و زخم های من همه از عشق است از عشق، عشق، عشق

خودت را بساز تا آدم امنی شوی، برای روزهایی که نمی‌شود به کسی پناه برد.

چرا غمت نمیکُشد مرا:)

تو چرا در دلِ من عاملِ آشوب شدی؟

جمعه همینجور غم داره حالا فکر کن توام نباشی

برای ما نجات بود..!

می‌خواستم در زندگی انسانِ عمیقی بشوم، گم شدم.

مگه آدم چند بار می‌تونه یه چیزی رو عمیقاً از ته دل بخواد؟

اومدی شدی واسه من مث خانواده 🫂 خوبه که خوبه حالمون با همین چیزای ساده ! که من دوستت دارم🫀

یه حسِ غریب و سنگین که توی جمع، حس می‌کنی وصله‌ی ناجوری و توی تنهایی، بغض نفست رو بند میاره. نگاه به دور و برت می‌کنی و با خودت می‌گی: اگه بمونم، قراره هی لبخند فیک بزنم و وانمود کنم همه چی ردیفه که مبادا حالِ بقیه هم خراب شه، یا اگه برم، قراره توی لاک تنهاییِ خودم زیر آوارِ فکروخیال له بشم؟ توی این بلاتکلیفی، گاهی رفتن رو ترجیح می‌دی؛ نه از سرِ قهر یا دلخوری، بلکه فقط واسه اینکه می‌ترسی سیاهیِ حالِ بدت دامن کسایی که دوستشون داری رو هم بگیره. دلت می‌خواد غیب بشی، یه مدت نباشی تا بلکه سر و صدای مغزت آروم بگیره…

- نه تنها او را دوست داشتم بلکه همه‌ی ذرات تنم او را می‌خواست.