گفتم بدوَم تا تو همه فاصله ها را...

ولی جراتشو ندارم.

تنهایی، رو به قبله ام کرده است...

.

انگار خیلی بدبختی خودم کمه، حالا باید غصه این امیرو بخورم

طفلک بچه

با دوربین شکسته گوشی در حرم حضرت معصومه به یاد همه شماها، بچهایی که منو تحمل میکنید و (میخواستم اسم هیچ کس رو ننویسم ولی چون میدونستم به خودتون نمی‌گیرید نوشتم): پریا، سحر، shadow، قاتل صورتی، INFP، اجتماع سررسید هایم، آدم‌ عادی، حاج خانوم، جزئیات کسل کننده و یا همون تلسکوپه جیمز، ژانوس، امانه، زهرا (زد رو میگم)، کبابی هانیبال و برادران و یا همون شنگول ویرانه، ریحانه‌ی خواهرم، آربی، استاد زینک، وید، Nilse، آوات، بی آبروی منفعل، استاد آنجل، فایو داره آقا، ارژنگ یا همون آبی، اورانیوم، معصومه‌ی دارم دیوانه میشوم، اینجا، حنانه‌ی بلانت، استاد هیلان، روان‌نشناس، زهرای دژاوو، مشترک مورد نظر، استاد NK پارادوکس، استاد هاروی، نیایشِ دد رز، هرم آتشین خیال یا همون زیرزمین، اینجا اسم نداره، اینجا، طاهره‌ی گلایل سپید، سمفونی دلقک ها، خودکشییسم، پختاپوسی که قهوه خونه داشت، Aurora، ثمین، درچیدا، ناویس💞

آقا دم شما گرم، التماس دعا

دلم حرم خواست، مرسی

میرم گریه کنم