من اگه از اونا بودم که نظام فکریم داش مشتی طورِ منفی بود، اسم تولیدات کارخانه ی دخانیاتمو میذاشتم؛ "خجالت" به جای اسم عجیب غریب سیگارا، واژه ی خجالت درج میکردم. معتادا ووسیگار کشا حداقل خجالت بکشن

میدونم که دلم برای بسیج عزیز دانشجوییم تنگ میشه.. الهی بگردم شناسنامه تشکلی جذاب هممون✌🇮🇷 برای کارتشکیلاتی و تشکل و همه ی رفیقان خوب وبااخلاص این تشکل.. برای اینکه تو کف میدون تو گل گیر کنم.. برای اینکه بایه دنیا روحیه ی چالشی خوابم نبره... برای دعوا😁 برای توپیدنها و اروم بودنا و توفکر بودنا.. برای نقد . برای توباغ نبودن و نگرفتن خودم پیرو تحلیل برخی موضوعات مهم که بابه درو دیوارنگاه کردن و به فکر فرو رفتنمم اخر بعضی چیزا برام قفله هنوز 😊🪚 میدونم که دلم برای همه چیز تنگ میشه.. دلم تنگ بشه باید دلم تنگ بشه... نمیدونم به چه علت ولی به پرچمدارای جدید خیلی امید دارم 🌱 بیشتر از هر زمان تشکلی ای که دیدم..

ما وجدایی از شجره طیبه؟ خدانکند. به احساس ناشناخته ی سبکباری در علم سپاری شجره طیبه، قسم، همه اش پند بود و رشد بود، و تکلیف بود و تربیت بود وعشق بود وعشق بود وعشق بود.. برسد به امام روح الله عزیزم در آسمانها..

حالا من همه جارو میگردم... تابالاخره یه روز دستم به خدا برسه و همه چیزو بهش بگم حتی هرچیزی که تو دلم هست...

این فیلم خیلی قشنگ بود. دلم کباب شد برا این بچه. حس میکنم منم نابینام حس میکنم منم باید همه جارو بگردم حس میکنم یک کودک درون غمگین دارم... یک کودک درون گریعو...

تجویز برای انها که کودک درون خسته و بی ترمزی دارند. •لطفا در هنگام پخش این صوت کوتاه، تنها نبوده ودر فضای تاریک نشنوید. •اگر در چنین شرایطی هستید، دانلود نکنید. #فولدر_هیفده🌱

می خواستند حرف آقا را پائین آورده که پائین بماند. ولی نمی دانستند، تمام ما به عنوان جنبش دانشجویی مسلمان ایستاده ایم و آن را به بالا می بریم. به سراغشان خواهیم رفت...

با نوای زخمی آهنگران گریه کردید؟ #فولدر_هیفده🌱

دل ما غرق غم توست حسین.. سرما و قدم توست حسین.. کم ما و کرم توست حسین.. به صفای دل صحرا سوگند.. #فولدر_هیفده🌱

بچه هایی که گفتید تابه حال مرا ندیده اید.. بسیار خب،چه کنیم... این دخترک اشفته و مبهم وفلک زده منم. همین یک عکس باکیفیت را دارم. آن را هم یک رفیق عکاس گرفته است ـ گاهی به اخرین پیامکم فکر می کنم.. به اخرین متنی که اینجا می نویسم. به اخرین کار تشکیلاتی ام.. به اخرین عکسی که با رفیقان خوب روزگارم گرفته ام.. به اعلامیه ی ترحیمم... اصلا گاهی به متن اعلامیه ی ترحیمم فکر می کنم. پ ن:_ در این قاب، درونی آرام، و سری پرخطر وفازی ناشناخته داشتم. _ اینجا راهیان بود☺️

دیارم، زیباست... خیلی سرسبز است. اما دل من را سبز نمی کند. دلم کویر می خواهد، جنوب می خواهد، افتاب می خواهد، صحرا می خواهد... سالهاست که دیار خود را جور دیگری یافته ام، هرکجا که بیرق مادرم برافراشته باشد، انجا وطن من است. من دلم برای مامان دو عالم تنگ شده است و مدتیست بهانه گیرشده ام..

بچه ها برید نون سمنانی بخرید. برید تنهایی نون بخرید، بوی نون تازه رو ببرید به ریه هاتون. به همین برکت قسم، میفهمید زندگی یعنی چی.