این عزاداری الان شما بیشتر شبیه واکنشه تا درد واقعی
بیشتر شبیه اینه که بهتون دیکته شده که الان وقت غم هست
الان باید سیاه بپوشی
الان باید استوری غمانگیز بذاری
غم واقعی نیاز به دستور و ترند شدن نداره:)
ما داریم تو ایران زندگی میکنیم
(بیخیال اون در آبی ها که فقط پشت تریبون ظاهر سازی میکنن)
ایران الان تبدیل شده به ایرانِ آنلاین و آفلاین
ایران آنلاین:
همین عزاداری های ظاهری و پست و استوری سیاه و غم
طوری نشون دادن که همه جا تعطیله و کسب و کارا خوابیده
ایران آفلاین:
زندگی به راهه مغازه ها بازن
مردم با فشار اقتصادی دارن زندگیشونو میکنن
عروسی میرن عروسی میگیرن
مهمونی میرن
میخندن و غصه هم دارن اما زندگی هنوز جریان داره
خلاصه که خون انسان بیگناه هیچ فرقی نداره با هررررر دین و ملیت و مذهب
غم واقعی وقتیه که برای تمام این خون ها باشه نه فقط برای افراد خاص
نه فقط برای زمانی که کسایی بهت میگن الان باید عزاردار باشی!
«خون دلی که لعل شد»
روایت خاطرات رهبر انقلاب از سالهای زندان،
تبعید و مبارزه است؛
کتابی صمیمی و جزئینگر که چهرهای انسانی
از دل سختیها و تنهاییها نشان میده.
این اثر بیشتر از اینکه سیاسی باشه،
روایت صبر، امید و ایستادگیه..
@chaparketab
روایت کتاب از دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامیه؛
بهویژه سالهای زندان، تبعید و مبارزه
فضای کتاب بیشتر انسانی و تاریخیه تا شعاری
پر از جزئیات ریز از زندگی روزمره، تنهاییها، فشارها و امیدها
برای خیلیها جذابیتش اینه که یک چهرهی سیاسی رو نه از پشت تریبون، بلکه در زندگی واقعی و لحظههای سخت میبینن.