فکت محض فقط اونجایی که کارلوس می گه:
“زندگی به من آموخت آدمها نه دروغ میگویند، نه زیر حرفشان میزنند، اگر چیزی میگویند؛ صرفا احساسشان در همان لحظه است نباید رویش حساب کرد..
واقعا یه فرصت دیگه میخوام که توش زندگی کنم،تو این یکی که فقط داشتم زنده میموندم...
اونجا که خسرو شکیبایی میگه :
کاش میشُد آدمی ، گاهی ، فقط گاهی ..
به اندازه نیاز بمیرد ، بعد بلند شود !
خاکهایش را بتَکاند ؛اگر دلش خواست برگردد به زندگی دلش نخواست ؛بخوابد تا ابد...