🥲❤️

برای بهترین دوستان خود دعای شهادت کنید هر چند که خیلی از افراد میگویند خدانکند این چه حرفهایی است که میزنید؟ چرا دعای مردن میکنید برای هم؟ اما آنها غافلند از اینکه شهادت مردن نیست. شهادت زنده ماندن ابدی است جاودانگیست و چه بهتر از جاودانه شدن؟ الشهید سید مجتبی علمدار https://eitaa.com/deltir

چقدر خوشحالم که تو جاودانه شدی عزیزقلبم و چقدر به حالت غبطه میخورم برای منم دعا کن....

سلام به همه از فردا که تولد آقاجونمون امام حسنه بیاید به نیت تک پسرشون که جان جانانمونن یه چله برداریم روزی 100 تا صلوات هدیه کنیم به یه شهید به نیت ظهور ان شاء الله ما باید هرکاری از دستمون برمیاد برای ظهور انجام بدیم حداقلش اینه که دعا کنیم خدا زودتر این امر رو محقق کنه ما باید بدونیم که تنها ظهور گشایش ما و همه جهانه این وضع الان غزه رو ببینید چطور میتونیم جوابگو باشیم وضع شیعیان سراسر دنیا رو ببینیم ما در برابر این اتفاقات و شقاوت هایی که مسلمانان می‌کشند مسئولیم و خودمون هم میدونیم تنها راه علاج ظهورهههههه آقاجان ما باید بدونیم؛ ظهور حضرت ولیعصر تنها راه نجات همه است و نباید نسبت بهش بی تفاوت باشیم اگه دوست داشتید این پیام رو برای بقیه هم بفرستید تا همه چله برای ظهور بردارن https://eitaa.com/deltir

از فردا بنده ان شاء الله یادآور میشم ان شاء الله که همه همراهی کنیم و کوچک ترین کار ممکن رو برای عزیزدل غریبمون انجام بدیم.....

مطمئن باشیم که اگر ظهور اتفاق نیفته و ما نسبت بهش بی تفاوت باشیم همه به هلاکت می‌رسیم انقدر به فرط نابودی کشیده میشیم تا بفهمیم علاج کار ظهوره اللهم عجل لولیک الفرج

روز اول چله ظهور به نیت شهید محمد ثقفی✅ التماس دعا

و گاهی سکوت اوج فریاد است.... https://eitaa.com/deltir

و سرانجام، آدمی است که مخیر است تا انتخاب کند چه راهی را بپوید و بر چه مرکبی سوار شود. راهی که پایانش حریم امن الهی است، تا پناه و مأوای او شود، یا جهلی که عاقبتش سقوط در آغوش پلید ابلیس رجیم است و انسان، چونان که در میانۀ حق و باطل است، گاهی خویشتن را در مرداب غفلت می‌افکند؛ آنچنان که چون به خود آید، مرداب وی را فرو بلعیده است. و خجسته‌بختان آنانند که بر سر دو راهی رذیلت و فضیلت، در پناهگاهی امن، آرام گرفته‌اند. https://eitaa.com/deltir

دخترِ دلشکسته در گوشه‌ای نشسته است و به لبخندت می‌اندیشد. جهان در خنده‌ات خلاصه می‌شد و من، چون بافنده‌ای ماهر، زمین و زمان را به هم میتافتم تا تو بخندی؛ تا غم به سراغت نیاید. و تو می‌خندیدی و دنیا آبی می‌شد و ستاره‌باران. این روزها، غم فراقت صد و چهار روز است که مرا در آتشی سرد اسیر کرده. اما دل شادم به شادی تو. و چه نیکو سرنوشتی یافتی، رفیق صمیمی من! روزهای بودنت را به یاد بیاور، وقتی که به تو می‌گفتم: "تو شوهرمی، تو رفیقمی، تو همه‌کسمی"، و تو از لفظ "رفیق" چنان مسرور می‌شدی که گویی دنیا را به کف آورده‌ای. راستش هم همین‌طور بود؛ بیش از هر چیزی، برای هم رفیق روزهای سخت و طاقت‌فرسا بودیم. روزهایی که وجود سه‌نفره‌مان، شیرینی محضش میشد. به یاد بیاور روزهایی را که ترس نبودنت را داشتم و تو می‌گفتی: "فقط مرگ می‌تواند مرا از تو جدا کند." اکنون که در زمرهٔ شاهدان نشسته‌ای و شربت شیرین شهادت گوارای وجودت شد و زهر مرگ را نچشیدی، عشق در ما جاودان شد. و حالا من به پرنده‌ای می‌مانم با بالی شکسته؛ نه می‌تواند پرواز کند و نه به کام مرگ برود. بیا... بیا و درمانم کن، یا شاید معجزه، که پرواز نکردن برایم درد دارد. از پرنده نفسش را بگیر، پرواز را نه. و تو... بدان که می‌آیم. آمدنی به شتاب رعد و به روشنی برق. اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي لِقَاءَ رَفِيقِي الشَّهِيدِ https://eitaa.com/deltir