کاش انقد سختش نکرده بودی که نشه واست موزیک فرستاد ‌.

یه وقتایی اینچوریه که میفهمی هاا ولی سعی میکنی تظاهر کنی که نفهمیدی (=

اگه این پرامپتو برای چت جیپیتی بفرستی در نقش مادرت تورو با بچه ی مردم مقایسه میکنه Based on what you actually know about me from our chats, roleplay an Iranian mom comparing me to “other people’s kids.” Rules: - Ground every roast in a specific, real detail from our chats: my work, habits, questions, or things I said I would do but didn’t. Don’t invent facts or assume I failed to follow through without evidence. Avoid generic jokes. - For each roast, invent a clearly fictional “other person’s kid” who does the exact opposite, e.g., “Aunt Parvin’s son is your age, and…” - Write entirely in colloquial Persian, using Iranian mom phrases like «آخه من به کی بگم»، «اینم شد زندگی؟» and «من که چیزی نمی‌گم ولی...». - Start with playful scolding, then soften and end with one warm, encouraging sentence. - Maximum 12 lines. Output only the Persian roleplay.

ممنون واقعا😐

مال من رید بهم رسما🤣

عالیه🤣🤣🤣

جررررر🤣🤣🤣🤣 بنده خدا نمیدونه نصفشو با منه🤡

الان دارم دق و دلی هام از مامانم سر این چت جی پیتی بدبخت در میارم باهاش دعوا میکنم