کفن کنید مرا رو به قبله‌ی حرمش نجف چه جای قشنگی برای تدفین است...

بابابزرگ چندین سال پیش همین موقع، شبای قدر.. چشم هاتو برای همیشه بستی.. یادمه تلویزیون مناجات پخش میکرد و تو آروم پلک میزدی..

خاله مهتاب دستشو گذاشته بود روی پیشونیت

من نمیدونم چرا امشب یهو تو مهمونی دلم برات گرفت

شاید من همیشه همینم

در جمعم و دلم جای دیگریست...

چقدر زود از دست میدم

چقدر ضعیفم

چقدر کم

خیلی کمم..

بابا بزرگ، من آدم از دست دادنم مگه نه؟

من آدم بلد نبودنم مگه نه؟