نمیدونم کی به این درجه از سردرگمی رسیدم ، نمی‌دونم کی توی این مسیر که انتهاش تنها به تاریکی ختم میشد قدم برداشتم ، میدونستم که انتهای مسیرم نوری وجود نداره ؟ میدونستم که آخر اون راه کسی رو ندارم که منتظرم باشه ؟ میدونستم و تمام مسیر رو تنها و با پاهای برهنه دویدم تا حالا به این نقطه برسم ؟ شاید امیدواری واژه ی اشتباهی برای من بود . امیدواری به وجود چیزی که وجود نداره . – 𝒱𝗂𝗇𝗈 .

کاش متوجه بشم که این احساس بد و آزار دهنده ام از کجا نشأت میگیره.

‌ ‌ — ‌𝒞𝗁︎𝖺𝗅︎𝗅︎𝖾𝗇︎𝗀︎𝖾 —

سلام من هنوزم از این نکشیدم بیرون .

من یه شب دست به موهای حریر تو کشیدم و هزار شب خواب اون تصویر رو دیدم .

دوستان بزارید پیام تقدیمی تا فردا توی چنل هاتون بمونه و بعدش میتونید پاکش کنید .

𝖢𝖺𝗎𝗌𝖾 𝖨’𝗆 𝗉𝗋𝖾𝗍𝗍𝗒 𝗐𝗁𝖾𝗇 𝖨 𝖼𝗋𝗒 .