ترازوی‌عدل،گلوله‌ی‌اشعار. تناقضی‌عمیق‌دربین‌ابهامات. اشعارم‌جامانده‌میان‌گلبرگ‌ها. تجسمی‌کمرنگ‌ازاندک‌رویاها. زمان‌تاریک‌بودقلب‌ها‌تاریک‌تر. لحظات‌سنگین‌بود‌ذهن‌هاسنگین‌تر. خون‌هابه‌غلیان‌می‌اُفتددرسحرهنگام. رگبارکلمات‌نداشت‌پایان. بازمیگردم‌من‌درآخرین‌لحظه. درخت‌زهرآگین‌بوددرانتظار. F.G

یکی خودش سروده بود

خیلی نازه شعره

😝😝😝😝😝😝

دوست‌هنرمندم‌‌سروده

خانم گوربه سبزی

بزار ادش کنم

بله بله

اد شد امیدوارم چک کنه

فعلا‌آنلاین‌نیس‌بهش‌میگم

اوکب