ماه‌ها پیش تا ساعت ۳ بیدار میموندیم و میگفتیم و میخندیدیم ولی‌الان حتی نمی‌دونم چطوری بهت سلام بدم ..

میدونی چرا جای زخمی که دوستت به وجود آورده تا مدت ها درد میکنه؟ چون خاطراتی که باهاش داشتی رو مرور میکنی و هر بار به خودت لعنت میفرستی. این لعنت فرستادنا حکم نمک رو دارن که روی زخمت پاشیده میشه.

منو برگردونید به دوران دبیرستان راهنمایی .. اون زمانا از ته دل خوشحال بودم :)

شونه هام همیشه پناهی برای گریه دوستام بود اما وقتی از چشمای خودم اشک اومد تنها چیزی که مسکن اشکام شد دستام بود که اشکام رو پاک میکرد.

ماها وقتی با کسی تو رابطه‌ایم و یا با کسی رفیقیم میگیم نمیتونم بدونت بمونم باید حتما باشیا .. ولی وقتی اون رابطه‌هه به هم میخوره خیلی دردناک به نبودنشون عادت می‌کنیم :)) طوری که می‌پرسیم ؛ چیشد ؟ من به نبودت عادت کردم ؟ و اون زمان هست که بغض میکنی و میفهمی چقد این عادت کردنه تلخه.

برنده‌ای که اول شد زیرا او از خود فرار میکرد‌.

دیدی که آخرش چه بر سرم آمد ؟ من دارم به سال 1403 میروم ؛ اما بدون " تو " !

یك جایی میرسد که آدم دست به خودکشی می‌زند؛ نه اینکه تیغ بردارد رگش را بزند، نه. قیدِ احساسش را میزند !

من تا ته جهنم باهات موندم، یه بار زورت به من نرسه، یه بار منو از این خرابه‌ جمع کن، یه بار چاقو رو تا ته وجودم نبر.