دال
شهدای علوم انسانی!؟ شهدای فرهنگ و هنر!؟ 🤔😶🤐😖🧐
برخی واکنشها به این متن:
F.fallahnejad: ولی میشه از شهید مطهری و شهید بهشتی و مفتح و .... یاد کرد...
حاج مجید: از سال ۶۰ به اینور داریم؟
F.fallahnejad: نه دیگه... کلا علوم انسانی ای که داره تو زمین بسط تمدنی خودشون کار میکنه دیگه شهیدش کجا بود....
▫️
ميثم رهگذر: بهنظرم شهید فخری زاده و شهید احمدی روشن رو میشه شهید مدیریت هم بهشمار آورد، نه شهید دانش متعارف مدیریت البته، شهید مدیریت در عمل، شهید مدیریت جهادی
▫️
س.ر.یوسف زاده: اونهایی رو که میدونستند علوم انسانی ما رو تکان خواهند داد خیلی سال قبل ترور کردند. شهید مطهری، شهید مفتح...
حاج مجید: سال ۶۰ به اینور داریم؟
س.ر.یوسف زاده: نه دیگه عرض کردم. شهید کردند و دیگه تکونی نخورد!...
▫️
وحید آرمانی: علمای علوم انسانی ترور بیولوژیک میشن و برای همین سر و صدای ترورشون زیاد نیست و خیلی ها در جریان قرار نمی گیرن
▫️
ع. شهرستانی: حقیقتش اینه که خیلی از کسانی که برای ما خیییییلی مهم هستند، ظاهراً برای دشمن خطری ندارند. وگرنه مثل شهدای اوایل انقلاب ترور می شدند.
▫️
امین: مقایسه صحیحی نیست.
اولا جنس ترور فرق داره.
علمای علوم انسانی مون رو عمال حقوق بگیر و عمال بی جیره و مواجب غرب در داخل ترور شخصیت میکنن.
ثانیا انقدر قوای فرهنگی دشمن داخل کشور قوی ه که ترسی از تک ستاره های این عرصه نیست.
*اهمیتِ نمادهای دسترسپذیر*
نگاهی کوتاه به یکی از موانع گرامیداشتِ مردمی و واقعیِ سالگرد شهادت سردار سلیمانی
بارها در صفحات و کانال هایی که توسطِ ایرانیان خارج از کشور بروزرسانی میشوند، خواندهایم که در کشورهای مختلف، توجه بسیار زیادی به استفاده از نمادهای آن کشور در لوازم مصرفی عموم مردم وجود دارد. نمادِ کشور ممکن است که پرچم یا شخص خاص یا ساختمان تاریخی یا یک پرنده یا... باشد. این نمادها یا در گوشهای از پوشاک یا کیف یا لوازمالتحریر یا ... درج میشوند یا بهصورت مستقل در قالب جاکلیدی، پیکسل یا... در دسترس و مورد استفاده همه مردم است.
▫️
نگاه و زاویه دیدی در برخی از فعالان فرهنگی وجود دارد که «اکتساب از طریق مقدسات حرام است.» به این معنا که هر چیزی اگر یک مقدار حرمت پیدا کرد، ما آن را دستمایه درآمد و سود قرار ندهیم. مثلاً سال گذشته در ایام شهادت سردار سلیمانی یکی از این عزیزان میگفت: «من از قبل تعداد زیادی از لباسهای منقش به تصویرِ سردار سلیمانی موجود دارم. ولی الآن که سردار شهید شده، دیگر نمیخواهم آنها را فعلا بفروشم. با قیمت بالا هم از من طلب کردهاند ولی این کارها درست نیست! من نمیخواهم با خونِ سردار تجارت کنم.» نگارنده با این زاویه نگاه مخالف است. بله قطعاً سوء استفاده از فضا برای بالا بردنِ قیمت در هر شرایطی ناجوانمردانه است؛ ولی این که «باید انواع لوازم و محصولاتِ منقش به نمادها با هزینه منصفانه در دسترس همه مردم قرار گیرد»، امری بدیهی، لازم و ضروری است.
▫️
با مرور سریع مشاهدات روزمرهمان در شش ماه اخیر میشود ادعا کرد: تقریبا هیچ ماشینی، تصویری از سردار ندارد. پشتِ شیشه هیچ مغازهای تصویر سردار نصب نشده است. به هیچ کُت یا پیراهنی پیکسل سردار نصب نشده است. جاکلیدی و کیف و محصولات مزیّن به تصویر سردار در دسترس مردم نیست. حتی فروشگاههای محصولاتِ فرهنگیِ مذهبی-انقلابی نیز تنوع قابل قبولی در قاب عکس و پوسترهای سردار ندارند.
▫️
غالب اقدامات و برنامههای گرامیداشت سالگرد شهادتِ سردار حاج قاسم سلیمانی، بر فضای مجازی متمرکز شده و متأسفانه کم وبیش از فضای عینی و واقعی زندگی روزمره مردم غافل شدهایم. لبّ مطلب این است که اگر دوست داریم بزرگداشت سردار مردمی و واقعی پیش برود، باید لوازم کار در دسترس همه مردم باشد. پیکسل و جاکلیدی و پوستر و... باید بهصورت مویرگی و مفصل از طریق بقالیها، ایستگاههای سلامت و... در دسترس مردم باشد. البته تولید و توزیعِ این اقلام هم باید مردمی باشد ولی از نقش سیاستی، تسهیلگری، حمایتی و تشویقیِ نهادها و دستگاههای مختلف غافل نشویم.
↩️ دال
@Daaall
https://ble.ir/Daaall
https://eitaa.com/daaall
*مواجهه ما با بیانات رهبر انقلاب چگونه است؟*
چند سال است که بنده در همین جلسه و در جلسات دیگر و در دیدارهای خصوصی با مسئولین اجرائی کشور، روی این مسئله تکیه کردهام، متأسّفانه اطّلاعاتی که به من میدهند و گزارشی که به من میدهند، نشان میدهد که نه، این حرفهای ما مثل نصیحت است؛ نصیحتی که مثلاً یک نفر منبر میرود و یک نصیحتی میکند؛ با این چشم نگاه شده؛ اینجور نیست؛ باید سعی بشود...
بیانات رهبر انقلاب در دیدار اساتید دانشگاهها ۹۴/۰۴/۱۳
این گله رهبری از دولت در موضوعی خاص است. اما سؤال این است که رفتار و عملکرد ما در قبال فرامین رهبر انقلاب در سایر موضوعات چگونه است؟
↩️ دال
@Daaall
https://ble.ir/Daaall
https://eitaa.com/daaall
*راهپیمایی هم باید مردمی باشد!*
استانداردسازی، یکسانسازی، همسانسازی، تأسیس انواع سامانه و راهاندازی انواع ستادهای سازماندهی، مدتها است که گوش فلک را کر کرده است. هر مسئولی در هر گوشهای از مملکت که بوده، تصمیم گرفته تا همه مخاطبان و فعالیتهایش را سازماندهی کند و برایش استاندارد و الگوی یکسان تعریف کند. شاید یکی از اقتضائاتِ «عصر کارخانه و تولید انبوه»، یکسانبینیِ همه فعالیتها و نادیده انگاشتنِ تمایزات و فرقهای ذاتی میان مخلوقات باشد.
فرآیند استانداردسازی، در عرصه فرهنگ نیز وارد شده و جدای تأثیراتِ خوب، مفید و لازم؛ اشکالاتِ غیر قابل انکاری هم در پی داشته است که خواسته یا ناخواسته مورد تغافل واقع شده است. یکی از این اشکالات، فراموشیِ اقتضائاتِ کارهای مردمی است. یکی از مهمترین لوازم کارهای انسانی و بروز و ظهورِ فعالیتهای مردمی، ناهمگونیِ محصولات و خروجیِ فعالیتها است.
میگویند چینیها هندوانههایشان را هم استانداردسازی کردهاند! : هندوانه را وقتی کوچک است، در قالبی مکعبی قرار میدهند تا وقتی بزرگ شد، مکعب باشد و حمل و نقلش سادهتر باشد...
ما هم گاهی برای ساده کردنِ کارهای خودمان، عبارت زیبای «استانداردسازی» را عَلَم میکنیم و موجب میشویم مردمیترین کارها، صورت و ظاهری غیر مردمی پیدا کنند. یعنی میخواهیم مردم با همه تفاوتها و ویژگیهای شخصی و قومی، در سراسر کشورمان، یک فعالیت یکسان انجام دهند. هندوانه را که همه زیباییاش به تفاوت اندازه و حجم و شکلش است، به شکلی مضحک درآوردهایم.
مدتها است قطعنامههای پایانیِ راهپیماییها که مهمترین خروجی و در واقع مانیفستِ همه راهپیمایان است، را در تهران نوشته و به همه استانها، شهرها و روستاهای ریز و درشت و نزدیک و دور میهنِ اسلامیمان ارسال میکنیم!
از آن بدتر شعارها را هم طبق نامه ارسالی و مصوبه شورای فلان و بهمان انتخاب میکنیم...
فراموش کردهایم که راهپیماییها در جمهوری اسلامی، محلِ ظهور و بروز و حضور مردمی است که خودشان انقلاب را به ثمر رساندهاند و با خونِ شهدایشان آن را آبیاری کردهاند.
چه اشکالی دارد که قطعنامه هر شهر، سه چهار روز قبل از راهپیمایی توسط خانواده شهدا، جوانانِ انقلابی و معتمدانِ همان شهر تنظیم شود؟
چرا نباید شعارهای راهپیمایی هر شهر و روستایی را شاعران و مداحانِ همان شهر بسرایند؟
چرا از ظرفیتِ ویژه مداحان استان برای برگزاریِ باشکوهترِ مراسم، استفاده نمیشود؟
آیا واقعاً در راهپیمایی مطلوب و ایدهآل، مردم فقط نقشِ سیاهی لشکر دارند و شعار و سخنران و قطعنامه باید از تهران بیاید؟
آیا راهکارهای تهرانیزه مثل مسابقه درست کردنِ مترسکِ اوباما یا «بهترین پلاکاردِ دستنویس» بهعنوان راهکارهایی مقطعی، مفید و تأثیرگذار نیستند؟
ناگفته نماند این اشکالات، نقدی درونی و خودمان است و نباید خدای ناکرده موجبِ کمرنگ شدنِ راهپیماییهای دشمن شکنِ فعلی شود. تنها هدفِ این نوشتار، ترسیم فضایی جدید و ارائه دیدی نو برای برگزاری راهپیماییهایی بهتر، تأثیرگذارتر و گستردهتر بود...
منتشر شده در نشریه هیأتامروز، بمناسبت روزقدس، حدود سال ۹۲
↩️ دال
@Daaall
https://ble.ir/Daaall
https://eitaa.com/daaall
شاید این متن قدیمی درباره مقایسه بین صوت و متن (نوشته شده در 2017)، بتواند یکی از علل مهم اوج گرفتن کلاب هاوس را توجیه کند:
https://tarjomaan.com/neveshtar/10067/
...ابزاری که بهواسطۀ آن شرکتکنندگان ما پیام دیگری را دریافت میکردند در ارزیابی آنها از ذهن فرد تأثیرگذار بود. ارزیابهایی که حرف مخالفان را *شنیده* بودند، در مقایسه با افرادی که نظر مخالفان را *خوانده* بودند، به احتمال کمتری عقلانیت مخالفانشان را تحقیر میکردند. یعنی وقتی ارزیابها به *صدای* مخالفان گوش میدادند، میل به انسانیتزدایی کاهش مییافت.
این تأثیر انسانیتساز تنها نتیجۀ داشتن اطلاعات بیشتر دربارۀ فرد دیگر نبود -دیدن آن حامی در فیلم، در مقایسه با شنیدن صدای او، برداشتها را تغییر نمیداد. *انگار صدای فرد بهشکل منحصربهفردی انسانیتساز است.*
↩️ دال
@Daaall
https://ble.ir/Daaall
https://eitaa.com/daaall
*گونهشناسی ذهنیتهای خطمشیگذاران و مجریان درباره مدیریت مواجهه با بدحجابی در ایران*
📝 برگرفته از قلمِ «سجاد لطفی»
گونه اول: اجراگرایان
دغدغه اصلی اجراگرایان، اجرای سیاستها است نه نداشتن سیاست. بلکه معتقدند سیاست داریم؛ به همین دلیل، آنها بهعنوان راهحل، ایجاد یک نهاد متمرکز مسئول در امر عفاف و حجاب و تعیین یک مدیریت و رهبری واحد را که در صورت اختلاف نظر دستگاهها، رأیش فصل الخطاب باشد، پیشنهاد دادهاند. آنها علاقمندند که از هر ابزار خطمشی برای ارتقای فرهنگ عفاف و حجاب استفاده کنند؛ بهعبارتی از یک جامعیت در دیدگاههایشان -نسبت به گونههای ذهنیتی دیگر- برخوردارند.
گونه دوم: خط مشیگرایان
خط مشیگرایان معتقدند که سیاست مشخص و پایداری در رابطه با عفاف و حجاب وجود ندارد؛ به همین دلیل پیشنهاد تعیین یک مدیریت و رهبری واحد را میدهند که برای اختلافنظرها، رأیش فصلالخطاب باشد. آنها از دو گروه ناراضیاند: نخست سیاستگذاران بهدلیل اینکه سیاست مشخص و پایداری را تدوین و تصویب نمیکنند و در وهله دوم مجریان -خصوصاً مسئولان نهادهای فرهنگی- به دلیل ضعف عملکردشان.
گونه سوم: نگرشگرایان
دغدغه اصلی نگرشگرایان تغییر در نگرش مسئولان است؛ میگویند لازم است بین برخورد با «بدحجابِیِ از روی غفلت»و «بدحجابِیِ از روی عمد» تفاوت قائل شد. آنها معتقدند که اگر این امر اصلاح نشود نه تدوین و تصویب سیاست و نه اجرای سیاست ها هیچکدام نمیتواند به حل مشکل کمکی کند بلکه گاهی باعث بدتر شدن بدحجابی نیز می شود.
گونه چهارم: عامهگرایان
عامهگرایان مشکل را در نبود خطمشی و نبود نهادهای مربوطه و روالهای جدید نمیدانند؛ آنها حتی مشکل را در عدم وجود یک فصل الخطاب هم نمیدانند؛ بلکه دغدغه اصلی آنها ورود همه آحاد مسئولان و مردم در عرصه فرهنگسازی عفاف و حجاب به خصوص «تذکر لسانی» است. عامهگرایان، تأکیدشان بیشتر بر مشارکت عمومی و نهادهای مردمی است تا دستگاههای حکومتی.
گونه آخر: متحیران
متحیران پیرامون مسائل مختلف، نظرات مختلفی دارند که برخلاف گونههای ذهنیتی قبلی، نمیتوان بین آنها اشتراک و حلقه وصلی مبتنی بر یک مبنای فکری واحد دید. لذا همانگونه که از نام این گونه ذهنیتی - متحیران - پیداست، آنها از هر دری سخن گفتهاند و حرفهای خوب زیادی را از جاهای مختلف جمعآوری کردهاند و در توصیف یا تجویز، مواردی را بیان میکنند. اما به نظر میرسد هنوز خودشان به نتیجه نرسیدهاند که برای اصلاح وضع موجوِدِ مدیریت مواجهه با بدحجابی چه باید کرد؟! گویا متحیران مبنایی قوی در زمینه خط مشیگذاری و اجرا در حوزه مدیریت مواجهه با بدحجابی ندارند.
منبع:
این گونه شناسی، مستخرج از پایاننامه ارشد با همین موضوع است.
دانشجو: سجاد لطفی / اساتید: دکتر سید مجتبی امامی و دکتر مصباح الهدی باقری کنی
مقاله مستخرج از پایان نامه در این نشانی در دسترس است:
sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=488297
حاشیه:
شاید بتوان این گونههای ذهنیتی را به مسئولانِ سایر موضوعات و عرصهها نیز تسری و تعمیم بخشید.
↩️ دال
@Daaall
https://ble.ir/Daaall
https://eitaa.com/daaall
*یک نکته مهم درباره سیاستهای آب شهری*
در برخی شهرها برای پیشگیری از حفر چاههای جدید و مصرف بیشتر منابع زیرزمینی؛
بجای سیاست "جیرهبندی آب"، سیاست "کاهش فشار آب" اجرا میشود. (برابر صحبتهای اخیر مسوولان، ظاهرا این سیاست قرار است در کل کشور اجرا شود)
ظاهر امر برای مردم خوب است که آب قطع نشده. ولی لایه زیرینش این است که آپارتمانهای مرتفع مجبورند پمپ آب بگذارند. وقتی در یک کوچه ده نفر پمپ بگذارند، دیگر به طبقه اولیها هم آب نمیرسد و آنها هم مجبور میشوند پمپ بگذارند.
در سال آینده وقتی همه شهر پمپ آب گذاشتند، شرکت آب حتی اگر فشار آب را ده برابر حالت عادی هم بکند، فایدهای ندارد... و در نهایت مجبور میشویم به تخریب و مصرف بیرویه سفرههای آب زیرزمینی.
↩️ دال
@Daaall
https://ble.ir/Daaall
https://eitaa.com/daaall
حدیث
عنه عليه السلام : الأَرواحُ جُنودٌ مُجَنَّدَةٌ ، تَلتَقي فَتَتَشامُّ كَما تَتَشامُّ الخَيلُ ، فَما تَعارَفَ مِنهَا ائتَلَفَ ، وما تَناكَرَ مِنها اختَلَفَ ، ولَو أنَّ مُؤمِنا جاءَ إلى مَسجِدٍ فيهِ اُناسٌ كَثيرٌ لَيسَ فيهِم إلاّ مُؤمِنٌ واحِدٌ لَمالَت روحُهُ إلى ذلِكَ المُؤمِنِ حَتّى يَجلِسَ إلَيهِ .
[ المؤمن : 39 / 89 ، بحار الأنوار : 74 / 273 / 16 . ]
امام صادق عليه السلام : جان ها [همچون ] سپاهيانى فراهم آمده اند كه يكديگر را مى بينند و چنان كه اسبان يكديگر را مى بويند ، يكديگر را مى بويند . پس آنها كه يكديگر را شناختند ، با يكديگر الفت مى گيرند و آنها كه يكديگر را نشناختند ، با هم اختلاف خواهند كرد ، [تا آن جا كه] اگر مؤمنى به مسجد بيايد كه در آن ، مردمان بسيارى هستند و جز يك مؤمن در ميان آنان نيست ، جان او به سوى آن مؤمن ، ميل پيدا مى كند ، تا كنارش بنشيند .
مجموعه ای از اقتصاددانان و اقتصادپژوهان یک برنامه جامع با عنوان "بسته نجات اقتصاد ایران" تولید کردن و فارغ از حمایت از کاندیدای خاص در سایت banayeiran.ir منتشر کرده اند.
کاش در بین اهالی فرهنگ هم چنین دغدغه و همتی یافت میشد...
↩️ دال
@Daaall
https://ble.ir/Daaall
https://eitaa.com/daaall