هدایت شده از Eztrawberry🔥
اونی که خاموش میشه خونه های مردم نیست
ذوق زندگی کردن جووناست عزیز
فکت دارک:
ما همون بچه هایی بودیم که موقع غذا خوردن بهمون میگفتن《 هواپیما داره میاااد...》
با ذوق و خوشحالی غذامونو میخوردیم الان با شنیدن صدای هواپیما خودمونو جمع میکنیم گوشامونو میگیریم چشامونو میبندیم و قلبمون تند میزنه
ما همون بچه هایی بودیم که با صدای ترقه و فشفشه چشامون برق میزد. الان با هر صدای بلندی فقط با استرس به هم نگاه میکنیم و میگیم 《نکنه تیراندازیه...؟》
چقدر زود بعضی صداها از خاطره های قشنگ به ترس تبدیل شدن .
هدایت شده از مخفیگاهِزمینیهایمطرود
از همه چیز خسته شدم. و همزمان هم خستگی ناپذیرم.