[از اربعین-۱]
مجموعا آنچه جامعه عراقی را از ایرانی جدا میسازد آن است که دهه ها ندیدن روی خوش زندگی به عمده آنها آموخته است که آینده مطلوبشان را با زندگی کردن در "همین لحظه" تحقق ببخشند
آنها در حال زندگی میکنند، حتی وقتی تمام سرمایه حاصل از یکسال کارشان را خرج ده روز پذیرایی از زوار میکنند برای همین امروزشان تصمیم میگیرند...
👇👇👇
@chobealef
🔴 جلوه بصری زندگی عراقی ها چند جهان موازی از تناقض را نشانمان می دهد... عراق پر از ماشین های مدل بالایی است که آرزوی گاز دادن روی یک آسفالت با حداقل استانداردهای لازم به دلشان می ماند، آنها در مناطق روستایی شان آسفالت ندارند اما سوار اتومبیل هایی میشوند که توانایی خریدش غالبا برای طبقه متوسط شهری ساکن در پایتخت ایران هم موجود نیست!
🔵 در عراق میتوان دهها روستا را بدون دیدن حتی یک مرکز درمانی پشت سر گذاشت اما در هر روستا حداقل دو آرایشگاه نیمه مجهز مردانه را پیدا کرد...غالب خانه های روستایی عراق با چیزی به نام نمای بیرونی بیگانه اند و اسکلت ساختمان، نمای آنها را شکل میدهد اما به محض ورود به خانه ها با کیفیت نسبتا مناسبی در نمای داخلی مواجه میشویم.
🔴 در همین عکس هم آنچه به ثبت رسیده غیر از این را نشانمان نمی دهد، یک میزبیلیارد، حجم انبوهی قلیان، نخلستان، جاده، جمعیت عزادار و...همه در یک نقطه به هم متصل شده بودند، مردم روستانشین نه فقر خود را با تظاهر پنهان میکردند و نه از علاقه شان به تفریحات آن هم در میانه موسم عزاداری میگذشتند(بالعکس جامعه ایرانی)
🔵 سبک زندگی و الگوی مصرف عراقی ها با وضعیت ملی شان کاملا تطابق دارد، یک کشور که نیم قرن درگیر جنگ های قومیتی، دیکتاتوری صدام، جنگ هشت ساله با مهمترین همسایه شان، تصرف نظامی، تروریسم، عدم ثبات قدرت مرکزی و...بوده است حالا دوست دارد به گونه ای مصرف نماید که جمع تمامی مظاهر باقیمانده از گذشته و آرزوهای محتمل آینده را ممکن بسازد!
🔴 برای عراقی ها ماشین مدل بالا نمادی از پیشرفتی است که حاصل نشده(آنچنان که نبود آسفالت مناسب در مرکزی ترین نقاط شهر هم آن را تایید میکند)...آنها داشتن مد غربی در لباسی عربی را به شکلی واضح به نمایش میگذارند(چیزی مشابه موج مذهبی-لاکچری جامعه پسا ۸۸ ایران)...آنها سعی میکنند تطابق میان ارزشهای جهانی با آیین های بومی را به شکلی افراطی جلوه گر سازند.
✅ مجموعا آنچه جامعه عراقی را از ایرانی جدا میسازد آن است که دهه ها ندیدن روی خوش زندگی به عمده آنها آموخته است که آینده مطلوبشان را با زندگی کردن در "همین لحظه" تحقق ببخشند... آنها در حال زندگی میکنند، حتی وقتی تمام سرمایه حاصل از یکسال کارشان را خرج ده روز پذیرایی از زوار میکنند برای همین امروزشان تصمیم میگیرند... جامعه ایرانی که همیشه امروزهایش را برای فردا خنثی میکند، تا آخرین لحظه عمر برای روز مبادا پول پس انداز میکند و از اول ابتدایی برای نتیجه کنکور پیش دانشگاهی فرزندش برنامه ریزی میکند نمی تواند در"همین لحظه"زندگی کردن عراقی ها را درک کند!
@chobealef
[از اربعین-۲]
🔴 از همین الان تصمیم بگیرید که ده ثانیه به هیچ چیز فکر نکنید!
قطعا موفق نخواهید شد... شما نهایتا میتوانید به "فکر نکردن" فکر کنید اما نمی توانید فکر نکنید!
همه چیزهایی که در تجربه اربعین لمسشان کردم واقعیتی فراتر از منطق حاکم بر زندگی، جامعه و آکادمی بود، آنچه در راهپیمایی اربعین رخ میدهد جلوه ای از واقعیت موجود است حتی اگر توانایی فهم چرایی و چگونگی اش را نداشته باشیم... رسانه ها و نهادهای علمی می توانند به اربعین اعتنا نکنند تا پیش فرض هایشان بی اعتبار نشود، اما آنها نمیتوانند اربعین را انکار کنند، آنها نهایتا میتوانند به "انکار کردن" اربعین بیاندیشند یا به زبان ساده تر آرزویش را بکنند اما از انکار آن عاجزند... آنچه در نزدیک به ده روز میانی ماه صفر در بیابان های عراق اتفاق میافتد واقعیت دارد حتی اگر منطق ما فهمش نکند!
🔵 ویکتور هوگو میگوید "از میان دو واژه انسان و انسانیت اولی در کوچه ها و دومی در کتاب ها سرگردان است"... در بازه کوتاه مدت راهپیمایی اربعین برای اولین بار در عمرم "کمیت انسان" و "کیفیت انسانیت" را در اعلی ترین درجه خود و ممزوج با یکدیگر پیدا کردم... برای نخستین بار یک اجتماع انسانی(بزرگترین اجتماع انسانی بشریت) همه استانداردهای زندگی را به چالش کشید، طبقه، نژاد، ملیت، جنسیت و... از اعتبار و تمایزبخشی ساقط شده بودند، وحدت جمعیت و کیفیت انسانی چنان در هم تنیده شده بود که همه نظریات اجتماعی رنگ میباختند...
مردمی با فقر مطلق چنان دارایی نداشته خود را توزیع میکردند که هیچ حد از نابرابری به چشم نمی آمد... گویا قرن ها تضاد عرب و عجم آنچنان بی اعتبار شده بود که دیگر جنگ هشت ساله دو ملت هم در اذهان جایی پیدا نمیکرد... مردها و زنانی مشغول به کار مجانی شده بودند که خود در نیازمندی بی همتا بودند، استانداردها رنگ باخته و عقلانیت متکامل شده بود!
🔴 در نخستین شب اقامت به منزل یک روستایی عراقی رفتیم... جز چهار دیوار و هفت هشت تا پریز برق و چهار پنج تا تمثال حضرت عباس هیچ چیز در خانه نداشت... بغل جاده می ایستاد و آنقدر چک و چانه میزد تا زائران بیشتری در خانه اش بخوابند... جز احترام چیزی برای پذیرایی کردن از ما نداشت، مبهوت به کلکسیونِ "نداشته هایش" زل زده بودم که با قاب عکسی عجیب روبرو شدم... عکس فرزند خانواده که در جریان جنگ هشت ساله با ایران کشته شده بود... مبهوت عکس بودم و او داشت قربان صدقه میهمانان ایرانی اش میرفت... جغرافیای کربلا تمامی تاریخ دو کشور را تسخیر کرده بود!
@chobealef
آمریکا... آمریکا!
این بلاهتِ عظیم و توحّش متمدن و بدویّت مدرن و خشونتِ با اتیکت و غارتِ قانونمند، و خوشبختیِ زشت و آزادیِ لَش و دموکراسیِ احمق، و ایندیویدوآلیسمِ قالبریزی شده و استانداردیزه!
و بالاخره همان جاهلیت عرب! با شریفهای قریشی، و سیاههای حبشی، و کعبه مقدسی که اینک مجسمه آزادی نام دارد، و بازار عکّاظی که وال استریت؛ و «بنی امیّه» و «بنی عبد مناف» و «بنی هاشم» که خانواده «فورد» و خانواده «راکفلر» و «کندی»، و همان خاطره موهوم و فخر مجهول به «ابراهیم» و «اسماعیل» که اینجا، «جرج واشنگتن» و «ابراهیم لینکلن» !
و در اینجا و آنجا و هرجا، طوایف یهود «بنی قریظه» و «بنی نظیر» و «بنی قینقاع» که پول و جواهر و بازار و میفروشیها را تیول خود دارند، منتها در ابعاد میلیون ها برابر آگراندیسمان شده، و هر شتر جمّازه دو کوهانه، یک جمبوجت ب52 هشت موتوره بمب افکن گشته!
و «دارالّندوه شیوخ»، «سازمان سیا» شده، و هر «ابو لهب»ی، یک «دالس» و «کسینگر» و هر «حمّالة الحطب» و «هند جگر خواره»ای، یک پتیاره دیوی چون خانوم «روزولت» و هر وحشی حمزه کُشی، یک «چومبه» یا «ژنرال لونول» و «وان تیو»!
🔴 با مخاطب های آشنا، دکتر علی شریعتی، صفحه 70
@chobealef
[خب کیک بخورند...!]
🔴 چندسال پیش روحانی محترمی در منبری نه چندان مشهور مشغول تکرار مکررات منبرهای سنتی بود و میلیمتری از آن استانداردها دور نمیشد... میانه بحث که آمد کمی حرف هایش را امروزی تر کند اشاره ای به وضعیت نهاد خانواده در جامعه امروزی ایران کرد و گفت کاش زن ها میفهمیدند که ارزش خانواده چقدر بالاست و بجای مشغول کردن خود به کار و اشتغال خانه دار می ماندند، یکی از میان جمعیت سوال کرد که آیا شما میخواهید مانع نقش آفرینی زنان در اجتماع شوید؟ حاج آقا هم با قطعیت گفت "نه!" و ادامه داد که شما به راهپیمایی ۲۲بهمن نگاه کنید، انبوهی از جمعیت حاضر را خواهران ما تشکیل میدهند، این نقش آفرینی اجتماعی نیست؟... طبیعتا همه قبول کردیم که هست و متقابلا پذیرفتیم که آن بنده خدا هم مخالف حضور زنان در جامعه نیست!
🔵 جناب محمدفاضلی استاد جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی یادداشتی مرقوم کرده اند (و به شکل و شمایل ویژگی های ۲۰گانه توسعه سیاسی جامعه از دید استاد علوم سیاسی همان دانشگاه) راهکارهایی برای بی اثر کردن تحریم ها ارائه داده... مثلا طبقات متمول برای شستن ظرف هایشان هم نوکر و کلفتی خانگی استخدام کنند، یا بقیه پول را به راننده اسنپ پس ندهند و مواردی از این دست... نتیجه نهایی هم آن میشود که با بازتوزیع مجدد درآمد به اقشار آسیب پذیر فشار کمتری وارد میشود و روزگارشان با سختی کمتری میگذرد... بر طبق منطق آن منبری در این مورد هم چه کسی میتواند منکر این اصل شود که این کارها به اقشاری از جامعه برای عبور از مشکلات کمک میکند؟ قطعا هیچکس!
🔴 وقتی انسان درد چیزی را نداشته باشد و بخواهد برایش نسخه درمانی صادر کند حکایت آن روحانی و این دانشگاهی میشود... یک نفر سالها با هزینه دولت درس خوانده و سالها از دولت حقوق گرفته تا نهایتا راهکاری برای حل بخشی از مشکلات ارائه بدهد، در منظومه فکری اش سیستمی را بگنجاند و نهایتا میوه آن سیستم عدالت اجتماعی و برقراری جامعه ای باشد که افرادش نیازمند صدقه و لطف ثروتمندان نباشند، اما آنقدر غرق در مناسبات موجود میشود که نهایتا توصیه اخلاقی میکند و در همان توصیه اخلاقی اش هم فضا را برای برتری جویی طبقات مسلط به رسمیت میشناسد... غالب دانشگاهیان و حوزوی های کشور همینقدر سرشان در محیط های بسته خودمانی است که از عدالت، آزادی، زن، فقر، پیشرفت، خانواده و حتی علم و دین جز چند کاریکاتور ثبت نکرده اند پس نهایتا همانند ماری آنتوانت(ملکه فرانسوی) در جواب این گلایه که مردم نانی برای خوردن ندارند با آرامش پاسخ میدهند "خب بروند کیک بخورند!"
@chobealef
⛔ حماقت، لازم نیست اصلاحش کنید!
✅ حماقت لازم نیست، اصلاحش کنید...
و تمامی اخبار چند روز اخیر را با خودم مرور میکنم
&٪+°$Π¶®~؟
@chobealef
۱- من عمیقا به آن تشیع که قرار است امامش "شاید این جمعه بیاید...شاید!" کافرم!
دست خودم نیست نمیتوانم بپذیرم که خدا با مردم شوخی داشته باشد، امامی را محو کند و بعدها بگوید در خماری اش بمانید تا دوباره ظاهرش کنم... حالا هم که ظاهر شد قرار است با خواندن چند ورد و دعا کل لشگرهای ظلم و جور جهان را ریشه کن کند و نظامی عادلانه به پا سازد... چرا باید خدا میان مردمش فرق بگذارد و این نعمت بزرگ را نصیب نسلی کند که "نشسته" در آرزوی آمدن امامش بوده! اصلا اگر قرار بود که بدون تکان خوردن مردم با یک معجزه تمامی ظالمان سرکوب و نابود شوند، چرا از اولین پیامبر تا به حال کسی به سراغ این معجزه نرفت تا همه چیز اصلاح گردد و این همه ظلم جهان را فرا نگیرد؟
من برای این انتظار نیم ساعت هم منتظر نمی مانم... من عمیقا به تشیعی ایمان دارم که در آن امامی سالها منتظر است تا شیعیانش به سمت او "حرکت" کنند، قرار نیست او بیاید، قرار است ما به او برسیم، او راهی را گم نکرده ما به بیراهه زده ایم... انتظار برای من رسیدن به آن جایی است که همه در گرد امامی یکی میشوند!
۲- شاید میان تمامی جذبه های پیاده روی اربعین همین شباهتش با مفهوم انتظار بود که مرا جذب خود کرد... آیینی که شرکت کنندگانش را به حرکت وا میدارد، همه به یک مقصد فکر میکنند، خادمانش به دیگران خدمت میکنند تا سریعتر این مسیر طی شود... این حرکت جمعی، این قبول رنج فردی برای پیوستن به یک قیام جمعی، این مقصد مشترک، اینها همگی همان چیزها بود که برایم اربعین را از تمامی مناسک و آیین ها متمایز میکرد... یک تمرین برای طی کردن راهی مشترک، یک آیین که قرار نیست شاید امروز یا فردا امام حسینش بیاید و شاید نیاید، یک گذار از "شاید" او بیاید به "باید" ما برویم هدفمند... من برای این تشیع حاضرم هزاران سال پیاده روی کنم و انتظار رسیدن داشته باشم!
۳- یاس را درک میکنم، درد را حس میکنم، شرایط را متوجهم، اما به سکون مومنانه مسلمانانی که کناری می نشینند و میگویند دیگر کاری نمی کنیم تا او بیاید سخت انزجار دارم... چه میشود که انتظار عدالت را با تحمل ظلم جمع میکنیم؟ این چه قیامی است که شرطش تقیه و سکوت شده؟ این چه انتظار مبتذلی است که مصلحش در گوشه ای از تاریخ گم شده و ما برای پیدا کردنش آگهی روزنامه میدهیم؟... انتظار یعنی حرکت! یعنی شاید این جمعه برسیم شاید...
@chobealef
هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم رونق زمان شما نیز بگذرد
وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب
بر دولت آشیان شما نیز بگذرد
باد خزان نکبت ایام ناگهان
بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد
آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام
بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد
ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز
این تیزی سنان شما نیز بگذرد
چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد
بیداد ظالمان شما نیز بگذرد
در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت
این عوعو سگان شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست
گرد سم خران شما نیز بگذرد
بادی که در زمانه بسی شمعها بکشت
هم بر چراغدان شما نیز بگذرد
زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت
ناچار کاروان شما نیز بگذرد
ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن
تأثیر اختران شما نیز بگذرد
این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید
نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد
بیش از دو روز بود از آن دگر کسان
بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد
بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم
تا سختی کمان شما نیز بگذرد
در باغ دولت دگران بود مدتی
این گل، ز گلستان شما نیز بگذرد
آبیست ایستاده درین خانه مال و جاه
این آب ناروان شما نیز بگذرد
ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع
این گرگی شبان شما نیز بگذرد
پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست
هم بر پیادگان شما نیز بگذرد
ای دوستان خوهم که به نیکی دعای سیف
یک روز بر زبان شما نیز بگذرد...
🔴 سیف فرغانی
#ظلم
#هفت_تپه
#دهونک
@chobealef
🔴 "تقدیم به باهوشان کم خرد، آنها که اقتصاد خواندند تا گرسنگی ۹۹٪ و سیری ۱٪ را تئوریزه کنند!"... این جمله ای بود که اسماعیل رئیسی مترجم کتاب بهای نابرابری جوزف استیگلیتز در آغاز کتاب نوشته بود... باهوشان کم خرد!... این واژه خیلی ناقص است، نمیدانم که برای گذر از زیر ذره بین وزارت ارشاد بوده یا مراعات نسوان نشسته در جمع را کرده که با همین دو کلمه خشک و خالی قناعت سروته قضیه را هم آورده!
🔵 من قبول میکنم که وقتی "هوش زیاد" و "خرد کم" (یعنی همان چیزها که سیستم آموزشی ما دنبالش است) در کنار یکدیگر جمع شوند باید انتظار تصمیمات خطرناکی داشت... مثلا یک باهوش کم خرد ممکن است در وسط یک میهمانی از میزبان در مورد شیوه درست کردن خورشت سوال کند و وقتی که میزبان مِن و مِن کرد بگوید آخر مزه خورشت فلان رستوران را میدهد... باهوش کم خرد میتواند اینگونه باشد اما کسی که در یک مهمانی از تجربه شب زفاف زن و شوهری سوال میکند باهوش کم خرد نیست، احمق بیشعور است، عوضی بی ناموس است، هرزه حرام لقمه است و الباقی فحش ها!
🔴 وقتی که این متن سراسر وقاحت را دیدم که یک نفر چگونه منطق بی ناموسی اقتصادی اش را بر سر کارگرانی که با حقوق ثابتشان نمیتوان یک ماه را بی دردسر زندگی کرد و حالا هشت ماه است که همان حقوق هم نگرفته اند میکوبد و از آنها میخواهد که بجای یخچال خالی به کتابخانه نداشته شان فکر کنند و در اوج هرزگی به آنها تفهیم اتهام میکند که چون کارگرند و مثل او "تحصیلات بیشتر!" نداشته اند حالا نباید تصوری بیشتر از یک نان خالی در سر بپرورانند، برایم سوال شد که حتی یک کم هوش کم خرد هم نمیتواند به این سطح از لجن و بی پرده گویی در بیان منطق نجس سرمایه داری برای کارگران گرسنه بپردازد...
🔵 اینها سیری ۱٪ ثروتمند و گرسنگی ۹۹٪ دیگر را تئوریزه نمیکنند، اینها فحشای درونی شان را بر روی انسان و انسانیت بالا می آورند، اینها حتی در این وسط حق را به آن مالک کلاهبردار کارخانه که با رانت صاحب شده و بعد تسهیلات گرفته و حالا فرار کرده و پیدایش نیست میدهند و از آن کارگر میخواهند تا به تحصیلات بیشتر بپردازد و متوجه "گرفتاری های کارآفرینان" شود...آقای نویسنده اقتصاددان شما همه آن فحش هایی است که ما می دهیم، ما به این فحاشی و بددهانی مان مفتخریم!
🚩 پ.ن: هفت تپه یک مورد نیست، یک اصل و قاعده است، انتهای خصوصی سازی های بی پدرومادری چیزی جز این نمیشود... احیای اقتصاد تعاونی تنها راه نجات امروز مستضعفان است!
@chobealef
[ما و میلیونها جلد کتاب نخوانده...]
🔵 ترم یک دانشگاه بودیم و شهوت خرید کتاب های قطور، مثلا جامعه شناسی ۱۰۰۰صفحه ای گیدنز را زیر بغل میگذاشتیم و مثل آخوندی که توضیح المسائل از دستش نمی افتد این طرف و آن طرف میرفتیم و البته تعهدی هم به خواندنش نداشتیم... چند هفته ای که گذشت فهمیدیم دلیلی ندارد هر کتابی که استاد معرفی میکند را بخریم! اساسا مدل دانشگاه همین است که کتاب معرفی کنند و هر استادی که در پایان هر جمله اش دانشجو را به کتابی ارجاع دهد باسوادتر شناخته میشود...
🔴 ما شهوت کتاب خریدنمان را با تقوا و روزه و باقی توصیه های معنوی مهار کردیم که با یک تیپ شخصیتی جدید آشنا شدیم... زرنگ های آویزان دانشجویانی بودند که دو کتاب امتحانی را از کتابخانه، سه تا را از سال بالایی ها و چهارتا را نسخه پی دی اف دانلود میکردند، حالا ما عقب مانده های پول مفت گیر آورده ای بودیم که کتاب نو میخریدیم... حالا به ظاهر هم که بود میخواستیم وانمود به گیر آوردن کتاب از سال بالایی ها بکنیم تا به طریقی این شهوت زرنگی ناشی از آویزانی را ارضا کنیم...
🔵 اواخر ترم بود و استاد کتابی معرفی کرد، پنج یا شش هزار تومان بود اما همه معترضانه از وضع اقتصادی مملکت موبایل های میلیونی شان را برداشتند و شروع به سرچ برای پیدا کردن نسخه پی دی اف کردند تا در زرنگی از همدیگر سبقت بگیرند... استاد گفت غالب کتابفروشی ها نسخه دست دوم کتاب را دارند اما شما نسخه نو را بخرید، شم اکتشاف گونه مان گفت استاد میخواهد کتابش تجدید چاپ شود و سود را به جیب بزند، اما نه ما کارآگاه های خوبی نبودیم، استاد گفت دیگر کسی کتاب نمی خواند چه برسد که بخواهد بخرد، ما تنها مشتریان کتاب های موجودیم و اگر ما هم خودمان برای کتاب دستی به جیب نکنیم دیگر کتابی چاپ نمیشود که ما بخواهیم دست دوم یا پی دی افش را مفت و مجانا تهیه کنیم... حالا خوددانید!
🔴 امسال سال هفتم است، آن موقع که استاد آنها را گفت دلار تازه ۳۰۰۰تومان شده بود و برای ما این رقم پایان دنیا بود، ما به دلار ۱۲۰۰۰تومانی هم عادت کردیم اما هنوز هیچکس نمیخواهد موبایل ارزان تری به دست بگیرد و کتاب بخرد... کتاب بخرید/یم، یک روز میمیریم و میلیون ها جلد کتاب نخوانده برایمان فاتحه ای نمی خوانند!
#هفته_کتابخوانی
@chobealef
🔸اصفهانی ها از نظر بیولوژیکی ورزشکارتر از سیستان و بلوچستانی ها هستند
🔹تهرانی ها از نظر استعداد مستعدتر از شهرستانی ها هستند
دانش آموزان مدارس پولی از نظر هوشی باهوش تر و نخبه تر از دانش آموزان(خموده، بی انگیزه، متنفر از وطن و بی اعتنا به اصول اخلاقی) مدارس دولتی هستند
🔸ژن های خوب از نظر ارتباطی دارای روابط عمومی بهتری نسبت به بچه رعیت ها هستند
🔹پولدارها از نظر شناخت مبانی رنگ و تمیز بودن خوشتیپ تر از گدا گرسنه هایی که لباس تولید داخل میپوشند هستند
سرمایه دارها از نظر کتابخانه های بزرگشان دارای عزت نفس بالاتری نسبت به کارگران حقوق نگرفته هفت تپه که شعار "نان" میدهند هستند
🔸شمال شهرنشین ها از نظر مراجعه دائمی به انواع پزشک ها نسبت به جنوب شهری هایی که بابت گران بودن درمان به دندان پزشکی هم نمی روند انسان های بهداشتی تری هستند
🔹فرانسوی ها از نظر فرهنگی متمدن تر از الجزایری ها هستند
🔸آمریکایی ها از نظر میزان مشارکت در خیریه ها انسان دوست تر از سومالیایی ها هستند
🔹چشم رنگی های اروپا در غرب ایران از نظر سواد و تشخص با سواد و متشخص تر از چشم بادامی های افغانستان در شرق ایران هستند
⬅بعضی اساسا بدونهیچ تلاشی بهتر از بعضی دیگر هستند...
🔴 ما را ناچار میکنند تا به همه این پیشفرض ها ایمان بیاوریم... اکثریت همیشه قبول میکنند و بی دردسر و دغدغه به زندگی در این جهان همانگونه که هست ادامه میدهند و اقلیت همیشه مبارزه میکند تا اگر نمی تواند جهان ناعادلانه را تغییر دهد حداقل آن را بی آبرو کند... ما صدای بی استعدادهایِ غیربهداشتیِ کتاب نخواندهِ انسان نادوستِ عقب مانده ژن معیوب داشته نامتمدنِ حاشیه نشینِ گرسنه ای باشیم که حتی فرصت پی بردن به علت شکستشان را هم نمیبرند!
✅آرمان عدالت
✅جامعه منهای فقر
✅جهانبرابر
@chobealef
🔴همه میدانند آقای فرهادی!
۱- شما یک بیمار که تنها شش ماه دیگر زنده است را فرض کنید، اگر پیش یک پزشک ایرانی برود پزشک این خبر را به او نمیگوید، حتی ممکن است بگوید نشانه های مثبت پیدا کرده ولی سرانجام به یکی از نزدیکان او اطلاع میدهد که بیمارتان تنها شش ماه زنده می ماند و بگذارید این ماه های آخر راحت باشد، اما اگر این بیمار پیش یک پزشک سوئدی برود پزشک خیلی صریح به او میگوید شش ماه بیشتر زنده نیستی پس هرکاری که دوست داری در این شش ماه انجام بده، هر دو این پزشک با یک تعهد اخلاقی تصمیم میگیرند که به بیمارشان حقیقت را بگویند یا نگویند، اما این اخلاق به نتایج متفاوتی منتهی میشود... اینها قریب به مضمون یکی از مصاحبه های چندسال پیش #اصغرفرهادی است،این پاراگراف به تنهایی مضمون عمده آثار فرهادی است: "نسبی بودن امر اخلاقی" و ناتوانی در رسیدن به یک استاندارد اخلاقی واحد، فرهادی حتی همان زمان هم که تم قضاوت را وارد سینمای ایران کرد به دنبال قاضی کردن مخاطب در مورد موقعیت های مختلفی بود که تعهدهای اخلاقی تضاد آفرین میشوند، فی المثل تعهد راضیه به حلال بودن پول مانع از آن میشود تا قسم دروغ بخورد و قسم نخوردن راضیه باعث انحلال بنیان یک خانواده میگردد... اخلاق نسبی است، همین!
۲- فرهادی این نسبی بودن اخلاق را روی دست گرفت و همینطور فیلم های یک شکل با پایان های به اصطلاح باز ساخت تا اینکه پس از "گذشته" احساس کرد که دیگر مخاطب خوشش نمی آید، همه چیز تکراری شده و حتی مبتذل، تصمیم به چالشی کردن سوژه ها(همان ناموسی کردن خودمان) گرفت تا اگر حرف جدیدی ندارد حداقل دست خطش را عوض کند... "فروشنده" تا حدی افت فرهادی بود اما "همه میدانند" عین سقوط آزاد است، حتی آنها هم که به تشویق متعصبانه فرهادی عادت دارند اثر آخر او را پس زده و میزنند!
۳- همه می دانند که عشقی قدیمی با ثمره ای نامشروع در دهکده کوچکی وجود داشته است، حتی آنها هم که نمی دانند با صدای ناقوس کلیسا مطلع میشوند تا دیانت با استانداردهای اخلاقی خود چیزی که همه میدانند را از یک راز مبدل به یک رسوایی میکند، با صدای ناقوس کلیسا همه میدانند گناه نخستینی بوده که تا ابد زجر و آلامش مرتکبان را آزار میدهد... با همه اینها "همه میدانند"حتی ضد یک قرائت اخلاقی و استانداردهای غیرتمندانه هم نیست، یک اثر بینهایت معمولی با کلیشه های تکرارشده ایست که صرفا رنگ و بوی عشق های مثلثی سریال ترکیه ای گرفته(و صدالبته قابلیت اکران ندارد)، یک حراج ناموسی با عینک دودی انسان دوستانه و پایان بازی که دیگر جذبت نمیکند، انگار #همه_میدانند که آقای کارگردان حرف جدیدی ندارد!
@chobealef
خبرنگار: چرا پیشنهاد باشگاه های بزرگ رو رد میکنی و تو رم میمونی که هیچوقت قهرمان نمیشه؟
توتی: تو مدرسه به ما یاد دادن خانواده مهم ترین چیز تو زندگیه، آدم خانواده فقیرش رو رها نمیکنه تا با پولدار ها زندگی کنه!
در دنیای "دلم خواست" بچمو تو این مملکت به دنیا نیارم، "دوست داشتم" با به دنیا آوردن فرزندم تو کانادا بهش این هدیه رو بدم که هروقت خواست بره تو وطن دومش زندگی کنه، "مگه ما مسوول معیشت مردیم" که عمرنو تو این سرزمین گندیده حروم کنیمِ سلبریتی ها و چشم رنگی ها، باید سعی کنیم فرانچسکو توتی باشیم... توتی بیست و پنج فصل پای خانواده اصلی خودش ماند و در تمامی این ربع قرن به اندازه یک نیم فصل بازیکن ذخیره رئال مادرید عنوان و جامی نبرد... چه افتخاری از این بالاتر که یک نفر به عشق خانواده اش هیچ افتخاری کسب نکند!
سلبریتی ها میتوانند دخلشان را از ما کسب کنند و خرجشان را با از ما بهترها داشته باشند، آنها میتوانند زیر ده هزار دلاری که باید برای نورچشمی شان در فرنگ بفرستند بزایند و طلبکار مردمی باشند که درآمدشان ماهی صددلار بیشتر نیست، آنها می توانند از سیمرغ جشنواره فجر کوچه پشتی مان تا نخل طلا کن و خرس برلین و حتی آن آدمک خوشگله اسکار را ببرند و ما را به خیال خودمان خوشحال کنند، آنها همه کار میتوانند بکنند... آنها فقط یک کار نمی توانند بکنند و آن هم این است که نام نیکی از خود بجای بگذارند، همانطور که این همه لژیونر و فوتبالیست گرانقیمت آمدند و رفتند و فراموش شدند اما هیچکدامشان "آقاتختی" قصه های ما نشد آنها هم میتوانند آن طرف آب حالش را ببرند و برای ما هشتگ و اموجی بفرستند و آریایی تر از کوروش و داریوش بهمان علامت پیروزی نشان دهند اما نمیتوانند خودشان را از خانواده ما بدانند... آدم خانواده فقیرش را رها نمیکند تا با پولدارها زندگی کند!
✅همان نقل معروف
"وطن هتل نیست که هرگاه خدمترسانی اش ضعیف شد آن را رها کنیم!" 🇮🇷
@chobealef
اگر اجباری که به زنده ماندن دارم نبود، خود را در برابر دانشگاه آتش میزدم، همانجایی که بیست و دو سال پیش "آذر"مان، در آتش بیداد سوخت، او را در پیش پای "نیکسون" قربانی کردند!
این سه یار دبستانی که هنوز مدرسه را ترک نگفتهاند، هنوز از تحصیلشان فراغت نیافتهاند، نخواستند - همچون دیگران - کوپن نانی بگیرند و از پشت میز دانشگاه، به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خویش فرو برند. از آن سال، چندین دوره آمدند و کارشان را تمام کردند و رفتند، اما این سه تن ماندند تا هر که را میآید، بیاموزند، هرکه را میرود، سفارش کنند. آنها هرگز نمیروند، همیشه خواهند ماند، آنها "شهید"ند.
این "سه قطره خون" که بر چهرهی دانشگاه ما، همچنان تازه و گرم است. کاش میتوانستم این سه آذر اهورائی را با تن خاکستر شدهام بپوشانم، تا در این سموم که میوزد، نفسرَند!
اما نه، باید زنده بمانم و این سه آتش را در سینه نگاه دارم.
🔴شانزدهم آذر
🔵علی شریعتی
@chobealef
[یک عاشقانه اجتماعی و کمی جنگی!]
🔴 نمیشود مطلقا گفت اما در غالب موارد عیار هرچیز را مخالفانش مشخص می کند... دهه شصت برای ما مثل یک کالای لوکس در پشت ویترینی از قداست قرار دارد، دهه شصت یادآور برجسته شدن همه اصول انقلابی است: ایثار، پاکدستی، عدالت، صداقت، معنویت و صدالبته کوچه های پر از حجله و شهادت بهترین ها... حتی دهه هفتادی هایی مثل من هم که به دهه قبل از میلادمان عرق و تعصب داریم متوجه ضعف ها، کج سلیقگی ها و حتی ظلم های دهه شصت هستیم اما دلمان نمیخواهد جنس پشت ویترینمان ارزان شود، دهه شصت نماد و نمودی از آرزوهایی است که نفهمیدیم چگونه برآورده و پس از مدتی کمیاب شد... برای همین ها هم که باشد من دوست دارم عیار نقد و حتی تمسخر دهه شصت فیلمی حساب و کتاب دار مثل #بمب باشد نه فضاحت های مبتذلی همچون #هزارپا و #نهنگ_عنبر ،به نفع دهه شصت است که مخاطب نقدش را در یک فیلم خوب ببیند نه لابلای شوخی های زیرشکمی عطارانی... بمب، حرف هایی سنگین تر از باقی کمدی های دهه شصتی میزند اما حرمت نگه میدارد، برای خنداندن، جانباز اعصاب و روان را یک معتاد خانم باز رقاصه نشان نمیدهد، پس چه بهتر که عیار نقد و شوخی با دهه شصت در دست یک فیلم خوب بماند!
🔵 دورکیم در پژوهش مشهورش پیرامون خودکشی به این نتیجه میرسد که کمترین میزان خودکشی ها در زمان جنگ صورت گرفتهاست، اختصارا بگویم نه چون اوضاع گل و بلبل میشود(که طبیعتا بالعکس) بلکه در زمان جنگ انسجام اجتماعی افراد را از زندان تفرد خارج میکند و این تسکین آلام و دردهایشان میگردد... بمب حکایتی از همین فردیت و جمعیت آدم های سرگردانی است که فقط انفجارهای شبانه عاشقشان میکند، تکثر فرهنگی شان را محو میکند، از فردیت روی زمین به جمعیت زیر زمین میکشاندشان و حتی کودک بچه زمانشان نیز میگوید "من جنگ، آژیر قرمز و زیر زمین را دوست دارم"... برای همین ها بمب یک نوستالژی از حس حیات جمعی در دوره انسجام جنگی است!
🔴 محوری ترین مکان بمب، "مدرسه" بعنوان نمادی از ساختار رسمی و حکومتی اصلاح آمرانه در دهه شصت است، آنچه بینهایت به چشم می آید "مرگ بر..." گفتن هاییست که بار عمده بخش طنز را هم به دوش میکشید(و البته مشخص میکند که سیامک انصاری چقدر خود را حیف مهران مدیری کرده است)، مرگ بر هایی که مخاطبان متعددشان از دیوارهای مدرسه هم بزرگتر است و مدیر را ناچار به آن میکند تا بگوید "مرگ بر صدام یزید کافر" را به جای "بنی آدم اعضای یکدیگرند" بنویسند... مدرسه نمادی نسبتا مستقیم از نحوه مواجهه نسلی حکومت با نسل پساانقلابی است، ساختار خشک ایدئولوژیک که در زیر پوست آن دانش آموز کاست شریعتی(معلم انقلابی دهه پنجاه) را برای پر کردن آهنگ های خارجی(ضدارزش انقلابی دهه شصت) با خود مخفیانه جابجا میکند... مجموعا آنچه در بمب به شکلی نامنصفانه به چشم آمده از خودبیگانگی مردم با عنصر جنگ است، گویا که میان آنها که در شهر مانده اند و آنها که به خط زده اند دیواری با بلندای مذهب، نژاد و ملیت کشیده اند، فرار از جنگ جوانان را وادار به دزدی و خطر مرگ برای فرار از دست ماموران میکند!
✅ بمب خاستگاهی متفاوت از بخش عمده مردم دارد، یک دهه شصت با عینک طبقه مدرن شهری ای است که برایش "دفاع مقدس" یک "جنگ هشت ساله" بوده است، این نگاه با نگاه خیلی از ما سازگار نیست اما لزوما هم مطرود و مردود نمی باشد... باید بمب را دید، مثل فیلم های خوبی که حرمت سوژه را نگه میدارند اما حرفشان را سانسور نمیکنند،بمب میتوانست یک کمدی پرفروش شود با انبوهی از کلیشه های جنسی و رقص و آواز و عطاران، اما خب اینگونه نشده... باید یاد بگیریم که مخالفانمان را به سمت ادبیات صحیح که باب گفتگو را نبندد هدایت کنیم و حتی ذائقه شان را از هجو به سمت نقد ببریم... بمب یک چیز در همین مایه هاست!
@chobealef
[پرچم سفیدهای برای جنگ!]
🔴 پسرک در میان شلوغی های تیر۷۸ کوی دانشگاه یک پیراهن سفید خونی به دست گرفته بود و مدتی بعد با انتشار عکسش در مجله اکونومیست مشهور شد و نهایتا نیز مقدمات فرارش به آمریکا مهیا گشت، او هنوز قهرمان اصلاح طلبان بود که عکس های دیدارش با جورج بوش منتشر شد و تبدیل به فعالی پیگیر در تشویق دولت آمریکا برای تحریم ملت ایران شد... زن جوان در زمستان پر هیاهو ۹۶ در خلوتی یکی از مناطق شمالی تهران روسری سفید رنگ خود را در اعتراض به حجاب اجباری روی تکه چوبی بست و به خیل دختران خیابان انقلاب ساکن قیطریه و همچنین زنان قهرمان اصلاح طلب پیوست، پست های حمایت او از کاندیدایی که آمده بود تا تحریم ها را بردارد بازنشر میشد و سوژه یک رسانه ها بود تا نهایتا خبر فرارش منتشر شد و دست آخر در پارلمان کانادا پیشنهاد تحریم ایران را داد...
🔵 از "پیراهن سفید" باطبی تا "شال سفید" شجری زاده نه اولین نمادهای مبارزه بیگانهطلبانه مخالفین نظام سیاسی بوده است و نه آخرین آغوش باز اصلاح طلبان برای همزیستی با آنان که بی هیچ تعهدی نسبت به استقلال و منافع ملی از زیر بته روییده های مبارزه سیاسی شده اند... از روزی که فاطمه حقیقتجو بعنوان نماد دموکراسی خواهی انجمن های اسلامی اصلاح طلب به مجلس ششم رفت تا روزی که در میان مجاهدین و سلطنت طلب ها با شال سبز رنگ حرف از یکی بودن راه برای آینده ایران زد، از روزی کهمسیح علینژاد با سیدمحمد خاتمی معاشقه سیاسی میکرد تا زمانیکه با رضا پهلوی عکس انداخت و جلودار توهین به مذهب اکثریت ایرانیان شد از روزی که مجیدتوکلی با پوشش زنانه دستگیر و شرف جنبش دانشجویی شد تا روزی که با پوشش مردانه خواستار تحریم خارجی برای اصلاح ایران شد کمی کمتر از ده سال گذشت... از زمانی که اصلاح طلبان با تَکرار ادعاهای اشرف نشینان پای تابوت سیاسی مجاهدین اشک ریختند که مردم را از رقیب بترسانند تا آن روز که پرچم وحدت ملی برای مقابله با بدخواهان به دست گرفتند کمی کمتر از چند ماه گذشت... قهرمان های کوتاه مدت که بعد از اتمام یک پروژه تبدیل به ضدقهرمان هایی تکذیب شده میشوند!
🔴 راه تکامل از پا گذاشتن در "اصلاح" بگذرد یا بازگشت به "اصول" فرق چندانی ندارد، آنچه که مقدمه است روشن کردن تکلیف با نیروهای ضدقدرتی است که اصلاح شان در مسیر بیگانه طلبی، نفی استقلال ملی و تعمیق تضادها میگذرد، نفی آنها که بی پروا "تغییر داخلی" را از طریق "تحریم خارجی" طلب میکنند و در راهکارهایشان از تجزیه ایران هم ابایی ندارند شرط نخستین برای هر پیشنهاد وحدت گرایانه ای است و صدالبته که طمع کسب آرا چندساعته مانع از آن خواهد شد!
@chobealef
همیشه در انتظار ما باشید
در هر آنچه ناگهانی است
ما در همه ی فرودگاه ها هستیم
و در همه ی بلیت های سفر
در رم... و در زوریخ
از زیر سنگ می روییم
از پشت مجسمه ها سر برمی کشیم
و حوضچه های گل
مردان ما بی گاه سر می رسند،
در خشم آذرخش و در رگبار باران
در عبای پیامبر می آیند
یا در شمشیر اصحاب
زنان ما
رنج های فلسطین را بر اشک درخت نقش می زنند
کودکان فلسطین را در وجدان بشر دفن می کنند
زنان ما
سنگ های فلسطین را به سرزمین ماه می برند.
|نزار قبانی|
🔴 تصویری از راهپیمایی بازگشت، غزه
@chobealef