«سوگند به قلم، و آنچه می‌نویسند» امّا بگذارید این‌بار چیزی ننویسد... گیرایی آن نگاه‌های معصومانه شانه‌هایم را می‌لرزاند. نگاه‌هایی برآمده از چشمانی زیبا در قاب صورتهای کوچکی که هنوز جای بوسه‌ی خداحافظی سرِ صبح مادران بر گونه‌هایشان پیداست. دستم قلم را بر صفحه‌ی خالی رها می‌کند. کلمات مثل بُغضی در گلویش مانده‌اند، همانند حرف‌هایِ مانده در نگاه‌های همین کودکان معصوم. من از این تکلیف شانه خالی می‌کنم. قلمم نیز... سکوت می‌کنیم. سکوتی سنگین، به سنگینی غمِ نشسته بر قلبِ میناب... ✍نسرین دهقانی #تکلیفِ‌ناتمام @delnava70

تنها ترین امام زمین، مقتدای شهر تنها، چه میکنی؟ تو کجایی؟ کجای شهر؟ وقتی کسی برای تو تب هم نمی کند دیگر نسوز این همه آقا به پای شهر تو گریه میکنی و صدایت نمی رسد گم می شود صدای تو در خنده های شهر تهمت، ریا و غیبت و رزق حرام و قتل ای وای من چه می کشی از ماجرای شهر دلخوش نکن به “ندبه”ی جمعه، خودت بیا با این همه گناه نگیرد دعای شهر اینجا کسی برای تو کاری نمی کند فهمیده ام که خسته ای از ادعای شهر گاه از نبودنت مثلا گریه می کنند شرمنده ام! از این همه کذب و ادای شهر هر روز دیده می شوی اما کسی تو را نشناخت ای غریبه ترین آشِنای شهر جمعه... غروب... گریه ی بی اختیار من... آقا دلم گرفته شبیه هوای شهر + «فرزاد نظافتی» #جمعه_هایِ_انتظار @delnava70

اون لحظه که تو نمیدونستی امّا خدا حواسش بود... اون لحظه رو هزار بار شکر... #رحمتِ‌_خدا @delnava70

اسم «رفیق» خیلی بهت میاد خداجون... #یا_رفیق @delnava70

گاهی هم اشک به دادِ دلِ عاشق برسد... ✍نسرین دهقانی #گاه_نوشت @delnava70

چه خوبه به اسم قشنگت خدایا، مثه نامه‌ها شعرو آغاز کردن چه خوشبختن این واژه‌هایی که تنها میخوان مثل پروانه، دورت بگردن...

و تو بسیار برایم محترمی از در که آمدی قلبم به احترامت ایستاد! .... 🔮🌱🦋 @mimadib

سختی های روزگار رو که میبینم یادم میاد خدا گفته؛ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ . . «فی کبد» خلق نشدیم درقلب که ... ✍️نسرین دهقانی @delnava70