Writing with a fountain pen in English in my journal, so no one can read it, makes me feel special. Like my thoughts finally belong only to me, safe between the ink and the pages. It feels like a quiet secret, something soft the world doesn’t get to touch.

باید تا فروردین دفترم رو تموم کنم.

آدم بدون غم نمیشه ، راه بی پیچ و خم نمیشه.

من نصف شب درحال راضی کردن خودم :

:)

من مدرسه نرفتم

دقیقاااااا

یه روز مدرسه نرفتم بخدا

معلم نداشتیم:)

کاش میرفتم