اینجا ولایت ماست

اینجا رودخونه ی خشک شدش هست

و از این کوچش خوشم میاد. چرا؟ چون بابابزرگ مرحوم پدریم محصولات یکی از درختای این کوچه باغو وقف صاحب الزمان کرده و مامان بابا هزینشو میذارن برای مشارکت در برگزاری جشن نیمه شعبان روستا.

اسیو پلی یعنی کنار آسیاب

امید یعنی سیبای سبز حیاط خونه؟

به ترسناکی عکسش نیست

کل دوران مدرسه من با بوی این سیبای سبز داخل کیف مدرسه گذشت.. انقدر اعتیاد داشتم که سیبای قرمز و زرد به چشمم نمی اومد.

حالا دیگه اگه یه بغل از مرغوب ترین سیبای سبز جهانو هم بهم بدن، حالم خوب نمیشه..

چرا دیگه مثل زامبیا آویزون نمیشم تا سیبای سبز حیاطو بقاپم؟

به عشق بچه های آفریقا چون

استعمار هویتی داره پیشروی میکنه من برم اویزون شم سیب سبز بچینم؟!

خجالت بکشین فرزندانم. چون خوب چیزیه.