اگر واسه تجمعاتتون، برای ماشین، برای تدوین موسیقی و اهنگ رمیکس‌شده خواستید تا الان موسیقی‌هایی تولید کردیم که می‌تونید دانلود کنید یک) رمیکس اهنگ ای ایران/ای مرز پرگوهر و آهنگ به لاله در خون خفته دو) رمیکس آهنگ در روح و جان من/میمانی ای وطن سه) ایران ایران ایران، رگبار مسلسل‌ها چهار) بزن که خوب می‌زنی پنج) بهشت من

رمیکس ایران ایران با ادای احترام به روح زنده‌یاد رضا رویگری ایران ایران ایران رگبار مسلسل‌ها... @Daalmidia

رمیکس تهمتن تو رستم تهمتنی بزن که خوب می‌زنی @Daalmidia

رمیکس "بهشت من" خواننده اثر اصلی: مجیداخشابی ای ایران تا جهان باشد، نام تو ماند جاودان @Daalmidia

پیشنهاد دانلود😃 @Daalmidia

این اهنگا که نماد یوز ایرانی رو کاورشونه خوراکه ماشیناست وقتی پرچم ایران رو از شیشه ماشین دادین و بیرون و تو خیابون رقص پرچممون خودنمایی می‌کنه دانلود کنید و کیف کنید😃

. "نوروز در صفائیه با حضور انصار" قسمت اول خیلی‌ها در جنگ تحمیلی اول، آنقدر به فکر جهاد و شهادت بودند که از ضبط و ثبت خاطرات غافل می‌شدند‌. برخی هم می‌گویند که راهبر و راهنمایی نبوده که به آنها اهمیت نگارش را بگوید. نکته‌اش هم در همین است که آیندگان، جنگ تحمیلی دوم و سوم را آنگونه که ما تجربه و درک کردیم اگر تجربه و درک نمی‌کنند، دستِ‌کم نزدیک شوند. اتفاقی که در غیابِ راویان دستِ اول در همان زمانِ جریان جنگ تحمیلی اول اُفتاد، یکی فراموشی بسیاری از جزئیات بود. دوم آنکه در پاره‌ای اوقات دیگران بجای مجاهدین جنگ را روایت کردند و آنگونه که خود می‌خواستند. روایتی از افرادِ افراطی در مذهب، بی‌‌احساس نسبت به خانواده، شیفته‌ی جنگ به معنای متضاد با صلح و... یا در حالت دیگرش، روایت جنگ تحمیلی اول با نوع لحن و دغدغه‌ی انسان معاصر... فضا جدا از شخصیت، شخصیت دور از زمینه، زمینه گنگ در دیالوگ و... هرچقدر از نوشتن روایت‌ خوشم نمی‌آید ولی از اینکه دیگران با روایت‌های نامعتبر و حسادت‌آمیزشان به من ضربه بزنند، بیشتر بدم می‌آید. چه کسی دلش می‌خواهد اعتبار و حیثیت و مَرامَش خدشه‌دار شود؟! به آیندگان می‌گویم، ما آدمهای معمولی بودیم. آدمهایی که در شب قدر از فرط خستگی بابت جهاد خیابانی، چرت می‌زدیم. ما آدمهای معمولی بودیم که میان جنگ، سفره هفت‌سین عجله‌ای می‌انداختیم. ما آدمهای معمولی بابت خیلی از کارهای کرده و نکرده خودمان را سرزنش می‌کردیم. بابت عزاداری‌های نصفه، حماسه‌های نیمه، عیدهای نصفه، عبادات نیمه و همه‌ی چیزهای نصفه و نیمه‌ی دیگر نسخه‌‌پیچی‌های اَبَرکانال‌های ایرانی از نوع دلسوزی هم مازاد می‌شد که بجای کنشگری، ایجاد استرس می‌کرد. ما آدمهایی عادی بودیم که ضعف‌های انسانی داشتیم ولی ایمان و نوع‌دوستی و مقاومت ما را متمایز کرد و به همین سبب بر دشمنان برتر شدیم. ما در کنج دلمان آرزو داشتیم که ای کاش می‌شد هرکدام‌مان تکثیر بشویم... هرکدام کاری بکنیم و هرکدام احساسی را بروز بدهیم امّا این توانایی و قدرتی است که یک انسان بتواند در شرایط این چنینی همه امور و احساسات را به قدرِ کفایت تجربه و مدیریت کند. این کاری است که این روزها فقط از انسانِ مقاوم در مکتبِ مقاومت برمی‌آید. پیروان مکتب مادی‌گرای غرب در فلسفه و روانشناسی که به انسان دیدِ مادی دارند چگونه این شرایط را تحلیل می‌کنند؟ ما می‌گوییم انسان‌های عادی هستیم با قدرت‌های فراطبیعی ولی نه از نوع هالیودی‌اش... کانال حرفه‌ی هنر 📎 https://eitaa.com/herfeyehonar

. از هنرمندان و نویسنده‌هایی که توی دورهمی‌هامون چند جلسه محضرشون بودیم، خانم ملک ثابت هستند نکته حائز اهمیتی رو مطرح کردن "روایت" عزیزان مسئول، به دوستان نویسنده اجازه بدید بنویسند... محدودیت‌های امنیتی قائل بشید، اما اجازه بدید روایت اول رو نویسندگان، خبرنگاران یا هنرمندان بنویسند... تا آیندگان بدونن ما با چه کسایی جنگیدیم... ما درست وسط تاریخی هستیم که قراره نسلهای بعد راجع بهش بخونن به نظرم یه نفر نویسنده، یه خبرنگار یا هرکسی رو به عنوان معتمد خودتون، بذارید که بنویسه. اینطوری هم روایت‌های درست نقل میشه در بین مردم، هم مردم الان مطالب رو واقعا دنبال می‌کنن چقد نویسنده‌هامون دیده و شنیده میشن موشک نویسنده‌ها هم اینطوری شلیک می‌شه، بهشون اجازه شلیک بدید

اگه پای لانچر بودی روی موشک‌هایی که سمت اسرائیل و آمریکا شلیک می‌شد چی مینوشتی؟ 👈 اینجا واسم بنویس 👉

دال کستِ " تیم یا گروه؟ " @Daalmidia