دارم فکر می‌کنم که آدم‌ چقدر باید رشد کرده باشه، چقدر معتقد باشه و چقدر تسلیم در برابر خدا باشه که حاضر باشه در راه خدا جون خودش و حتی جون عزیز ترینش رو فدا کنه.

و چقدر عاشق باشه عاشق خدا عاشق دین عاشق وطن

و چقدر رشد کرده باشه که مادیات براش هیچ باشه اینطوری باشه که: دنیا هیچ، تسلیم.

چرا هیچ کدوم از شوخی هایی که می‌کنم رو دوستام متوجه نمیشن

💔

میترسم فکر کنن دیوونه ای چیزی هستم

اصلا شما متوجه حرف هام میشین؟

خب شاید هم حق دارن چون من زیادی دلقک شدم😞💔

راستی همه دارن کار خودشونو می‌کنن و قدم قدم تو مسیر زندگیشون پیش میرن ولی تو فقط نشستی داری تماشاشون می‌کنی و از تصور اینکه حسشون چقد خوبه لذت می‌بری امّا اگه این موضوع همینطوری ادامه پیدا کنه تنها می‌مونی و حسرت میشه بلای جونت تو همه لحظه های زندگیت تا آخرین هاش

قشنگ گفت