الذین اذا اصابتهم مصيبة قالوا انا لله و انا اليه راجعون این آیه تمام ایمان و توحید به حضرت حق را در خودش داره و مصداق راضی بودن به رضایت الهیه (همان کسانی که هنگامی که مصیبتی بر آنان وارد شد گویند: بازگشت همه به سوی اوست) هممون میریم چه از شهادت چه از کهولت چه از کسالت. دلبستگی به دنیا چیز اشتباهی نیست چرا که انسان در این دنیا قطعا چیزهایی داره که نمیتونه بیخیالشون بشه، حالا چه مال، چه خانواده، چه هرچیزی که انسان را به این دنیا پابند کنن. انسان باید زندگی کنه و درست زندگی کنه. مرگ یک لحظه‌ست و زندگی کردن درست از اصول اسلامه. اما این هدف نیست و همیشگی نخواهد بود. چراکه دنیا قطعا مزرعه‌ی آخرت خواهد بود

دستم به ساز نمیره

جنگ تموم میشه یک روز ولی اون دیگه برنمیگرده

فکر کنم امروز مراسم دفن پدرش باشه

یک پنجره، گلدانِ فراموش شده یک خاطره، انسانِ فراموش شده در خانه، جماعتی پی معجزه‌ها بر طاقچه، قرآن فراموش شده :: در این همه رنگ، آنچه می خواهی نیست در این همه راه، غیر گمراهی نیست در شهر خیابان به خیابان گشتم آنقدر که آگهی ست آگاهی نیست :: در اوج، خدا را سر ساعت خواندند ما را به تماشای قیامت خواندند از کوچ پرندگان سخن گفتی و من دیدم که نمازی به جماعت خواندند :: آن مست همیشه با حیا چشم تو بود آن آینه ی رو به خدا چشم تو بود دنیا همه شعر است به چشمم اما شعری که تکان داد مرا چشم تو بود :: ما سینه زدیم بی صدا باریدند از هر چه که دم زدیم، آنها دیدند ما مدعیان صف اول بودیم از آخر مجلس شهدا را چیدند.. -میلاد عرفان‌پور #شعر

گاهی چنان بدم که مبادا ببینیم حتی اگر به دیده رویا ببینیم من صورتم به صورت شعرم شبیه نیست بر این گمان مباش که زیبا ببینیم شاعر شنیدنی ست ولی میل میل ِ توست آماده‌ای که بشنوی‌ام یا ببینیم این واژه‌ها صراحت تنهایی من اند با این همه مخواه که تنها ببینیم مبهوت می‌شوی اگر از روزن ات شبی بی خویش در سماع غزل‌ها ببینیم یک قطره‌ام و گاه چنان موج می‌زنم در خود که ناگزیری دریا ببینیم شب‌های شعر خوانی من بی فروغ نیست اما تو با چراغ بیا تا ببینیم -محمدعلی بهمنی #شعر

امروز ۱۳ فروردینه؟ چه خاکسترین روزی

سلام چه خوب شد که یه راه ارتباطی گذاشتی میخواستم بهت بگم ممنون که ساز زدنتو میذاری؛ عکس هایی که میذاری هم جالبه بعضیاشو نمیفهمم :: سلام خواهش می‌کنم. لطف دارید. خیلی از این تصاویری که ارسال می‌شوند مضمون مشخصی شاید نداشته باشند. بلایی که بر سر شعر، ادبیات و سینما آمد این بود که همه باید یک معنا را بفهمند و معناهای دیگر نادرست است. اما نقاشی و عکاسی به لطف سبک‌های متفاوتشان این جبر را شکستند و به ذهن مخاطب آزادی دادند. در نتیجه هرکسی می‌تواند هر آنچه که می‌فهمد را برداشت کند. و چه بسا که هنر اصلا همین باشد که یک اثر مفاهیم متفاوتی را به مخاطب القا کند.

https://eitaa.com/boreshketab یک فنجان قهوه‌ی تلخ‌تون رو خوشحال میشیم کنار برش‌کتابای ما میل کنید! صرفا جهت دعوت ازتون 🌱 :: سپاسگزارم