وااایییی یا حسین زنده ای😭😭😭 خوشحالم حالت خوبه من دو هفته‌س نگرانتم😭😂🌟

خوشحالم خوبی. سوپر اپلیکشن ایتا🙏 نه فکر کنم نداره

سلامم چرا اومده ولی توی چنل ناشناس جوابش رو گذاشتم نیستی توش؟ اگه نیستی اینه آیدیش @delphiunknown

سلامم امیدوارم زود و خوب حل شه

دیشب رو نمیدونم ولی امشب خوبم، این نمایشنامه‌هه باعث شد برم سراغ باقی آثار نویسنده‌ش و الان دارم یکی دیگه از نمایشنامه‌هاش رو می‌خونم

https://eitaa.com/delphiunknown/27 عهه حیف، ولی میتونی به جاش لینک دعوت خودت رو به بقیه بدی که باهاش ثبت نام کنن و وقتی خرید کنن ۱ ماه به تو میده

شاید باورت نشه ولی منم دقیقا دیشب به همین فکر می‌کردم حین خوندنش. نمی‌دونم مخاطب شاعر کی بوده ولی فکر می‌کنم خودمون می‌تونیم " ما " های زیادی رو پیدا کنیم و به نظرم اصلا هدف کشف مای شاعر نیست، کشف مای خودمونه. تو چه مایی توی نظرته؟

توی کتاب شعر همونجا تموم شد و درمورد ما حرف بیشتری زده نشد.

شاید میگه من و تو شاید هیچ وقت ما نشیم ولی این باعث نمیشه " هیچ " باشیم. اگه تو آفتابی من آسمون میشم، یکی نیستیم ولی با هم هستیم. چون اگه تو رو بیارم رو زمین دیگه آفتاب نیستی، اگه بخوام بیارمت و بشیم " ما " . ولی من می‌تونم آسمون شم و تو آفتاب باشی و من و تو باشیم بدون اینکه " ما " باشیم.

درواقع میگه تو نمی‌تونی کوچیک شی تا با من باشی ولی من می‌تونم بزرگ شم و به تو برسم. مخاطب شعر در حقیقت فکر می‌کنم خدا باشه.

الان که دوباره خوندمش دیدم ننوشته که من و تو ما نمیشیم، نوشته تو ما نمیشی. یعنی مثل ما، مثل من یا هرکسی که شبیهمه. به نظرم منظور شاعر همون بوده که تو نمی‌تونی کوچیک شی همونطور که آفتاب توی مشت جا نمیشه. ولی ما می‌تونیم بزرگ شیم.

الان که فکر می‌کنم چه عشق قشنگی، که به واسطه‌ش آسمون میشه، حتی آفتاب میشه یا ابر میشه.