من معتقدم آدمها به یک علاقه و استعداد خلاصه نمیشن.
زمانی صد در صد به این باور رسیدم ک خودم دچارش شدم.
من عاشق رشته تحصیلی الانم هستم، عاشق مسیری هستم که دارم طی میکنم. چه تو بحث کاری، تجربه، متاهلی، تحصیلی و ...
چون جدای از علاقه، من این رشته رو با عقل هم انتخاب کردم. یعنی ترکیبی هست از عقل و عشق واسم.
ولی بازم یه گوشه دلم، برای کادر درمان بودن میتپه. برای شیفت داشتن. برای درس های قشنگ و در عین حال سخخخت اون رشته ها...
من سالی که پشت کنکور موندم، تصمیم گرفتم رشتهمو عوض کنم.
چون از یک سری موارد که ماهیت کادردرمان بودن بود، دلسرد شده بودم و حس میکردم آیندهم رو سختتر میکنه.
هنوزم همین اعتقاد رو دارم.
اما دله دیگه...😅
داییناسِر
من سالی که پشت کنکور موندم، تصمیم گرفتم رشتهمو عوض کنم. چون از یک سری موارد که ماهیت کادردرمان بودن
همزمانی این توییت متعجبم کرد🤣😐
پ.ن: البته من حسرتشو ندارم. اما بدمم نمیومد زندگیش کنم🦦
من دارم واسه وقتی که جنگ بشه و اینترنت نباشه سریال دانلود میکنم.
شما چه آینده نگری درمورد جنگ کردید؟😃