مکالمه منو مرضی اینطوریه که سلام چطوری چخبر بعد اون به معنای واقعی میوفتیم به جون هم

متااااسفممم دختره ی عبدل آبادی.دختره پایین شهریییی 🗣

بخشی از روتین زندگیمه دیگه بهش عادت کردمم💅🤣

مشکلل::🤣

انقدری که من و مرضی برای این آتیش تلاش کردیم برای زندگیمون میکردیم یه چیزی میشدیم

این فقط به آتیش ساده نیستتت🤏 این بچمون_💅🤣

چرا اسم نداره🤔

نمیدونممم

نمی‌دونم شاید یک روز یک‌جا سر راهم روی زمین نون دیدم و برنداشتم بذارمش یک گوشه تا زیر پا له نشه، شاید هم وقت بازی با سنگ، اون رو انداختم جایی که بخواد زیر چرخ دوچرخه‌ی یک بچه گیر کنه و زمین بزندش، شاید هم جایی کسی بهم لبخند زده و من حواسم نبوده، شاید کسی برام از ته قلب نوشته بوده و من دقیق نخوندمش، شاید یکی به بودنم دل بسته بوده و من ترک کردمش، یک کاری کردم بالأخره، یک کاری کردم که اوضاع داره اینطوری پیش میره.

آدم خوبی بود من را هم دوست داشت؛ با این حال چیزی بینمان شکل نگرفت میدانی من پژمرده تر آن بودم که با محبت او به زندگی بازگردم.

باید اسم انتخاب کنیممم🙂‍↔️