💠کارکرد نمادگرایی در تقویت هویت ملی: تحلیلی رسانه‌ای و کاربردی ✅در محتوای رسانه‌ای توجه به #نماد ها بسیار مهم است. نماد، لزوما یک طرح گرافیکی یا تشبیه ساده یک مفهوم به یک پدیده نیست. نمادها در سطح ملی، برآمده از روایات تاریخی، ویژگی‌های بومی، خصیصه‌های فرهنگی- اجتماعی و خلاصه‌ترین و گیراترین روایت از اسطوره‌‌‌‌‌ها و حماسه‌ها هستند. ✅نماد ذاتاً خودش را در هنر (ادبیات، شعر، موسیقی، گرافیک، نمایش و …) بازتولید می‌کند. بنابراین التفات هنرمندان طی قرن‌ها به نشانه‌ها و‌ نمادهای ملی، فارغ از ابعاد زیبایی‌شناسی، یک تعهد تمدنی بوده است؛ چرا که نمادها محمل تولید و رشد این خصلت‌های اجتماعی‌اند: ✳️همبستگی و وحدت‌ ملی: (پرچم، سرود ملی، چهره‌های تاریخی، بناهای ملی و…) می‌توانند اقوام، مذاهب و طبقات مختلف را حول یک هویت مشترک گرد آورند. آن‌ها بازنمایی نمادین از ارزش‌هایی چون استقلال، آزادی، یا مقاومت هستند. ✳️تثبیت حافظه جمعی نمادها به بازتولید خاطره‌های تاریخی کمک می‌کنند. مثلاً تصویر کوروش کبیر، واقعه عاشورا یا فتح خرمشهر برای ایرانیان یادآور ارزش‌هایی مانند عدالت‌خواهی، فداکاری یا میهن‌دوستی است. این خاطرات نمادین، ستون‌های هویت ملی‌اند. ✳️تفکیک از «دیگری» و تقویت «خود و خودی» لباس سنتی، زبان، آیین‌ها، موسیقی، و نشانه‌های خاص ملی ما را از دیگران متمایز کرده و به ما هویت می‌دهند. این فرآیند «خودسازی» و «دیگری‌سازی» در ساختار هویت ملی ضروری است. ✳️کارکرد اقناعی و تبلیغاتی نمادها به‌ویژه در رسانه‌ها و تبلیغات سیاسی به کار می‌روند تا احساسات ملی‌گرایانه را تحریک کرده و هویت ملی را تقویت کنند. مثلاً استفاده از تصویر شهدا در مراسم رسمی، رسانه‌ها یا فیلم‌ها، حس غرور و تعلق ایجاد می‌کند. ✳️انتقال نسل‌به‌نسلِ ارزش‌ها نمادگرایی یکی از ابزارهای مهم برای انتقال مفهوم «هویت ملی» به نسل‌های بعدی است. از طریق آموزش رسمی (مانند کتاب‌های درسی)، آیین‌های ملی، و بازنمایی‌های رسانه‌ای، ارزش‌های ملی در قالب نمادها به کودکان و نوجوانان منتقل می‌شود. ✅نتیجه: نمادگرایی با تمرکز بر هویت ملی، نه‌تنها به شکل‌گیری و تقویت انسجام اجتماعی کمک می‌کند، بلکه ابزاری کارآمد برای سیاست‌گذاری فرهنگی، آموزش ملی، و حتی مواجهه با تهدیدات فرهنگی خارجی است. این کارکردها به‌ویژه در شرایط بحران یا تحول اجتماعی برجسته‌تر می‌شوند. 🖋️#حمیدرضا_جعفری / تحلیلگر رسانه ➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

#یادداشت_های_جنگ(6) 🔎جامعه جنگ و پنج ضرورت راهبردی گفتارهای قبلی به اینجا ختم شد که نیاز به سه خط هماهنگ در شرایط جنگ داریم. حکمرانی جنگ که توان آفندی و پدآفندی بالا و همچنین آرایش درست با بهترین ترکیب مدیریتی در جهت همراه سازی افکارعمومی و توجیه دولت ها را داشته باشد. بین الملل جنگ که توان پیرامون سازی و توسعه گفتمانی جنگ و همراه سازی و توجیه ملت ها را در دستور کار داشته باشد. دست آخر هم جامعه جنگ که چند مولفه را بایستی پیچ و مهره کند تا عقبه سازی و تقویت و بازتولید سرمایه اجتماعی محقق شود؛ 1⃣ الهیات جنگ/ چگونه معنا کنیم؟: در شرایط بحران، عناصر معنایی و گزاره های معرفتی متناسب با شرایط نیاز داریم تا در لحظه خفه نشویم. گزاره هایی فراتر از طبیعت حوادث را نیاز داریم که توجیه و تحمل شرایط را #معنادار، #امیدبخش و #حرکت_آفرین نماید. الهیات جنگ از منظر دین با بسط و بیان و ترویج گزاره هایی چون نصرت خداوند، حکمت های معنوی، سنت های الهی و آثار و برکات صبر و جهاد در راه خدا و سایر مفاهیم و گزاره های دینامیک و فعال دینی می تواند جامعه را از یاس و ترس و پوچی برهاند و درون راهبری مومنانه را ارتقا بخشد. 2⃣ دانش جنگ/ چگونه تحلیل کنیم؟: ما نیاز داریم که استراتژیست های کارکشته جنگ برای مردم صحبت کنند. #رفتار_عقلانی_جامعه در محله و بازار و خیابان و جاده ها برمی گردد به اینجا که چه تصویری از شرایط موجود دارند. #وضعیت_شناسی مبتنی بر داده های معتبر و تحلیل های عمیق و کلان همچون گفتارهای سرلشگر محسن رضایی را برای آرامش ذهنی جامعه و رمزگشایی از لحظه ها و موقعیت های زد و خورد نظامی بشدت نیاز داریم که بدانیم دقیقا در میدان چه می‌گذرد و شرایط به نفع چه کسی است و چه باید کرد و... 3⃣ فرهنگ جنگ/چگونه زندگی کنیم؟: ضرورت سه فوریتی است که بدانیم بلحاظ شخصی چه باید کرد و #زیست_زمان_جنگ چگونه است؟ هم بحث تقویت ارتباطات جمعی و رسیدگی و احوالپرسی و خدمت در حد توان به همنوعان و آشنایان و همسایه هاست، هم بحث شور و حماسه اجتماعی است که مواکب و حسینیه ها و قطب های فرهنگی و معنوی همچون مزار شهدا و امامزاده ها بایستی تامین کنند و هم بحث های خرد مهارتی و فنی زمان جنگ که مربوط به مدیریت آب و برق و گاز و بحث سوادرسانه و حذف بدافزارها و برنامه هایی قابل استفاده تلویزیونی برای خانواده و کودکان و همچنین لیست درمانگاه ها و داروخانه ها و مطب های فعال و مشاوره و... است که نیاز به آموزش و اطلاع رسانی و بعضا تولید برنامه بدون تشویش افکارعمومی دارد. 4⃣ رسانه جنگ/چه ببینیم و چگونه بخوانیم؟: شاید مهمترین بخش ماجرا در پردازش جامعه جنگ، همین رسانه جنگ باشد که در همه ابعاد دیگر نیز مداخله و نقش آفرین است. چه ببینیم و چگونه و چه زمان هایی و از چه منابعی مصرف بکنیم که گرفتار #شایعه و #ترس و #ناامیدی و #اضطراب در خود و خانواده و بخصوص کودکانمان نشویم بسیار حائز اهمیت است. اطلاع رسانی اخبار جنگ از کانال ها و رسانه های معتبر و مشخص یک مساله راهبردی در جنگ است. تحلیل های مبتنی بر واقعیت و مملو از امید و اعتماد و برنامه های حماسی جاری و طنزهای بجا و سرگرمی های مفید و معنابخش و حال خوب کن و استفاده از ظرفیت هنری و ورزشی جامعه در برنامه های تلویزیونی و رادیویی و شبکه های اجتماعی در موقعیتی که خبرخوانی به اُوردوز رسیده از لوازم رسانه ای جنگ محسوب می شوند. 5⃣ آینده جنگ/چه خواهد شد؟: صحبت کردن از آینده مثبت(Dream) جنگ که با چه سناریوهایی چه خواهد شد و بازگو کردن بخشی از پیامدهای احتمالی در سطح کلان و عبور از اتفاقات خردی که همه در حال تجربه هستیم، بسیار مهم است. آینده کوتاه و میانی و بلند جنگ را بصورت ساده و قابل فهم با مسیرها و متغیرهای ملموس و اینکه راه برون رفت و موفقیت چگونه خواهد بود را برای جامعه تشریح کنیم. #حرف_زدن کارشناسانه و دیالوگ حرفه ای با مردم الان ضرورت سه فوریتی است. صبر و همراهی و عقلانیت جامعه با گفتگوهای آینده پژوهانه و مبتنی بر منفعت ملی و آموزه های دینی و با محوریت ایران و وطن دوستی، قابل ارتقا و تکمیل و فراگیری است. ✍علیرضامحمدلو 🆔@asre_tabyin ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ https://eitaa.com/joinchat/871170986C2f9895b417 📎اندیشکده نگرش راهبردی حوزه

💠خطای راهبردی آمریکا در درک انسجام ملی ایرانیان ✍محمد وکیلی لطیفه ای است که یک نفر شایعه کرده بود فلان جا آش می دهند، عده ای دویدند برای گرفتن آش. اما خودش هم شایعه خودش را باور کرد و دوید دنبال گرفتن آش. حکایت امروز آمریکا، همین حکایت است. کشورهای غربی و به ویژه آمریکا طی چند دهه گذشته صدها شبکه رسانه ای و نهاد و تشکیلات ایجاد کردند تا روی جامعه ایرانی اثر گذاشته و با ایجاد شکاف های مختلف، انسجام اجتماعی و ملی آنها را از بین برده و در نتیجه از حاکمیت جدا نمایند. مجموعه گزارش‌های این نهادها و افراد به مراکز تحلیل گر و تصمیم گیر غربی، آنها را به این نتیجه رساند که ایران انسجام اجتماعی و ملی خود را از دست داده، مردم از حاکمیت ملی جدا شده اند، نهادهای اجتماعی فاقد کارایی در سازماندهی مردم هستند و... و در نتیجه همه چیز برای سرنگونی نظام فراهم است و فقط منتظر یک ضربه از بیرون است. گزارشاتی که این نهادها و افراد وابسته ارائه می دادند و تحلیل سطحی و ساده انگارانه این طیف از جامعه ایرانی، موجب یک خطای راهبردی برای آمریکا و اسرائیل شد و مقدمه اقدام نظامی مستقیم بر علیه ایران. آن خطای راهبری این بود که خود آمریکا هم گزارشها و فعالیت این شبکه های رسانه ای، افراد وابسته و گروه های ضد ایرانی را باور کرد. گزارش‌هایی که می گفت: هیچ کسی در ایران مدافع جمهوری اسلامی نیست، لذا با یک حمله فوری و زدن شخصیت ها و سپس شوراندن مردم، کار نظام تمام خواهد شد. تصمیم حمله به ایران بر اساس این تحلیل شکل گرفت. اما خود آمریکا قربانی این جنگ تحلیلی، شناختی و رسانه ای شد که راه انداخته بود. با گذشت چند روز از جنگ و تداوم مقاومت، ظهور ظرفیت های انسجام ملی ایرانیان، پررنگ شدن هویت ملی و مذهبی، و نمایان شدن قدرتی که ایران را تاکنون پایدار نموده است، به مرور آمریکا با واقعیت های جامعه ایرانی مواجه شده و سیلی ایرانی او را از این توهم خارج خواهد کرد. ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

🔻اکوسیستم مراکز داده های فرهنگی_اجتماعی کشور 🏷فحوا 🏷 نمافر 🏷 ایردا 🏷 آمارفکت 🏷 ایران دیتا 🏷 آمارپیشرو 🏷 کیو آنالیتکز 🏷 رصدخراسان 🏷 رصد فرهنگی 🏷 مجله زمانه 🏷 موسسه بینا 🏷 مدرسه دقیقه 🏷 درگاه ملی آمار 🏷 پژوهشکده امار 🏷 اطلس علم ایران 🏷 مرکز رصد فرهنگی 🏷 مرکز پژوهش مجلس 🏷 مرکز آمار قوه قضائیه 🏷 مرکز آمار و رصد شهری 🏷 مرکز تحقیقات صدا و سیما 🏷 مرکز بینش‌های رفتاری ایران 🏷 پژوهشکده مطالعات راهبردی 🏷 تارنمای آمار و اطلاعات فرهنگی 🏷 مرکز استراتژیک ریاست جمهوری 🏷 مرکز ملی مطالعات سنجش دینداری 🏷 سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات 🔻مراکز افکارسنجی 🏷 استاتیس 🏷 پژوهش ایرنا 🏷 مرکز افکارسنجی تهران 🏷 مرکز افکارسنجی فارس 🏷 موسسه افکارسنجی جهان 🏷 مرکز افکارسنجی حوزه علمیه 🏷 مرکز افکار سنجی صدا و سیما 🏷بانک نظرسنجی کشورهای خارجی 🏷 ایسپا خبرگزاری دانشجویان ایران 🏷 مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران 🏷 مرکز افکار سنجی دانشجویان ایران 🔻مراکز مسئله شناسی📊 🏷 هم افزار 🏷 رصد فرهنگی 🏷 اطلس رفاه ایرانیان 🏷 ویکی اطلس فرهنگی ایران 🏷 مساله شناسی استان های کشور 🏷 مجمع مشورتی نظام مسائل کشور 🏷 مرکز پژوهش های مجلس(شناسایی و اولویت بندی مشکلات) 🔻مراکز گفتمانی شناخت صحنه🌿 🏷 شناص 🏷‌ اینده نگار 🏷 شناخت صحنه 🏷 رصدخانه حکمرانی ایران #اطلس_فرهنگی #امایش_فرهنگی @Cultural_observation ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

🔰 چیکار کردیم و کجا هستیم‌؟ 📝 سرباز روح الله رضوی سر خود آتش بس چیزی نمی گم چون طبق بیانیه رسمی شعام هنوز معلوم نیست چی میشه. ما چیزی رو به اسم آتش بس یا صلح امضا نکردیم. حتی آقای عراقچی هم چنین چیزی نگفت. همه چیز به میدان رفت و برگشت جنگ موکول شده. آخرین ضربات رو تا اینجای کار ما زدیم. یه بعد ظهر هم صبر کنیم ببنیم اوضاع چطور میشه. عجالتا اما ما تا حالای کار توی 12 روز جلوی ائتلاف آمریکا-اسرائیل محکم جنگیدیم و دفاع کردیم. ضربات سنگینی خوردیم و ضربات سنگینی زدیم. آتش بس تحمیلی رو هم دو روز قبل وقتی ترامپ با پیشرفته ترین پرنده ساخت بشر قوی ترین بمب غیراتمی رو روی تاسیسات هسته ای ما زد پس زدیم و عقب ننشستیم. نه که عقب نشستیم حتی به خود آمریکا حمله مستقیم کردیم. چیزی که خیلی ها فکرشو نمی کردند. حتی خود من. ضربه آخر رو هم ما زدیم. هم محکم بود هم کشنده. توی ضربه هایی که خوردیم بخشی از کار اصلی رو ترورها انجام داد نه جنگنده ها و پهپادهای دشمن. مشکل جدی نفوذ داشتیم. با این حال از پس ضربه اول براومدیم و بلند شدیم و دشمن رو زدیم. جوری که توی هشت دهه شکل گیری اسرائیل تا حالا نخورده بود. هیچ وقت جنگ اینقدر توی اسرائیل خرابی و اثرات نذاشته بود. اگه آسمون ما ناامن شد آسمون اونها هم نا امن شد. اگه بازم آسمون ما رو ناامن کنند می تونیم بازم آسمونشون رو نا امن کنیم. اما مهمترین چیزی که ما بدست آوردیم خود مردم بودند. اونایی که با نظام بودند با نظام بودند. اونایی که با نظام اختلاف داشتند و قهر کرده بودند برگشتند تو آغوش نظام. جمهوری اسلامی تونست شعار مرگ بر اسرائیل و آمریکا رو واسه خیلیا که باورش نداشتند و تن بهش نمی دادند درونی بکنه. ثابت کرد این دشمن دشمنی که می گفت اسکیزوفرنی نظام نبود. عینیت و واقعیت ژئوپلتیک منطقه بود. مردم از ته دل ضد آمریکا و اسرائیل شدند. اوضاع اونطرف اما اینطور نیست. اسرائیل اومد تا هسته ای ما رو هوا کنه و موشکی ما رو متوقف و نظام رو به خیال خودش عوض. هیچ کدوم نشد. چون ایران مقاومت کرد. حتی سر صلح هم مقاومت کرد. همه مردم توی اسرائیل 12 روز از بمب لرزیدند. چیزایی که تا الان بدست آوردیم مفت نبود. خون پاش ریخته شد. باید بتونیم ازشون محافظت کنیم. هنوز معادله ای متفاوت از اتفاقاتی که قبل جنگ رخ می داد برای ما نوشته نشده. اول متن هم گفتم چیزی به اسم آتش نوشته و امضا نشده. یه توقف تجاوز هست بعد ضرباتی که ما زدیم. ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

💠تحلیل روان‌شناسی سیاسی ترامپ و بازی پیچیده با افکار عمومی اول بگذارید یک بار دیگر توییت های ترامپ رو مرور کنیم 🗓 پنج شب پیش: 🔺 «تا دو هفته آینده قصد ورود به درگیری‌های ایران را ندارم.» 🗓 شب گذشته: 🔺 «رژیم ایران باید تغییر کند.» 🗓 دو شب پیش: 🔺 «تأسیسات فردو، نطنز و اصفهان را نابود کردیم.» 🗓 دیشب و امشب: 🔺 «از ایران متشکرم.» 🔺 «با ایران صلح خواهیم کرد و اسرائیل را برای صلح متقاعد خواهم کرد.» 🔺 «قصد نبرد زمینی و ورود به جنگ فرسایشی با ایران را نداریم!» آنچه در ظاهر ممکن است تناقض‌آمیز به نظر برسد، در منطق رفتاری دونالد ترامپ دقیقاً یک الگوی هدفمند و آزموده‌شده است؛ الگویی که می‌توان آن را ترکیبی از بازی روانی، نمایش رسانه‌ای، فشار تدریجی، و انعطاف‌نمایی تاکتیکی دانست. ترامپ، برخلاف رؤسای‌جمهور سنتی آمریکا، علاقه‌مند است که تصمیماتش پیش‌بینی‌ناپذیر باشد. او بارها گفته: وقتی کارت رو رو می‌کنی، دیگه برنده نیستی. در همین راستا، توییت‌هایی مثل "رژیم باید تغییر کند" و سپس "از ایران متشکرم" بخشی از همین ابهام عمدی برای تحریک، ترساندن، و سپس دادن روزنه امید به طرف مقابل است. این شیوه مخصوصاً در تعاملاتش با کره شمالی، چین و ایران در دوره ریاست‌جمهوری‌اش نیز بارها دیده شده بود. از سوی دیگر ترامپ به اپوزیسیون ایرانی سیگنال تغییر رژیم می‌دهد،به ایران پیام می‌دهد که راه صلح باز است،به اسرائیل هشدار می‌دهد که وارد جنگ فرسایشی نشود، و برای رأی‌دهندگان آمریکایی نقش یک رئیس‌جمهور صلح‌طلب را بازی می‌کند. او هم تهدید می‌کند، هم تطمیع؛ هم با بمب، هم با لبخند. او به شدت به ساختن تصویر "صلح‌ساز قدرتمند" علاقه دارد. او می‌خواهد بگوید: «فقط من توان مقابله با ایران و وادار کردن اسرائیل به عقب‌نشینی را دارم.» در ذهن او، پیام اصلی این است: من جنگ نمی‌خواهم، اما اگر بخواهم، پیروز خواهم شد. همین پارادوکس، قدرت روانی زیادی در افکار عمومی و بازار جهانی ایجاد می‌کند. 🔹 او در حال استفاده از تکنیک شوک روانی برای بازتعریف فضای گفتگو است تغییرات ناگهانی در پیام‌ها (از تهدید به تشکر) عملاً باعث می‌شود فضای رسانه‌ای و دیپلماسی دائما در حالت تعلیق بماند. طرف مقابل (ایران یا اسرائیل) به‌جای طراحی راهبرد، مجبور است دائم واکنش نشان دهد. این یعنی ترامپ فضا را کنترل می‌کند، نه دیگران. در نهایت به نظر می‌رسد ترامپ در حال حاضر نه سیاستمداری کلاسیک، بلکه یک شومن سیاسی با هدف روان‌سازی افکار عمومی، هدایت رسانه‌ها، و القای قدرت تصمیم‌سازی آنی است. رفتار او در بحران ترین روزهای جنگ ایران–اسرائیل را نمی‌توان با منطق خطی فهمید؛ بلکه باید با نگاه روان‌شناسی بازیگر غیرمتعارف تحلیل کرد. او دائم زمین بازی را تغییر می‌دهد، چون می‌داند هرچقدر ابهام بیشتر باشد، قدرت چانه‌زنی‌اش بالاتر می‌رود‌و‌باید بدانیم که برای مخاطب ایرانی این نکته حیاتی‌ست که نباید فریب توییت‌های متناقض را خورد. تصمیمات جدی، پشت پرده گرفته می‌شوند، نه در متن ۲۸۰ کاراکتری توییتر. #روایت_صادق ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

💠ده حفره حکمرانی که جنگ اخیر نشان داد ✍عباس حیدری پور 🔺 حفره یکم: مسئله کولبران درس حکمرانی: غفلت از بازارچه های مرزی؛ ناهوشیاری نهادهای ذیربط؛ غفلت از تمهیدات لازم برای تأمین معیشت مرزنشینان 🔺 حفره دوم: غفلت از بودجه تجهیزات نظامی درس حکمرانی: غفلت از تخصیص بودجه تحقیق و توسعه و تجهیز صنایع خاص و حساس 🔺 حفره سوم: هواپیماهای پیشرفته درس حکمرانی: غفلت از تأمین جنگنده های با قدرت مانور بالا؛ غفلت از برنامه راهبردی بومی ارتقای تجهیزات. 🔺 حفره چهارم: عدم انضباط مهاجران درس حکمرانی: غفلت از سامان دهی اتباع غیرمجاز در کشور. 🔺 حفره پنجم: رهاشدگی حکمرانی فضای مجازی درس حکمرانی: غفلت از اشراف اطلاعاتی دشمن از طریق استفاده از پیام رسانه‌ای خارجی غفلت از توسعه زیرساختهای بومی. 🔺 حفره ششم: حفاظت از شخصیت ها درس حکمرانی: غفلت از اشراف اطلاعاتی دشمن در رصد و کشف شخصیت های نظامی و هسته ای. 🔺 حفره هفتم: تأمین امنیت مردم نهاد درس حکمرانی: تخریب با غفلت از ساختارهای بومی تامین امنیت عمومی و محله ای همچون بسیج. 🔺 حفره هشتم: نبرد روایت ها درس حکمرانی: رهاشدگی، ناهمسویی و ناهوشمندی در تولید و ارائه روایت واحد. 🔺 حفره نهم: تأمین حداقل معیشت اقشار ضعیف درس حکمرانی: غفلت از سیاست اجتماعی عدالت محور. 🔺 حفره دهم: اهمیت پدافند غیرعامل درس حکمرانی: غفلت از سرمایه گذاری و ارتقای جدی در پدافند غیرعامل -به نقل از جامعه اندیشکده ها ➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

🔶 رهبر معظم انقلاب: از خواندن کتاب "پروتکل های دانشوران صهیون" غفلت نکنید. 🔶 کتاب پروتکل های صهیون، خلاصه شده و در قالب یک فایل پی دی اف تقدیم می گردد. مطالعه این کتاب، به همه اساتید، طلاب، دانشجویان و پژوهشگرانی که به برنامه های راهبردی صهیونیست ها علاقه مند هستند توصیه می گردد. ➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

🔎تیپ شناسی حمایت از امام در واقعه عاشورا قال الامام الحسین (ع): «الناسُ عبیدُ الدنیا و الدین لعق علی السنتهم یحوطونه مادرَّت معایشُهم فاذا مُحَّصوا بالبلاء قَلَّ الدَیّانون» «مردم بندۀ دنیایند و دین بر زبانشان می‌چرخد و تا وقتی زندگی‌هاشان بر محور دین بگردد، در پی آنند، امّا وقتی به وسیلۀ «بلا» آزموده شوند، دینداران اندک می‌شوند.» 🔸چرا امام زمان عاشورا و زمین کربلا تنها ماند؟ اینکه جامعه سال۶۱ دچار انحطاط گفتمانی و شیب تند فساد شده بود، برای تحلیل #غربت_اندیشه_امام کفایت نمی کند. مردم چگونه پذیرای تفکر اموی سلطه طلب، فسادمحور، دیکتاتور و میمون باز شده بودند؟ 🔻پروپاگاندای معاویه و سه اتفاق مهم یزید وارثِ فاسِد سلطه اُمَوی معاویه بود و پروپاگاندای ۲۰ساله معاویه توانسته بود سه اتفاق مهم را برای ساخت و مهندسی واقعیت های اجتماعی رقم بزند. #اول اینکه انگاره های اعتقادی_سیاسی مردم را دچار تشکیک و تغییر کرده بود و امامت از سیاست و خلافت جدا شده بود. #دوم اینکه سطح ایمانی_اخلاقی مردم را بشدت تنزل داده بود و ذائقه عمومی به فساد و سکوت عادت کرده بود. در مرحله #سوم نیز کنشگری منفعلانه، راحت طلبانه و مدل زندگی منفعت طلبانه را تبدیل به یک امر بین الاذهانی کرده بود. 🔻مدل های شش گانه حمایت با این اوصاف اگر بخواهیم فرهنگ عمومی را که ذیل #مارپیچ_سکوت حاصل از نظام سلطه اموی رنگ و بوی انفعال و #ارتجاع گرفته بود، تحلیل نماییم، سوژه مطالعاتی و درک فرهنگی مان را به مدل های متکثر حمایت در صحنه عاشورا و حرکت انقلابی امام حسین(ع) متمرکز می کنیم. 1⃣ حمایت منفعلانه: حمایتی کم خاصیت که صرفا به دعا و راز و نیاز خلاصه شده بود و اثری از شجاعت و دیانت مقتدارنه در آن دیده نمی شد. #عبادت_در_صحنه را به نفع #عبادت_در_صومعه ترک کرده و با نام زهد و عبادت، معنویت فانتزی در پیش گرفته بودند. این طیف بزرگترین افتخارشان دعا برای جان امام حسین بود و حتی گفتمان امام را نیز چه بسا قبول نداشتند. 2⃣ حمایت گزینشی: همان بندگان دلسوز و بزدلی که فقط اسب و شمشیرشان را برای امام پیش کشیدند و در دل نیز با امام بودند، اما جانشان و عملکردشان بتمامه در گرو دستگاه فکری و عقیدتی امام تعریف نشده بود. 3⃣ حمایت مشروط: افرادی بودند که در طول زندگی برای تک تک رفتار مثبت خود، #حسابگرانه چرتکه می انداختند و خیلی دیپلماتیک و برد_برد، دین و زندگی را مصرف می کردند. همین طیف و قشر دیپلمات تا آخرین روزها نیز با امام بودند ولی با بلند شدن بوی مرگ و شهادت، #استراتژی_فرار را در پیش گرفتند. 4⃣ حمایت مستشارانه: صاحبان این فکر با امام بودند و ضدسلطه نیز فعالیت هایی داشتند ولی در #منطق_مبارزه با امام دچار اختلاف بودند. پیشنهاد یمن و جنگ های چریکی و پارتیزانی هم دادند و اما فراموش کرده یا دچار #اشتباه_محاسباتی شده بودند و فلسفه جهاد که ذیل منطق امامت باعث قرب الهی می شد را از یاد برده بودند. 5⃣ حمایت متاخرانه: تیپولوژی این دسته نیز مثل قبلی ها و حتی بیشتر از مستشاران از جهاتی به یاران امام نزدیک بود. این ها دل در گرو امام داشتند و ایمان و عملکردشان نیز کم و بیش معدل خوبی داشت، اما در #شناخت_اولویت_ها و حرکت در معیت ولایت را هنوز نتوانسته بودند به عنوان یک ضرورت اولیه و همیشه همراه، درک نمایند. روزی عبادت، روزی خانواده و روزی مباحث و احکام دیگر را بر ولایت ترجیح دادند و در نهایت نیز کمی دیر یا خیلی دیر به معرکه نصرت شتافتند. 6⃣ حمایت کنشگرانه مومنانه: این طیف که ایمان و معرفت و عمل را بر محور ولایت گره زده بودند و به یک وحدت بینشی_کنشی_گرایشی با مکتب امام رسیده بودند و با تمام وجود و در سراسر زندگی، ذیل گفتمان امام و انقلاب حرکت کرده بودند و در آخرین کنشگری مومنانه نیز با غلبه بر مارپیچ سکوت حاکم و پاشنه آشیل های انفسی و آفاقی چون تردید و تاخیر و حسابگری و...به #نصرت امام زمان خویش نائل شدند. ✍علیرضامحمدلو @asre_tabyin ➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

✴️ضرورت تشکیل اتاق جنگ رسانه‌ای برای مراحل بعد نبرد 🔸مرز بین فهمیدن و نفهمیدن و تحلیل و ارزیابی مانند همین ساعتی است که اینجا شما ملاحظه می‌کنید ساعتی که نه امروز است و نه دیروز، بلکه مرز بین دو روز است... متاسفانه یکی از اساسی‌ترین و بنیادی‌ترین مشکلات ما در طول یک ماهی که از این جنگ تحمیلی و ناخواسته می‌گذرد عدم درک و فهم ما از حوزه رسانه است. این نافهمی رسانه‌ای باعث شده تا در کشور ما یک ساز و کار دقیق و حساب شده برای مدیریت این بخش وجود نداشته باشد. 🔸در طول سال‌های گذشته همواره این پیشنهاد را دادم که ما در سطح حاکمیت و دولت باید یک اتاق جنگ رسانه‌ای داشته باشیم، اتاق جنگی که بر اساس حقایق میدانی، محتوای دقیق رسانه‌ای را تولید و جهت استفاده همه بخش‌های اطلاع رسانی ارائه کند. اما متاسفانه به هزار و یک دلیل نامعلوم و نامشخص این مهم روی نداده است. بدتر از همه این حوزه به دست افراد نامربوطی افتاده که همه آنها به شکلی با هم زاویه دارند. 🔸من نمی‌خواهم وارد جزئیات شوم و به صورت مصداقی نکات را مطرح کنم اما تا زمانی که این اختلاف نظرها در مراکز مهم تصمیم گیری و اجرایی وجود داشته باشد، شاهد افتراق در دیدگاه‌ها رویکردها خواهیم بود که اصلی‌ترین و مهم‌ترین بهره‌بردار آن دشمن است. اینکه ما کی می‌خواهیم به این نتیجه برسیم که باید در این زمینه درست عمل کنیم برایم نامشخص است اما هر روز که می‌گذرد و هر ساعتی که جای خالی چنین اتاقی احساس می‌شود دشمن می‌تواند مسیر خود را طی کرده و از شکاف‌های موجود بهره لازم را ببرد. 🔸شاید نخستین باری که در مورد ضرورت وجود اتاق جنگ رسانه‌ای صحبت کردم سال ۱۳۹۵ بود، ویژگی‌ها و کار ویژه‌های چنین اتاق عملیاتی را برشمرده و آن را به عنوان مهم‌ترین بازوی اطلاع رسانی حاکمیت (به معنای حکومت و قوای سه گانه) معرفی کردم. متاسفانه دشمن توانسته در این سال‌ها برای خود چنان روایت‌سازی‌های بیهوده‌ای کند ه پاسخ به هر کدام نیاز به ساعت‌ها وقت و زمان دارد. البته من امیدوار نیستم چنین مرکزی در کشور با چنین اختلاف نظرهایی که مشاهده می‌شود شکل بگیرد اما امیدوارم که عده‌ای خودشان خودجوش چنین کاری را اجرایی کنند. 🔸ما چند ماه سرنوشت ساز و بسیار مهم پیش رو داریم، ای کاش شورای عالی امنیت ملی ر این زمینه پیش قدم می‌شد و چنین سازوکاری را به عنوان یک سازوکار قانونی جهت مدیریت حوزه رسانه و افکار عمومی پیشنهاد می‌داد. ما نیاز به پایش دقیق رسانه‌ها و هدایت حساب شده آنها برای نیل به پیروزی داریم‌. متاسفانه همانگونه که گفتم در این جنگ ۱۲ روزه علیرغم تلاش بیش از پیش تعداد انگشت شماری از فعالان حوزه رسانه‌، در برخی روایت سازی‌ها ناکام مانده و باید این ناکامی را هر چه سریع‌تر جبران کنیم. 🔸ما در ساعت صفر قرار داریم ساعتی که در آن تصمیم گیری صحیح می‌تواند ما را به آینده‌ای روشن هدایت کند. امروز اصل ماجرا و جنگ در حوزه شناختی است و این حوزه به صورت کامل با بخش رسانه مرتبط است. من نمی‌دانم کسی در سطح حکومت یا دولت یا هر نهاد دیگری این را درک می‌کند یا نه، اما برای هزارمین بار تمنا می‌کنم که بیایید و این اتاق جنگ را تشکیل دهید تا هر کسی ساز خودش را نزند و البته مهم‌تر از آن کسی ساز دشمن را کوک نکند. 🔸جنگ روایت‌ها بسیار مهم است کسی که آن را جدی نگیرد و فکر کند که اهمیت ندارد از هم اکنون قافیه را باید ببازد. به عنوان کسی که سال‌ها در این میدان حضور داشته و درک بهتری از نحوه بازی‌های پیچیده و چند لایه دشمن دارد هشدار می‌دهم که اگر چنین مرکزی ایجاد نشود و نتوانیم برای هدایت افکار عمومی که بر اساس آخرین نظرسنجی‌ها در سمت صحیح تاریخ ایستاده و دشمن را بسیار بهتر از چند هفته پیش شناخته‌اند اقدام نکنیم، نتیجه هر نبردی که شکست و پیروزی آن در ذهن و روح مردم است را اگذار می‌کنیم... از ما گفتن بود. -اخبار سوریه ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

💠پاورقیسم فرهنگی؛ تهدیدی تمدنی ✍کمیل سوهانی (پژوهشگر توسعه و‌ مستندساز) 🔸تمدن واژه‌ای است سنگین، پیچیده و پرمعنا؛ از جنس صبر، حلم و متانت. آنچه تاریخ به ما می‌آموزد این است که تمدن‌های بزرگ، بر شانه‌های کنشگرانی فعال در میدان‌های ایجاب و آفرینش بنا شده‌اند؛ کسانی که چشم به افق دارند و دست به آفرینش. آنان «میدان» می‌سازند، قاعده می‌گذارند و با صبر و وقارِ «برادر بزرگ‌تر» پیچیدگی‌ها و تنوع‌ها و تکثرهای «شهر» را مدیریت می‌کنند. شهر، تنها با «شهراندیشی» دوام می‌یابد؛ اندیشیدن به کلان‌روایت‌ها، مناسبات درهم‌تنیده اجتماعی و آینده‌ای که باید ساخته شود. در برابر این حضور کنشگر و ایجابی، حضورهای منفعل و واکنش‌محور، هیجانی و به‌دور از تعمق، هرچند در کوتاه‌مدت ممکن است نقشی همچون تسکین‌دهنده درد داشته باشند، اما تمدن‌ساز نیستند. انسانِ واکنش‌محور که در حاشیه می‌نشیند و تنها به آنچه رخ‌داده پاسخ می‌دهد، هرگز «شهراندیش» نخواهد بود. او نه می‌تواند میدان بیافریند، نه افق بگشاید و نه قواعد زندگی جمعی را سامان دهد؛ تنها انرژی‌های پراکنده خود را در هیجان‌های لحظه‌ای هدر می‌دهد و از متن تمدن به حاشیه رانده می‌شود. آنچه امروز در بخشی از جامعه ما رخ می‌دهد، فاصله‌ای جدی با این تصویر تمدنی دارد. 🔸متأسفانه گروهی از نیروهای جوان، پرانرژی و انقلابی - که باید موتور محرکه این پروژه تمدن‌سازی باشند - به شکلی ناخودآگاه در حال تمرین و تکرار الگویی از رفتارند که درست در تقابل با «شهروندِ تمدن‌ساز» قرار دارد؛ الگویی که می‌توان آن را «پاورقیسم فرهنگی» نامید؛ نوعی زیست حاشیه‌ای که به‌جای آفرینش و میدان‌سازی، انرژی خلاق را در واکنش‌های آنی، انفعالی و تخریبی فرسوده می‌کند. این الگو، در هیاهوی رسانه‌ای امروز، هر روز در حال تکثیر است و اگر مهار نشود، نه فقط بی‌ثمر که تهدیدی جدی برای پروژه بزرگ تمدن‌سازی به شمار خواهد رفت. زیستِ پاورقی، زیستی فرعی، واکنشی و ثانوی است، در عرصه فرهنگ وقتی نیروهای اجتماعی به‌جای متن‌آفرینی، حاشیه‌نشینی را برگزینند، نتیجه چیزی جز زوال تمدنی نخواهد بود. نمونه روشن این زیست‌فرهنگی، برنامه تلویزیونی پاورقی است که در حاشیه اخبار و رویدادها روزگار می‌گذراند. 🔸این برنامه و نمونه‌های مشابهش، نه متنی می‌سازند، نه میدانی تازه می‌گشایند و نه افقی نو بر جامعه عرضه می‌کنند؛ تمام هنرشان ایستادن در حاشیه و پرتاب طعنه به متن است. این نه‌تنها کنشی سازنده نیست، بلکه واکنشی است خسته، فرسوده، تهی از نیروی سازندگی و با ظرفیت بسیار بالا برای سوءاستفاده و انحراف. وقتی انرژی عظیم این نیروهای پرتوان به‌جای آفرینش میدان‌های تازه، صرف عکس‌العمل‌های لحظه‌ای به هر رویداد سخیف و بی‌ارزشی شود، در حقیقت بزرگ‌ترین سرمایه تمدنی خود را هدر داده‌ایم. نیرویی که باید معمار عرصه‌های نو در اقتصاد، اجتماع، علم و هنر باشد، به «برادر کوچکِ» بی‌تاب و غرغرویی تبدیل می‌شود که زبانش جز فریاد و اعتراض نیست و در مواجهه با کوچک‌ترین نقد یا تذکر به خودش، به‌جای درون‌نگری و بازتعریف رفتار، به بازی کودکانه «ننه‌من‌غریبم» روی آورده و در پی جلب ترحم پدر خانواده است. ♦️چنین رفتارهایی نه میدان می‌سازد و نه معنایی می‌آفریند؛ تنها بر آشوب ذهنی جامعه می‌افزاید، انسجام اجتماعی را از درون می‌پاشاند و امکان خودترمیمی و عقلانیت را از فرهنگ عمومی می‌گیرد. نشانه بارز این عقلانیت‌زدایی را می‌توان در رخدادهای اخیر حول بیانیه جبهه اصلاحات دید. در روزهایی که بخش بزرگی از بدنه اصلاح‌طلبان با نقدی سازنده و عاقلانه به بیانیه‌ای ناپخته و شتاب‌زده از سوی جبهه اصلاحات واکنش نشان دادند و آن را با الفاظی چون نسخه تسلیم، غیرواقعی، غیرمسئولانه و... نقد کردند؛ نقدی که قدم‌به‌قدم در حال ارتقای شعور سیاسی و فرهنگی جامعه بود، هیاهوهای کودکانه و پاورقی‌وار عده‌ای این روند مثبت را متوقف ساخته و درست در همین فضای غوغاسالار است که امضاکنندگان آن بیانیه ضعیف می‌توانند از این آب گل‌آلود بهره گرفته و خود را از فشار نقد عقلانی برهانند و این همان ظرفیت سوءاستفاده از این رفتار فرهنگی است که پیش‌ازاین اشاره شد. ♦️نکته غم‌انگیز ماجرا اینجاست که همین قشر، بالقوه توانمندترین نیرو برای ساخت تمدن نوین اسلامی‌اند. انرژی، ایمان و امیدشان سرمایه‌ای ناب است، اما این سرمایه گران‌بها در هزارتوی بی‌ثمر حاشیه‌نویسی رو به هدر است. اکنون زمان آن فرارسیده که از حاشیه بیرون آییم و به متن زندگی بازگردیم. به‌جای غرولندهای بی‌پایان، میدان‌های تازه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را بنا کنیم. به‌جای تمسخر دیگران، ایده‌های نو و افق‌های سازنده عرضه کنیم. - متن کامل یادداشت در سایت فرهیختگان ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha

💠شیوه‌نامه استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در پژوهش‌های علمی تصویب شد. این دستورالعمل که با همکاری پژوهشگران و نهادهای مرتبط تهیه شده است، استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی را در تمامی مراحل پژوهش — از طراحی و تدوین طرح‌نامه گرفته تا اجرای پروژه، تحلیل داده‌ها، نگارش گزارش و حتی فرآیند داوری — مجاز می‌داند، به شرط رعایت دقیق اصول اخلاق پژوهش و حفظ شفافیت در تمامی مراحل. امید است این راهنما بتواند به دانشجویان، اساتید و پژوهشگران در بهره‌مندی مسئولانه و موثر از فناوری‌های نوین کمک کند. ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @daghdagheha