ترازوی‌عدل،گلوله‌ی‌اشعار. تناقضی‌عمیق‌دربین‌ابهامات. اشعارم‌جامانده‌میان‌گلبرگ‌ها. تجسمی‌کمرنگ‌ازاندک‌رویاها. زمان‌تاریک‌بودقلب‌ها‌تاریک‌تر. لحظات‌سنگین‌بود‌ذهن‌هاسنگین‌تر. خون‌هابه‌غلیان‌می‌اُفتددرسحرهنگام. رگبارکلمات‌نداشت‌پایان. بازمیگردم‌من‌درآخرین‌لحظه. درخت‌زهرآگین‌بوددرانتظار. F.G

یکی خودش سروده بود

خیلی نازه شعره

😝😝😝😝😝😝

دوست‌هنرمندم‌‌سروده

خانم گوربه سبزی

بزار ادش کنم

بله بله

اد شد امیدوارم چک کنه

فعلا‌آنلاین‌نیس‌بهش‌میگم

اوکب

نه دوستام(خب اصولا مجازی تو حضوری خیلی کسی رو نمی‌بینم) همشون واقعا آدم های باحالین