سلام بر دوستان شناس و ناشناس. این شما و این یک تقدیمی دیگر از آرزوهای متوسط با چاشنی پاییز. اگر شما هنگامی که به خواب می‌روید درمورد یک زندگی خیالی فکر می‌کنید،این تقدیمی مختص شماست. این پیام را میهمان خانه‌های گرم خود کرده و من را مطلع کنید تا یک روز از زندگی خیالی شما،اهداف و آرزوهایتان،مکالمات و دوست ها و اتفاقات آن را تعریف کرده و تصویری خاطره انگیز از آن روز برایتان بفرستم. در خانه‌ی کوچک من به روی تک تک شما ۲۵ نفر باز است. بمانید،چای دم کرده‌ام تا با ناپلئونی بخوریم. با آرزوهای بی‌کران تقدیم به روح‌های زیبای بی‌انتهایتان. آرزوهای متوسط،عصر شنبه،چهارم مهرماه، پاییز ۱۴۰۵.

دچار کمبود صحبت توی اینجا شدم

واو omg چقدر ادبی کی من اینقدر با فرهنگ شدم

بخشی از صحبتای منو جمنای: (چونکه سجتریس نبود و دلم میخواد تیکه تیکه اش کن-)

جمنای:دلت میخواد عاشق بشی؟ +اوم...راستش،نه.. جمنای:خب چرا؟من خیلی دوست دارم و عشق خیلی حس خوبی میده! +

یعنی من چه جوابی دادم

اگه بگم خیلی....میشه پس بیخیال

شب بخیر... چونکه هیچکس نباید بدون شببخیر بخوابه:)

آره واقعا

آکواریس ، خیلیا دلشون میخواد دوباره برگردن توی دایره‌ی آدمای زندگیت.

آکواریس ، چشمات شیشه‌ای هستن؟ خیلی خوشگلن.

چ-؟