یه روزی یه عطاری می‌زنم و سر درش می‌نویسم: اینجا تنها چیزی که علاج نداره مرگه! از صبحِ خروس‌خون می‌رم توی عطاری‌ام و تا شب لا به لای عطرِ اسطوخودوس و هل و گلاب و دارچین زندگی می‌کنم و شبم با وجدان آسوده و خیال راحت سر روی بالشت می‌ذارم و می‌خوابم که یه روزِ دیگه هم نونِ حلال در آوردم! چه می‌دونم مثلا اگه یه روز یه جوون که کشتی‌هاش غرق شده بیاد توی عطاری و بپرسه: «اینجا برای دلتنگی هم علاجی پیدا میشه؟» عصاره‌ی فراموشی و بیخیالی و دوری از یار رو با هم قاطی میکنم و میدم بهش. اونم از همه جا بی‌خبر خوشحال تشکر میکنه و میره. یا فلان روز اگه یه خانم چیتان پیتان کرده با چشم گریون بیاد، از غمِ تهِ چشماش ته دلشو میخونم و عصاره‌ی یارِ مهربون میدم بهش! حالا فردا روزی‌ هم اگه یکی از همین مشتری‌ها با جناب سروان بیاد سر وقتم که: جناب سروان این خانم کلاهبرداره، همه داروهاش قلابیه! من سرم پیشِ خدا بلنده بهش میگم: «خدایا منم میدونم بعضی دردا علاج ندارن ولی تو شاهد بودی که من فقط نخواستم ناامیدشون کنم. با خودم میگفتم شاید با همین یه ذره امید، دردهاشون درمون بشه. اصلا قربونِ تو برم آدم بدونِ امید که با مُرده فرقی نداره، داره؟» بعدم میرم زندون و عصاره‌هامو اونجا تبلیغ میکنم! چه جایی بهتر از زندون؟ آخه زندونه و دلتنگی، زندونه و دل‌شکستگی.. فاطمه کریمیان @darsargomm

انسان‌ها از «فهمیدن» می‌ترسند، چون به چیزهایی شرطی شده‌اند و این جزء هویتِ آن‌ها شده. می‌ترسند که اگر دُرست فکر کنند، آن را از دست بدهند و آرامشِ آن‌ها به هم بخورد. این ترس باعث شده انسان‌ها نقادانه نَیندیشند و تمام بدبختی بشر این است که «نَقادانه» نمی‌اندیشد. - استاد ابراهیمی دینانی @darsargomm

دنیا که لَنگِ ما نمی‌شَود، می‌گُذرد. - محمود دولت‌آبادی @darsargomm

مرا کُشتی، بَه دستِ خود کفن کن! بَه دستِ مردمِ بیگانه ننداز.. (جوانِ افغان زمزمه می‌کرد) @ir_tavabin

○ إنّي وُلدت لكي أحبّك. ‌زاده شدم، تا تو را دوست بدارم.‌‌.🤍 @darsargomm

○ ای دل که بی‌گدار به آب‌‌ها نمی‌زدی بی‌قایقت میانه‌ی دریا چه می‌کنی؟! @darsargomm

از اینکه عزیزانمو آشفته، غمگین، مضطرب ببینم و کاری ازم برنیاد براشون، بیزارم.. @darsargomm

حواست باشه به دلت! این دل جای هر چی و هر کی نیستا.. @darsargomm

شما می‌دونید اسم این بیماری که می‌دونی به قهوه حساسیت داری و بعد خوردنش انواع علائم فردِ رو به موت رو پیدا می‌کنی ولی باز با گفتن خدایا این بارم به امید تو، قهوه می‌خوری چیه؟ :| @darsargomm

یکی از رنگی‌ترین تصویرهایی که از عیدهای نوروزِ بچگیم توی ذهنم مونده، تصویرِ پیرزنیه که با کلی عشق تخم‌مرغ‌های رنگیِ قرمز درست می‌کرد و وقتی می‌رفتیم خونه‌اش اول هممون را می‌بوسید و بعد به هر کدوم از ما بچه‌ها یه دونه تخم‌مرغ رنگی می‌داد و این برای ما خیلی قشنگ بود؛ یعنی از روزِ اول عید منتظر بودیم بریم خونه‌‌اش‌ و اون تخم‌مرغ‌های رنگی رو از دستش بگیریم. امروز اون پیرزنِ مهربون به رحمت خدا رفت و تصویری که از بچگی ازش دارم همیشه برای من ماندگاره. و به این فکر می‌کنم که گاهی یه کارِ به ظاهر کوچیک ولی از تهِ دل، باعث میشه در ذهن و دلِ آدما ماندگار باشی و من تصورم اینه که خدا به خاطر همون شاد کردن دلِ بچه‌ها و مهربونی‌هاش، قراره بهش کلی پاداش نیک بده🤍 @darsargomm

برای آرامشِ این بنده‌ی خوبِ خدا، فاتحه‌ای هدیه کنید🌿