دل من همی داد گفتی گوایی که باشد مرا روزی از تو جدایی بلی هر چه خواهد رسیدن به مردم بر آن دل دهد هر زمانی گوایی من این روز را داشتم چشم وزین غم نبوده‌ست با روز من روشنایی جدایی گمان برده بودم ولیکن نه چندانکه یکسو نهی آشنایی به جرم چه راندی مرا از در خود گناهم نبوده‌ست جز بیگنایی بدین زودی از من چرا سیر گشتی نگارا بدین زودسیری چرایی که دانست کز تو مرا دید باید به چندان وفا اینهمه بیوفایی سپردم به تو دل، ندانسته بودم بدین گونه مایل به جور و جفایی دریغا دریغا که آگه نبودم که تو بیوفا در جفا تا کجایی همه دشمنی از تو دیدم ولیکن نگویم که تو دوستی را نشایی نگارا من از آزمایش به آیم مرا باش، تا بیش ازین آزمایی مرا خوار داری و بیقدر خواهی نگر تا بدین خو که هستی نپایی ز قدر من آنگاه آگاه گردی که با من به درگاه صاحب درآیی فرخی سیستانی #شعر

آقا سعی کنید سطح انتظارات خودتونو از دیگران پایین بیارید به شخصه از این یک موضوع خیلی ضربه خوردم و هنوز هم گاهی میخورم

انسان فقط میتونه از خودش انتظار داشته باشه چرا؟ خب شاید چون فقط نسبت به خودش شناخت کافی داره حتی کامل هم نه کافی صرفا.