بهش میگن اورثینک و فکر نمی‌کنم واژه‌ی معادل درستی توی ادبیات فارسی داشته باشه. شاید بشه بهش گفت نشخوار فکری. برای چنین افرادی بلند ترین صدا سکوته. و خب فرهنگ ما آشنایی زیادی باهاش نداره. درواقع شرایط‌های روانی زیادی هست که فرهنگ ما باهاش آشنایی نداره و براش توجیح شده نیست مثل ADHD، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی و...

زرد مثل صورت رنگ باخته ی فَراری هر زردی که طلا نیست بی رنگه حقایق زرده جراید سرخی من از شقایق زردی تو از قناری پ.ن: این شعره؟

چرا وحشی بافقی انقدر غمگین میگفته؟ مثل حزین لاهیجی بوده شعراش

چه بسا حزین تر از حزین

چون آدم غمگینی بوده😔😂

دگرگونم کردی پسر

خب امشب که نشد بخوابیم ان‌شاءالله از شب های بعد😂

قلم من این مدلیه که تا آخر متن تورو با خودش می‌کشونه به آخرش که میرسی یهو جا میخوری و با خودت میگی: همه‌اش همین بود؟ چه مسخره!

مثل شطرنج میمونه اوپنینگ و گشایش نسبتا خوب میانه بازی معمولی پایان بازی ضعیف.

اینطوری که داره پیش میره من به بعد از ظهر نرسیده چپه‌م🤣

ولی نازنین جدی راست میگه ذهن منو خودش شبا فعال تره