🔹 خیابان های دزفول اسامی قدیم و جدید – در سایت چمدان آبی https://chamadaneabi.ir/khiaban-haye-dezful/ 🔹سایت چمدان آبی: ✍ زمانی بود که در شهر ما دزفول خیابانی نبود محله مسجد و حیدرخانه و محله صحرابدر همه اش کوچه پس کوچه و گَوَه و دربند و سعبات بود تا اینکه اولین خیابان از پل قدیم که ورودی شهر بود افتتاح شد و نامش را گذاشتند خیابان یک ۱ (فروغی) و سپس از میدان مثلث تا میدان فلکه را خیابان کشیدند و نام این خیابان را هم خیابان دو ۲ (سال ۱۳۲۸)گذاشتند و بعد از زمانی دیگر خیابانی از فلکه کشیدند تا چهار راه آفرینش فعلی و نامش شد خیابان سه ۳ یا سیروس و بعد از آن خیابانهای دیگر افتتاح شدند ولی نام خیابان رُمنیده(تخریب شده) یا سیمتری شریعتی از همه بیشتر نامش بر سر زبانها افتاد البته خیابان ششم بهمن را هم خیابان رُمنیده می گفتند در این پُست تصمیم بر آنست که نام قدیم و جدید خیابانهای دزفول را لیست کرده تا در دل تاریخ این شهر به یادگار بماند منتظر یاری و نظر شما عزیزان هستیم. ✳️ آدرس کانال 🔹 (چمدان آبی - دانشنامه دزفول) 🔹 در پیامرسان ایتا ⬇️ @chamadaneabi 📝 آیدی شخصی جهت پیام، پیشنهاد و انتقادات شما: 🆔 @mh_dorchin

خیابان امام خمینی شمالی بین فلکه تا چهارراه شریعتی از گوشه مسجد جامع به سمت شمال

چلاگه یا محل فعلی میدان مرکزی با دورنمای مناره مسجد جامع قبل از ایجاد خیابان امام یا پهلوی سابق

خیابان ششم بهمن سابق(شهید محمد منتظری فعلی) با نمایی دور از بانک ملی مرکزی دزفول

خیابانهای دزفول - اسامی قدیم و جدید به ترتیب حروف الفبا در سایت چمدان آبی⬇️ * خیابان یک 1 "از پل قدیم تا میدان مثلث"(خ ... فروغی - شهید محمد منتظری) * خیابان دو 2 "از میدان مثلث تا میدان مرکزی یا فلکه"(نخل"مُو" - پهلوی - امام خمینی) تأسیس سال 1328 * خیابان سه 3 " از فلکه تا چهار راه آفرینش"(سیروس – آیت اله سیدمحمود طالقانی) * آتش(حضرت زینب س) * آذر(شهید مقومی) * اردشیر(هجرت) * افشار(استقلال) * اقبال(اقبال لاهوری) * او دس پل چدید"او دس او = آن طرف آب"(مسلم ابن عقیل) * بابک(اباذر) * بوالعلا(انقلاب) * بوعلی(پاسدار) * بهائی(امام حسن ع – شیخ بهائی) * بهداری یا پیکان(انقلاب) * بیست و پنج 25 شهریور(هفده 17 شهریور) * پهلوی"محمدرضا شاه"(امام خمینی) * پیکان یا بهداری(انقلاب) * تاج(فتح) * تهران(شهید شیخ عبدالحسین سبحانی) * تیرتاش(امام سجاد ع) * ثباتی(صفائی) * جهانفر(شهید تختی) * چلاگه(میدان مرکزی شهر) * چمن گاه(شهید محمدعلی مؤمن) * چنگیز(حمزه سیدالشهداء ع) * چهل و پنج 45 متری(فتح المبین) * خوشه چین(وارثین – خوشه چین) * دایره(میدان مرکزی شهر) * دهقان(امام حسین ع - دهقان) * رازی(محمد زکریای رازی) * رُمنیده(دکتر علی شریعتی و شهید محمد منتظری یا ششم بهمن) * سلطانی(اسلامی) * سلیمانی(شهید سپهری) * سوادکوهی(شهید نواب صفوی) * سهراب(روستا – آیت الله قاضی) * سیاوش(کمیل) * سیروس(آیت الله طالقانی) * سی متری یا خیابون رُمنیده(نادر – دکتر علی شریعتی - ششم بهمن"شهید منتظری") * سی متری بیمارستان(قائم – یا زهرا) * شاهرخ(سلمان فارسی) * شاهی(امامت) * شمس یا عشقی(بعثت) * شنی(شهید بوستانی) * شهر آرا (میلاد) * خیابان کوچه شهربانی(کوچه آزادی) * شهرداری(تشیع - شهرداری) * شهریار(سیدجمال الدین اسدآبادی) * شهناز(شهیده عصاره) * صفا(پیروزی - صفا) * عارف(شهید عابد – امام سجاد ع - عارف قزوینی - عارف دزفولی) * علوی(کمیل) * فارابی(مالک اشتر) * فرخزاد(سمیه) * فلکه(میدان مرکزی دزفول) * فرخی(فجر) * فردوسی(فلسطین - آیت الله شهید سیدعبدالحسین دستغیب - بلاخره شد فردوسی) * فروردین(دوازده 12 فروردین) * فرهاد(میثم تمار) * فروغی(خ یک از پل قدیم تا مثلث و بعد شد خ شهید محمد منتظری) * فروهر(دکتر بهشتی) * قطران(بلال حبشی) * کارون(شهید آیت الله مدنی) * کوتیان(شهید آیت الله اشرفی اصفهانی - حافظ و بلوار کوتیان بعدا شد جمهوری اسلامی) * کیاوش(شهید کوچک) * کیومرث(شهید آیت الله سعیدی) * گُرگین(حُر شهید) * گیلان(طریق القدس) * لاله زار(معاد) * محتشم(محتشم کاشانی) * مدرس(آیت الله مدرس) * مستوفی(شهید دزیانی - عدل) * معزی(آیت الله معزی) * منشور(نبوت) * مهرتاش(شهید قرنی) * میامی(توحید) * نادر (در ابتدا خیابانی دوازده متری بوده و جدای از خیابان دکتر علی شریعتی و از آفرینش شروع می شد تا فروهر و فردوسی - و بعدا بر اثر اصابت موشک سی متر شد و معروف شد به سیمتری شریعتی) * ناهیدی(شهید آیت الله مطهری) * نشاط(شهید دیانتی - نشاط) * نظامی(امام علی ع - نظامی گنجوی) * وصال(امام محمدباقر ع - وصال شیرازی – وصال دزفولی) * هاتف(شهید رجائی) * هدایت(معلم شهید سیدمحمود موسوی) * هرمز(زکریای رازی - مقداد) * همایون(شهید ازک) * یاس(لاله) * یونسکو(عدالت) منبع: وب سایت چمدان آبی"دانشنامه دزفول"(محمدحسین دُرچین)

🔹 رادیو گچینه (عراق – دره گچینه – شمال خُرمال و حَلبچه) ✍ اواخر جنگ بود که ما را از لشکر ۷ ولیعصر (ع) فرستادند به استان کردستان و سپس سلیمانیه عراق شهرهای حلبچه و خرمال. یه عملیات بزرگ در پیش بود. قرار بود لشکر ۷ با چند تا لشکر دیگه برن جلو و سَدِّ دربندی‌خان رو بگیرن.  حالا ما توی خاک عراق مستقر شده بودیم و اصلاً خبری از وقت اذان نداشتیم، رادیو و اخبار هم که عملاً تعطیل شده بود! یه روز من(عبدالکریم نعناکار) و برادر خوبم، آقای محمدحسین دُرچین، تصمیم گرفتیم که یه برنامه رسانه‌ای راه بندازیم، بچه‌ها توی این اوضاع نیاز به کمی روحیه داشتند. قصد داشتیم اذان پخش کنیم و اخبار و اطلاعات مهم رو به بچه‌ها برسونیم.  مقدمات کار رو آماده کردیم؛ یه سنگر کوچیک رو تبدیل کردیم به استودیو و بلندگوهایی گذاشتیم که صدای ما را به تمام نیروهای لشکر برسونه. اسم رادیو رو هم گذاشتیم “رادیو گچینه” ! هدف هم این بود که انرژی مثبت بدیم و بچه‌ها رو سرپا و آماده نگه داریم.  هر روز خبرهای منطقه رو جمع می‌کردیم و با کمک آقای درچین از بلندگو پخش می‌کردیم. منم شده بودم تهیه‌کننده و آقای درچین، مجری که واقعاً کارش رو عالی انجام می‌داد. گاهی هم دعای کمیل یا توسل را با صدای دلنشین آقای رضا نبوی بصورت زنده پخش می کردیم. راستی این را هم بگم که اشتباه نکنید، برنامه گفتگو هم داشتیم! رادیو گچینه خیلی زود بین بچه‌ها جا افتاد. هر روز همه سر ساعت منتظر پخش اخبار، طنز، موسیقی و اطلاعیه‌ها بودن. همزمان با رادیو، برنامه‌های دیگه‌ای مثل مقاله‌های کوتاه به نام “بَلِّغ” و مسابقات خاطره‌نویسی را هم برگزار می‌کردیم.  این تجربه برای ما واقعاً یکی از بهترین کارهای فرهنگی و فرحبخش دوران دفاع مقدس بود. خلاصه برای اینکه بچه‌ها روحیه بگیرن و تا زمان عملیات سرپا بمونن، قرار بود برنامه رادیو گچینه ادامه پیدا کنه که یه دفعه یه خبر بد رسید. از فرماندهی گفتن: «وسایلتونو جمع کنین، باید برگردین!»  «کجا برگردیم؟»  «پادگان کرخه!»  «چرا؟»  «بعداً بهتون می‌گیم!»  هیچی دیگه، همون لحظه هرجا که وارد خاک عراق شده بودیم، منطقه فتح شده رو به‌عنوان یادگاری گذاشتیم برای برادران بعثیمون و خودمون برگشتیم به سرزمین‌های مقدس مون.  بعداً فهمیدیم که حضرات توی مذاکرات، قطعنامه ۵۹۸ رو امضاء کردن!  شیرینی همه اون رادیو و انرژی مثبتی که به بچه‌ها داده بودیم، یهویی رفت هوا بعد از شنیدن این خبر. تنها دلخوشیمون هم امام بود که بهمون گفت: «این قطعنامه مثل جام زهره، ولی باید بخورید!»  خب، همینه دیگه، قطعنامه رو پذیرفتیم و ادامه دادیم!  فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ، وَ إِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ ✍راوی: عبدالکریم نعناکار 🔹رادیو گچینه (عراق – دره گچینه – شمال خُرمال و حَلبچه) – در سایت چمدان آبی https://chamadaneabi.ir/radio-gachineh/ ✳️ آدرس کانال 🔹 (چمدان آبی - دانشنامه دزفول) 🔹 در پیامرسان ایتا ⬇️ @chamadaneabi 📝 آیدی شخصی جهت پیام، پیشنهاد و انتقادات شما: 🆔 @mh_dorchin

راوی خاطره: حاج عبدالکریم نعناکار از فرماندهان و جانبازان دفاع مقدس⬆️

حاج مهدی کیانی فرمانده لشکر ۷ ولی عصر عج در حال سخنرانی منطقه عملیاتی والفجر ۱۰ – غرب کشور گوینده برنامه های رادیو گچینه و مجری مراسم: محمدحسین درچین

توضیح تصاویر⬆️⬆️ اطراف شهر حلبچه و خرمال مشرف به سد دربندیخان استان سلیمانیه عراق دره گچینه شمال شهرهای حلبچه و خُرمال عراق استان سلیمانیه بر فراز کوههای شمال حلبچه عمیات والفجر ۱۰

پاورقی و معرفی شهر حلبچه: حَلَبْچِه از شهر‌های استان حلبچه کردستان عراق در ۱۵–۱۰ کیلومتری مرز ایران و ۲۲۵ کیلومتری شمال شرقی بغداد است. این شهر در منطقه شهرزور عراق و در مجاورت مرزی شهرستانهای پاوه و مریوان از ایران قرار دارد. شهر حلبچه پس از بمباران شیمیایی رژیم بعث به دلیل آلودگی شدید مواد شیمیایی خالی از سکنه شد؛ لذا ساکنان این منطقه شهر را در فاصله نزدیک سه کیلومتری از محل حادثه از نو بنیان نهادند. مردمان این منطقه به شهر بمباران شده هم اینک حلبچه قدیم (هه‌ڵه‌بجه‌ی کۆن) می‌گویند که خالی از سکنه است و شهرک نو بعد از بمباران را حلبچه تازه (هه‌ڵه‌بجه‌ی تازه) می‌نامند. و گچینه دره ای بود در شمال شهرها حَلبچه و خُرمال عراق.

از راست: محمدحسین درچین گزارشگر رادیو دزفول و رزمنده گردان بلال - سردار شهید سیدجمشید صفویان - سرهنگ حاج غلامحسین سخاوت و مهندس حاجی محمد سعادت پور از فرماندهان گردان بلال