...

بدترین قسمت قوی بودن اینه که هیچکس نمیفهمه تو واقعا داری درد میکشی :)

خیلییی فکر کردم چی بگم و چی نگم هیچی به ذهنم نرسید حقیقتا ولی دلم هم نمی‌خواست از این روز بگذریم و من چیزی توی کانال نذاشته باشم. بالاخره شاید بعد ها بیام و از احوالات این روزام بخونم. در نتیجه ی چیزی باید می‌بود 😅

فکر میکنم تنها عکس قابل پخشم همین می‌تونه باشه 😅 ۲۳:۲۳، وقتی چشمم به این عدد افتاد که آخرای جشن تولد ۲۳ سالگیم‌ بودم. پ.ن¹: عکس برای دیشبه پ.ن²: خیلی پر مسماس حقیقتا 🤣

یک بار دیگه لطف و محبت دوستام بهم ثابت شد در صورتی ک من اصلا اصلا توقع از کسی ندارم. اما الحمدلله 🤌🏻😭

اما عزیزدلم پیشم نبود حتی من تولدمو هم در کنار مادر خودم نبودم و زحمت جشن کوچیکی که داشتم رو دوش خانواده همسرم بود و لطف بزرگی در حقم کردن. چون نمیخواستن حالا ک شرایط نیست و پدرم نیستن من بدون جشن تولد بمونم. :) خیلی خوشحال بودم الحمدلله، اما از ته ته ته ته ته قلبم واقعا دلم میخواست پدرم می‌بود و مثل هرسال در ساده ترین حالت ممکن کنار هم جمع بشیم و ... .

این داستان فرصتی شد که وجودشون رو خیلی قدر بدونم و خیلی به فرزندان شهدا، عزیزانی که پدر یا مادرشون رو از دست دادن افتادم. :)

خلاصه که این زندگی مث چی داره می‌ره ها 😂 از هیجده به بعد انگار سرازیریه‌، ویییژژژ میره😂 باورم نمیشه دیگه هرکی پرسید چند سالته باید بگم ۲۳ وااایی بابا خیلی سن زیادیهههه😂😂

دوتا از دوستانم تهران نیستن،‌ باورم نمیشه اینا از کی برنامه ریختن که هدیه‌شون دقیقا روز تولدم برسه دستم🥺 گوگولیا‌ی خنگ این خیلی برام ارزشمند بود که جفتشون هنر دست خودشون رو فرستادن🤌🏻🥺 پ‌.ن: موندم بین این همه هنرمند چیکار میکنم من🤣

هنوزم که هنوزه باورم نمیشه حین جنگ دوازده روزه چه بزرگانی رو پر پر کردن💔

در انتظار لحظه پر افتخار بانگ "الله اکبر"✌️🏻🇮🇷

الله اکبر 🇮🇷💥