آدما دقیقاً اونجایی منو از دست میدن که فکر میکنن اگه اهمیت ندن، من قراره اهمیت بدم.
تو لحظهای را غمگین کردی و رفتی، پس از آن تمام لحظاتی که از راه رسیدند، به اندوه آغشته بودند.
بعضی از دعواها اصلاً مال اون لحظه نیستن، مال وقتاییه که مدام گفتی ”عیبی نداره“، ولی عیب داشته.