گاهی چنان بدم که مبادا ببینیم حتی اگر به دیده رویا ببینیم من صورتم به صورت شعرم شبیه نیست بر این گمان مباش که زیبا ببینیم شاعر شنیدنی ست ولی میل میل ِ توست آماده‌ای که بشنوی‌ام یا ببینیم این واژه‌ها صراحت تنهایی من اند با این همه مخواه که تنها ببینیم مبهوت می‌شوی اگر از روزن ات شبی بی خویش در سماع غزل‌ها ببینیم یک قطره‌ام و گاه چنان موج می‌زنم در خود که ناگزیری دریا ببینیم شب‌های شعر خوانی من بی فروغ نیست اما تو با چراغ بیا تا ببینیم -محمدعلی بهمنی #شعر

امروز ۱۳ فروردینه؟ چه خاکسترین روزی

سلام چه خوب شد که یه راه ارتباطی گذاشتی میخواستم بهت بگم ممنون که ساز زدنتو میذاری؛ عکس هایی که میذاری هم جالبه بعضیاشو نمیفهمم :: سلام خواهش می‌کنم. لطف دارید. خیلی از این تصاویری که ارسال می‌شوند مضمون مشخصی شاید نداشته باشند. بلایی که بر سر شعر، ادبیات و سینما آمد این بود که همه باید یک معنا را بفهمند و معناهای دیگر نادرست است. اما نقاشی و عکاسی به لطف سبک‌های متفاوتشان این جبر را شکستند و به ذهن مخاطب آزادی دادند. در نتیجه هرکسی می‌تواند هر آنچه که می‌فهمد را برداشت کند. و چه بسا که هنر اصلا همین باشد که یک اثر مفاهیم متفاوتی را به مخاطب القا کند.

https://eitaa.com/boreshketab یک فنجان قهوه‌ی تلخ‌تون رو خوشحال میشیم کنار برش‌کتابای ما میل کنید! صرفا جهت دعوت ازتون 🌱 :: سپاسگزارم

پاسخ الباقی را در همانجا ارسال کردم نه اینکه قصد پایین آوردن کلام کسی را داشته باشم صرفا اینکه موضوعاتی بودند که پاسخشان در اینجا نمی‌گنجید و شایسته بود در همانجا پاسخ داده شوند

خیلی وقته کتاب نخوندم حس پیری بهم دست داده

دو سه هفته پیش شروع کردم به خوندن این کتاب. ولی انقدر تلخ بود که نتونستم هنوز ادامه بدمش. خوراک سیگاری شدنه و حیف که به خودم قول دادم هیچوقت سراغ سیگار نرم. سیگار چیز بدیه شایدم کتاب