✅ ترس از اتهام یهودی‌ستیزی، صدای حقیقت در بریتانیا را خفه کرده است! 📍جراح بریتانیایی: اتهام یهودی‌ستیزی طی دو سال اخیر به‌شدت به‌عنوان یک سلاح به‌کار گرفته شده، و بسیاری از افراد به‌خاطر ترس از متهم شدن به یهودی‌ستیزی، از حقیقت‌گویی عقب‌نشینی می‌کنند/رسانه‌های ما در نحوهٔ بیان حقیقتِ آنچه در غزه رخ می‌دهد کاملاً شرم‌آور رفتار کرده‌اند/آنها به شکلی رسواکننده از انعکاس بی‌طرفانهٔ آن خودداری کرده‌اند!/من از رفتار آنها متنفرم و معتقدم آنها باید مورد پرسش قرار گیرند... ☑️ @Kavoshplus

پیروزی بلوک مقاومت عراق در انتخابات برای امریکا و اسرائیل قابل تحمل نخواهد بود این به معنای تثبیت روند جنگ داخلی در عراق با حضور مستقیم آمریکا و اسرائیل است ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

✡ دیپلمات سابق بریتانیایی و عضو ارشد سابق «ام آی ۶»: میلیاردرهای صهیونیست چندین‌بار ترامپ را از ورشکستگی نجات دادند و حالا آن‌ها نمی‌گذارند او روابط آمریکا با روسیه را عادی سازد! 🎙 آلیستر کروک: 🚨 #شلدون_ادلسون ترامپ را نجات داد. در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ کل امپراتوری ترامپ در حال فروپاشی بود زیرا کازینوی آتلانتیک ترامپ با مشکلات مالی مواجه بود، اما ساختار شرکت او به این معنی بود که او تمام دارایی‌هایش را از دست خواهد داد. و این شلدون ادلسون بود که برخی از میلیاردرهای همفکر طرفدار #اسرائیل را گرد هم آورد و او را نجات داد. بنابراین، او همه‌چیز را به آن گروه از میلیاردرهای اسرائیلی مدیون بود. آن‌ها او را نجات دادند و او از آن زمان تاکنون به آن‌ها به‌صورت غیرنقدی بازپرداخت می‌کند! 🎬 یهود مدیا : 🇮🇷👉 @jewishmedia

آمریکا بیست سال به نام «جنگ علیه ترور» و القاعده و داعش، غرب آسیا را شخم زد و باعث کشته شدن دو میلیون عراقی و افغان و سوری شد. حالا ترامپ با یکی از فرماندهان ارشد القاعده داخل کاخ سفید عکس یادگاری می‌گیرد. هیچ امپراطوری در تاریخ این‌گونه ردا از ادعاهای پیشین خود برنداشته و دستگاه ایدئولوژی خود را عریان نکرده. اگر هنوز کسی به امکان کمک گرفتن از آمریکا برای برقراری دموکراسی و حقوق بشر و توسعه در ایران معتقد است مساله‌اش دیگر نمی‌تواند سیاسی باشد. درباره چنین فردی دو امکان بیشتر وجود ندارد: یا از جرگه امثال مسیح علی‌نژاد و کارمند دستگاه تبلیغاتی آمریکا ست و منافعش در گروی دفاع از چنین دروغی. یا خیلی ساده آدم بسیار کم هوش و یا آیکیوی مرزی است.

خدای متعال دکتر ابراهیم رزاقی عزیز را با اولیایش محشور بفرماید. در زمانه سلطه لیبرالیسم بر کشور، تفکر مترقی‌اش در انزوا قرار گرفت؛ اما تردید ندارم که ان‌شاءالله شاگردان و علاقمندانش این راه را تا مقصد خواهند پیمود. @syjebraily

استاد گرانقدر جناب آقای دکتر ابراهیم رزاقی دار فانی را وداع گفتند. روحشان شاد و با اولیاءالله محشور باشد. ان‌شاءالله آثار ارزشمند و خط فکری ایشان به عنوان باقیات صالحات، بر علوّ درجاتش بیفزاید. 🆔 @SSL_Qasd

دکتر ابراهیم رزاقی خدا رحمت‌شان کند. سالها پیش ایشان را ملاقات و تبادل نظر کرده بودم. ایشان از اولین منتقدین سیاست‌های نیولیبرالی در ایران پس از جنگ بودند اما به رسم معهود در انزوا و عزلت قرار گرفتند. انسانی بسیار مؤمن، متواضع، خوش‌مشرب و دلسوز که عمر خود را در افسوس انحرافات پساجنگ گذراندند و هشدارها و انتقادات‌شان مثل منتقدین انقلابی امروز مسکوت ماند.

💢 بزرگترین تجمع و اعتصاب سالهای اخیر ایران در گفتگو با علیرضا میرغفاری/ جدال نکات کلیدی و مهم: 🔸تجمع ۲۰ آبان ۱۴۰۴: بزرگ‌ترین تجمع قانونی کارگران پیمانکاری پارس جنوبی با بیش از ۳۰۰۰ شرکت‌کننده. 🔹مطالبات اصلی: حذف پیمانکاران، همسان‌سازی حقوق و اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل با نگاه همسان دستمزدی. 🔸ساختار تبعیض‌آمیز استخدامی: وجود چندین مدل رابطه استخدامی با نظام‌های دستمزد متفاوت و تبعیض‌آمیز. 🔹تأثیر تورم و سیاست‌های اقتصادی: افزایش قیمت‌ها باعث کاهش قدرت خرید کارگران و ایجاد شکاف معیشتی شده است. 🔸 روند تشکیلاتی و سیاسی کارگران: تشکیل انجمن‌ها، کانون‌ها و اتحادیه‌ها با مشارکت دموکراتیک و افزایش قدرت چانه‌زنی. 🔹نگاه امنیتی و سیاسی: تغییر نگاه نهادهای امنیتی از برخورد تهدیدآمیز به گفتگو و همکاری در چارچوب قانون. 🔸حمایت از نظام و مطالبات صنفی: کارگران تاکید دارند که مطالبات خود را در چارچوب نظام و انقلاب پیگیری می‌کنند و با گروه‌های معاند تفاوت دارند. 🔹ضرورت آگاهی‌بخشی و رسانه مستقل: راه‌اندازی رسانه کارگاه تی‌وی برای افزایش آگاهی و اطلاع‌رسانی مستقل کارگران. 🔸چشم‌انداز آینده: امید به داشتن نمایندگان کارگری واقعی در مجلس و ایجاد تغییرات بنیادین در سیاست‌های کارگری کشور

ملت شریف ایران شنیده‌ها حاکی از تصویب حذف ارز ۲۸۵۰۰ تومانی و اختصاص منابع آن به کالابرگ در سران قواست. کالابرگ هیچگاه جبران افزایش تورم شدید ناشی از حذف ارز ۲۸۵۰۰ تومانی را نخواهد کرد و سران قوا مسئول تبعات آن خواهند بود. اجرای این سیاست، گرفتار کردن بیشتر اقتصاد در چرخۀ مخرّب تورم-نرخ ارز است. کانال دکتر حسین صمصامی در ایتا https://eitaa.com/dr_hsamsami

📌حسین ملائک سفیر سابق ایران در پکن: چینی‌ها گفتند که‌ما دیگر نمیدانیم باید چه‌‌کنیم که‌ ایران با ما کار کند ، آن‌ها معتقدند که نظام سیاسی ایران بی‌برنامه‌ترین نظام سیاسی جهان است و از دولت روحانی بسیار گله مند بودند. https://eitaa.com/westanews

به چین بگویید چون نظام سیاسی ایران تنها نظام سیاسی دنیا است که مبتنی بر دین مبین اسلام شکل گرفته اما عمده سیاست‌هایش تحت هدایت و دستکاری #شبکه_مخفی_ناتو، #شبکه_زیتون، یهودیان مخفی و بهاییان مخفی و جریان سیاسی همکار آنها یعنی اصلاح‌طلبان جلو می‌رود. معدود دولت‌هایی هم که واقعاً خواستند اهداف اسلامی-انقلابی را پیش ببرند با کودتا (احمدی‌نژاد) یا ترور (شهید رئیسی) مواجه شدند.

‌بررسی صورت‌های مالی پالایشگاه اصفهان در سال ۱۳۸۶ به‌خوبی نشان می‌دهد که در این سال نقطه عطف مهمی در ساختار اقتصاد ایران رقم خورده است. تا پایان سال ۱۳۸۵، تعامل دولت با پالایشگاه‌ها مبتنی بر نظام «حق‌العمل‌کاری» بود. در این چارچوب، دولت به‌عنوان مالک نفت ملی، خوراک را به پالایشگاه‌ها می‌داد و پس از فرآورش، تمام محصولات شامل فرآورده‌های اصلی مانند بنزین و گازوئیل و فرآورده‌های ویژه مانند روغن‌ها و حلال‌ها را تحویل می‌گرفت. پالایشگاه در ازای این خدمت صرفاً حق‌العمل ثابتی دریافت می‌کرد که برای پالایشگاه اصفهان در سال ۱۳۸۵ حدود ۴۸ میلیارد تومان بوده است. از سال ۱۳۸۶، این الگو به‌طور ناگهانی و بی‌سروصدا دگرگون شد. نفت خام به‌صورت «فروش دلاری» به پالایشگاه‌ها واگذار شد و فرآورده‌های تولیدی نیز با همان منطق «خرید دلاری» از آن‌ها بازخرید گردید. هرچند هیچ جریان واقعی ارز و حتی تبادل پول در میان نبود و عملیات صرفاً حسابداری انجام می‌شد، اما اثر آن در ترازنامه‌ها و در ساختار توزیع درآمد بسیار واقعی و عمیق بود. نتیجه مستقیم این تحول، جهش ناگهانی سود پالایشگاه اصفهان از ۴۸ میلیارد تومان در سال ۱۳۸۵ به ۷۹۳ میلیارد تومان در سال ۱۳۸۶ بود؛ یعنی انتقال حدود ۷۴۵ میلیارد تومان از سود عمومی که پیش‌تر در تراز مالی دولت ثبت می‌شد به ترازنامه یک بنگاه خاص. این تغییر الگو به‌سرعت در سراسر بخش انرژی و صنایع مادر گسترش یافت. از سال ۱۳۸۶ به بعد، نه‌فقط فرآورده‌های پالایشی، بلکه خوراک و محصولات پایه پتروشیمی، فولاد، مس، آلومینیوم و سایر فلزات نیز بر مبنای نرخ ارز قیمت‌گذاری شدند. به بیان دیگر، کل زنجیره مواد اولیه تولید در ایران، از نفت و گاز تا فلزات اساسی، به‌تدریج دلاریزه گردید. در ظاهر این سیاست به‌منزله «واقعی‌سازی قیمت‌ها» و «افزایش کارایی بنگاه‌ها» توجیه شد، اما در عمل، ساختاری ایجاد کرد که هر جهش در قیمت جهانی یا نرخ ارز را به سود نجومی برای بنگاه‌های بزرگ تبدیل می‌کرد. سود این شرکت‌ها به‌جای آن‌که حاصل افزایش بهره‌وری یا نوآوری باشد، صرفاً از محل تغییر قیمت‌های جهانی یا نرخ تسعیر ارز رشد می‌کرد. مکرر اتفاق افتاد که با افزایش عامدانه نرخ ارز، کاهش قیمت جهانی پوشش داده شد تا سود بنگاه کاهش نیابد! در نتیجه، نرخ ارز به متغیری تعیین‌کننده در بازتوزیع ثروت ملی بدل شد: با هر افزایش دلار، سود این صنایع خام و نیمه‌خام‌فروش، جهش می‌کرد و همزمان هزینه زندگی خانوار و هزینه تولید بنگاه‌های مولد داخلی افزایش می‌یافت. این فرایند به دلاریزه شدن غیرمستقیم بودجه خانوار انجامید؛ زیرا خانوار ایرانی بدون آنکه درآمد دلاری داشته باشد، بخش عمده‌ای از کالاها و خدمات مصرفی خود را بر مبنای قیمت‌های دلاری پرداخت کرد. در گذشته، مابه‌التفاوت قیمت نفت خام و ارزش فرآورده‌ها به‌عنوان درآمد عمومی دولت ثبت می‌شد، اما پس از سال ۱۳۸۶ این مابه‌التفاوت به سود بنگاه‌ها منتقل گردید. بررسی صورت های مالی نشان می‌دهد سود ۴۸ میلیارد تومانی سال ۱۳۸۵ پالایشگاه اصفهان همگام با افزایش نرخ ارز رسمی به رقم ۳۵۹۰۰ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳ رسیده است. از همین رو کسری بودجه دولت به‌جای آن‌که ناشی از کمبود منابع یا افزایش هزینه‌های جاری باشد، در واقع بازتاب «انتقال سازمان‌یافته منابع» به سمت بخش‌های دلاریزه‌شده اقتصاد است. در چنین چارچوبی، هر افزایش نرخ دلار همزمان سه اثر دارد: افزایش سود بنگاه‌های بزرگ، افزایش هزینه زندگی مردم، و افزایش کسری بودجه دولت. به‌بیان دقیق‌تر، دلار نه‌تنها واحد مبادله خارجی بلکه به اهرم بازتوزیع ثروت داخلی تبدیل شده است. نتیجه نهایی این روند، تمرکز بی‌سابقه سود در دست اقلیت و تضعیف مداوم توان مالی دولت و خانوار است. اگر جناب رئیس‌جمهور امروز از «ناترازی بودجه» یا «کمبود منابع» سخن می‌گوید، باید ریشه این ناترازی را در همان سیاست دلاریزه‌سازی نظام قیمت‌گذاری منابع ملی جست‌وجو کند. در دنیا بر سر تصرف منابع جنگ صورت می‌گرد، ایران به دست خود، با جهانی سازی قیمت‌ها، دولت و ملت خود را از منابع ملی محروم کرده است‌. بازگشت به الگوی ریالی و حق‌العملی در زنجیره‌های پایه، اصلاح ساختار قیمت‌گذاری و قطع وابستگی سود بنگاه‌ها از نرخ ارز، شرط ضروری برقراری تعادل میان بودجه عمومی، هزینه خانوار و عدالت اقتصادی است. این اقدام یک انتخاب نیست، یک ضرورت است و مجموعه‌ای که «نظام» نامیده می‌شود، باید پیش از آنکه دیر شود، به این فاجعه پایان دهد. اقتصاد ایران هم اکنون نیز در وقت اضافه است... @syjebraily