسامی شهدای دزفول در حماسه هویزه و اسامی یادگاران آن حماسه ⬇️ ١- فرمانده شهید بسیجی سرافراز مهندس محمد بهاء الدین"عاملی"(مسجد محمدی"ملاحیدر") ٢- شهید بسیجی سرافراز دانشجوی جهادگر مهندس محمود فروزش  ٣- شهید ارتشی دلاور مجید بشمه ۴- شهید بسیجی سرافراز  علی اکبر(علیرضا) رکاب ساز  ۵- شهید بسیجی سرافراز  محمد دلجو ۶- شهید بسیجی سرافراز محمدرضا شمسی زاده(مسجد اباذر"مرشدبکان") ٧- شهید بسیجی سرافرار محمدحسین گلبهاری(مسجد قلعه) ٨- شهید ارتشی دلاور عبدالرحیم کلانتریان ٩- شهید بسیجی سرافراز محمدحسین آقارضازاده(مسجد اباذر"مرشدبکان") 🔹 * رزمندگان دزفولی که از این حماسه خونین زنده بیرون آمدند: محمد موحددوست"جریبان"(مسجد حاج ملک)– احمد وفایی نسب(شهید فتح المبین) – محمدرضا وفایی نسب(آزاده) – علی رضا محکی پور(آزاده) – یداله صبور(شهید کربلای ۵) - عزیزاله صبور(آزاده) – اسداله راستین – علی طحان کار - غلامحسین جوان(مسجد قلعه) - محمد طیب زاده"سرتیپی"(مسجد محمدی"ملاحیدر") محمودطیبی"دعیجی"(مسجد محمدی"ملاحیدر") - عزیز بائیس(آزاده) 🔹منبع: وب سایت چمدان آبی (محمدحسین دُرچین)

🔹اسامی شهدای شهرستان دزفول در عملیات کربلای پنج ( 5 ) بترتیب حروف الفبا: در سایت چمدان آبی (دانشنامه دزفول)⬇️⬇️⬇️ « الف » ناصر آتش زر محمدي آهونمدي مريد الماسي سیدمحمود اميني عبدالمجيد انجام مهدي انيس حسيني موسي ايسوند « پ » محمدعلي پاپي جوهرزاده عليرضا پلارك حمید پناهي بروجردي حميدرضا پورابراهيم محمدحسين پوركاوه عبدالعلي پيكلي مصطفي پيلوار عبدالرضا پيوسته گر « ت » بهزاد تابان عبدالكريم تيغ كار « ج » عبدالعظيم جساس عبدالرحمن جلال پور رضا جوهري رنگ « ح » مهدي حمبلي زاده « خ » موسي خان بابائي علي محمد خروس نژاد علي خسروي محمدحسین(مهران) خلقتي « ج » عباس(محمد) جلايي « د » غلامعلي دياني منصور دياني « ر » محمدرضا رمضاني جغاسبزي غلامرضا رهبر(خبرنگار و گزارشگر رادیو آبادان و اصالتاً دزفولی) « ز » سیدمحسن زرنگ زاده « س » محمدحسین سبزواری محمود سوداگر « ش » سلطانعلي شاه محمدي بیاتیانی محمدحسن شكوهنده « ص » يدالله صبور سعيد صحتي حمید صفریان « ض » منصور ضامن « ط » سعيد طاهردناك بهمن(محسن) طلوع « ع » محمدحسن عارفیان بهرام عباس الياسي غلامحسين عسل علي عماركعبي محمودضا عوضي پيرنيا غلامرضا عيدك زاده حسن عيسوند جهانبخش « غ » غلامرضا غفوري بنوتی محمدی « ف » عليرضا فخاري عبدالمحمد فرامرزي سيدهبت اله فرج الهي رضا فرخ نيا « ق » محمدعلي(تقی) قرن زاده غلامرضا قزباف نژاد غلامرضا قصاب نژاد غلامحسين قلي نژاددزفولی « ک » عسکر کایدخورده محمدعلي كدخدازاده عبدالنبي كرمي عبدالعظیم کفشیری سيداسماعيل كيامرزي « ل » عباس لطيفات « م » غلامحسين محسني عظيم محمدي زاده عبدالمحمد ملك پور عبدالرحمن موسائي قلعه عبدالشاهی ايرج مهرگاني مهدي ميرزاپور « ن » مصطفی(سهراب) نادران طحان(ساکی) جمعه نعمت زاده « و » منصور ولي دوست « هـ » احمد هدايت پناه « ی » محمدمهدی یوسفعلی خداداد مسعود يوسفي 🔹منبع : وب سایت چمدان آبی (محمدحسین دُرچین) 🔹شرحی بر عملیات کربلای پنج شلمچه و اسامی شهدای دزفول در این عملیات 16 دی 1365 – چمدان آبی https://chamadaneabi.ir/karbala-5/

جریان چهارشنبه سیاه در دزفول چه بود و در چه روزی انجام شد. در سایت چمدان آبی بخوانید ⬇️ ⬇️

🔹وقتی مهاجمان آمدند چهارشنبه سیاه در دزفول ✍در ۲۷ دی ماه سال ۱۳۵۷ یک روز پس از فرار شاه از ایران، ادارۀ ساواک دزفول تعطیل و تخلیه شد و ساواکیها شهر را ترک کردند، روز سه شنبه ۲۶ دی ماه مردم با پخش خبر فرار شاه از رادیو و تلویزیون، شادمانی ها کردند به همدیگر شادباش گفتند و با شیرینی از رهگذران پذیرائی نمودند. در صبح ۲۷ دی ۱۳۵۷ گروهی از جوانان با اجتماع در میدان مرکزی شهر(فلکه) مجسمۀ رضا شاه را پائین آوردند. در ظهر ۲۷ دی خبر رسید که نظامیان در اهواز با تانک و نفربر شهر را به خون و آتش کشیده اند و احتمالاً بعد از ظهر به دزفول حمله خواهند کرد. طرح نقشۀ حمله به دزفول توسط تیمسار غفاریان فرمانده تیپ ۲ زرهی دزفول با هماهنگی سپهبد جعفریان استاندار خوزستان و ارتشبد قره باغی رئیس ستاد ارتش تنظیم شده بود. در این روز از ساعت ۳۰ :۴ عصرتانک ها و خودروهای تیپ دو زرهی از درب شمالی پادگان حرکت کرده و ساعت پنج بعد از ظهر به سان حملۀ یک ارتش اشغالگر بیگانه به شهر یورش آوردند و به طرزی وحشیانه با تانک و نفربر از روی خودروهای پارک شده درکنار خیابانها گذشتند، بعضی از مغازه ها را به آتش کشیده و رهگذران را به گلوله بستند و حتی به دفاتر نمایندگی روزنامه های اطلاعات و کیهان هم رحم نکرده و آنها را به آتش کشیدند، سرویس حامل پرستاران بیمارستان افشار را نیز به گلوله بستند و لاستیک های آن را پنچر نمودند. هجوم وحشیانۀ مأموران رژیم که با شلیک هزاران گلوله به در و دیوار خانه های مردم و تیر اندازی ها و بوق زدن مکرّر و سر دادن شعارهای جاوید شاه همراه بود تا نیمه شب چهارشنبه ادامه داشت. درمورد تلفات این حملۀ ناجوانمردانۀ مزدوران رژیم به دزفول، آمارهای مختلفی گفته شده که درست و صائب ترین آنها شهادت شش نفر و مجروح شدن بیست نفر است. روزنامه کیهان ( شماره ۱۰۶۱۶ ) پنجشنبه ۲۸ دی ۱۳۵۷مقالۀ وقتی مهاجمان آمدند اسامی شهدای چهارشنبه سیاه دزفول ۲۷ دی ماه ۱۳۵۷ ۱ – شهید عبدالرحمن توفیق زاده ۴۱ ساله ۲ – شهید ناصر بداخانیان ۲۴ ساله ۳ – شهید عبدالرحیم سعادت نیا ۱۶ ساله ۴ – شهید عبدالعزیز قلی حسن کوچک ۱۷ ساله ۵ – شهید رحیم(محمدعلی) کوکبی فر ۱۸ ساله ۶ – شهید محمد فلاطون نژاد ۸۲ ساله منبع: سایت چمدان آبی چهارشنبه سیاه در دزفول ۲۷ دی ماه ۱۳۵۷ https://chamadaneabi.ir/choharshanbe-siyah-dezful/

🔹چهارشنبه سیاه دزفول چه روزی است؟ ✍در روز دوشنبه ۲۵ دی ماه سال ۱۳۵۷ یک روز پیش از فرار شاه، ادارۀ ساواک دزفول تعطیل و تخلیه شد و ساواکیها شهر را ترک کردند. روز سه شنبه ۲۶ دی ماه مردم با پخش خبر فرار شاه از رادیو و تلویزیون، شادمانی ها کردند به همدیگر شادباش گفتند و با شیرینی از رهگذران پذیرائی نمودند. در صبح چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۵۷ گروهی از جوانان با اجتماع در میدان(فلکه) مجسمۀ رضا شاه را پائین آوردند. هوشنگ آراسته نیا پسر عمه ام هم از سکوی مجسمه بالا رفته بود و به حالت تحقیر به مجسمه پس گردنی میزد. سپس گردنش را با طناب بستند و مجسمه را  پایین کشیدند کشان کشان در شهر چرخاندند و بالاخره آن را از روی پل به داخل آب انداختند. در ظهر۲۷ دی خبر رسید که نظامیان در اهواز با تانک و نفربر شهر را به خون و آتش کشیده اند و احتمالاً بعد از ظهر به دزفول حمله خواهند کرد چند بار خبر تکذیب و تایید شد. تا اینکه حجت الاسلام فارغ روی یک ماشین ایستاد و در شهر می چرخید و اعلام می کرد خبری نیست و شایعه دروغ است. طرح نقشۀ حمله به دزفول توسط تیمسار غفاریان فرمانده تیپ ۲ زرهی دزفول هماهنگ شده بود. در این روز از ساعت ۳۰ :۴ عصر تانک ها و خودروهای تیپ دو زرهی از درب شمالی پادگان حرکت کرده و ساعت پنج بعد از ظهر به سان حملۀ یک ارتش اشغالگر بیگانه به شهر یورش آوردند، از پل جدید رد شدند و تعدادی شان وارد خیابان طالقانی شدند عده ای هم سر چهار راه و خیابان امام در حرکت بودند و به طرزی وحشیانه از روی خودروهای پارک شده و موتورسیکلت های در کنار خیابانها رد می شدند و آنها را له می کردند. مغازه ی میوه فروشی ما در خیابان طالقانی نزدیک فلکه بود. با رسیدن خبر، مغازه را بستم و به خانه رفتم. ناگهان شهر در رعب و وحشت فرو رفت همه به خانه هایشان پناه بردند و درها را بستند. فقط تانک ها در شهر رفت و آمد می کردند تا ساعت ۱۲ شب. اگر در خانه ای باز بود تیراندازی می کردند. برخی ارتشی ها زن و بچه های خود را با ماشین سواری در شهر می چرخاندند و کِل می کشیدند وشعارهای جاوید شاه سر می دادند. در مورد تلفات این حملۀ ناجوانمردانۀ مزدوران رژیم به دزفول، آمارهای مختلفی گفته شده که مشخص ترین آنها شهادت شش نفر و مجروح شدن ۱۱ نفر است. از جمله مجروحین رحیم فضیلت پسرعموی همسرم است که از ناحیه سر مورد آسیب قرار گرفت. بچه های انقلابی یا روی پشت بام ها بودند یا روی درخت کمین می کردند. و از آنجا با پرتاب کوکتل مولوتف و سنگ بر روی ماشین های آنها مبارزه می کردند. اما ارتشیها هرکس را که می دیدند به گلوله می بستند. در روز چهارشنبه سیاه و فردایش هیچ تظاهراتی اتفاق نیفتاد. و در واقع از این روز پای ارتش با قصد کودتای نظامی به خیابان ها باز شد. ✍  راوی: حاج رحیم سعیدفر – نگارش: بی بی زهرا موسوی در سایت چمدان آبی