شب بود و ستاره بود و من بودم و ماه ؛ شب رفت و ستاره مرد و من ماندم و آه . .

بی‌خیال آمدی و رد شدی از روی دلم . . و من از خاک قدم‌هات تیمم کردم !

نقشه‌ای که رسانه‌های عبری منتشر کردن ما که آماده هستم 😎

چقدر تاریخ زود به زود تکرار میشه. تو جنگ ۸ ساله هم به رزمنده‌ها میگفتن: ای جنگ‌طلب‌ها، نجنگید. نجنگیم که صدام ناموس کشور رو بگیره؟ انگار ما حمله کرده بودیم! اگر ما نمیجنگیدیم، صدام ول میکرد؟ خب تا تهران میومد. نمیجنگیدیم و مذاکره میکردیم؟ خب یا باید سر میز مذاکره چند تا استان رو میدادیم یا دوباره حمله میکرد و به زور می‌گرفت. مقاومت کردیم، خون دادیم، خاک ندادیم. الان جنگ نکنیم یعنی خاک بدیم؟ آب بدیم؟ تنگه رو بدیم؟ امنیت بدیم؟ کودکان‌مون رو بدیم؟ رهبران‌مون رو بدیم؟ واقعا اگر کار با عافیت‌طلبان و سازشکاران غربگرا باشه، یزیدیها بر کشور مسلط میشن

_

خنده ی تلخ من از گریه غم انگیزتر است ! کارم از گریه گذشته به آن میخندم....

_

آرزویم بوده بعد از دوستت دارم توهم ، جای ممنونم بگویی : من به قرآن بیشتر

گفت در چشمان ِمن غرق تماشایی چقدر گفتم آری خود نمی‌دانی ، که زیبایی چقدر

فقط من باید از چشمان ِزیبای تو بنویسم ! خدا لعنت‌کند هر کس که جز من ‌، شاعرت باشد .

‌ به نظرم «زندگی» رو داریم اشتباه تلفظ می‌کنیم. این الف مقصوره داره. مثل موسی. ‌_