موومان اول: بیداری احساس شادی پس از ورود به روستا

موومان‌ دوم: صحنه ی کنار رودخانه

موومان سوم: گردهمایی و جشن مردم روستایی

موومان چهارم: رعد و برق، طوفان

موومان پنجم: موسیقی چوپان،احساس شادی و سپاسگزاری پس از طوفان

بتهوون، تمام عمرش از شهر ها نفرت داشت..و همیشه شیفته ی روستا و طبیعت بود. یه بار گفته بود:«هیچکس نیست که به اندازه من طبیعت را دوست بدارد و به گلها عشق بورزد،هر درخت به اندازه یک انسان برایم ارزشمند است..»

«صورتم را با دستمال پوشاندم و به گوشه ای رفتم و تنها از صدای لوته که بلند گفت وقت رفتن است دوباره به خودم آمدم. لوته در راه سرزنشم کرد که برای هر مسئله ای زیادی حرص و جوش می خورم و گفت این رفتار از پا می اندازدم،اگر رعایت حال خودم را نکنم. چشم،ای فرشته! من محض خاطر تو می خواهم که زنده باشم!» _یوهان ولفگانگ فون گوته،رنج های ورتر جوان.

۱_برای چه کاری عامو؟ ۲_میدونی بنظرم اصلا مقایسه کردن آهنگسازا باهم اشتباهه. بگیم باخ بهتره یا هندل؟موتسارت بهتره یا بتهوون؟ اصلا همچنین چیزی ممکن نیست...هیچ آهنگسازی از آهنگساز دیگه ای برتر یا بدتر نیست اصلا نباید مقایسه شون‌کرد...هرکدومشون مارو به یه زندگی و یه دنیای جدید دعوت میکنن، درکل حرفتو قبول دارم که نباید اینطور بسنجیمشون=}

یچی خونده بودم بذار ببینم پیداش میکنم

rural people dancing,Jacques Fouquier.