🔻حافظه‌کُشی رسم غارتگری غرب: نابودی حافظه جمعی و میراث فرهنگی ما در آتش جنگ ✍ فاطمه‌السادات شاه‌حسینی ✔️آسیب به میراث فرهنگی ایران در جریان حملات نظامی مارس ۲۰۲۶، فراتر از تخریب بناهای تاریخی، «حافظه‌کشی» تمدنی چندین‌هزارساله را رقم زده است. فاطمه‌السادات شاه‌حسینی، دانش‌آموخته دکتری ادیان شرق، در این یادداشت نشان می‌دهد که چگونه موج انفجارها و خرده‌ریزه‌های حملات، زنجیره هویت جمعی ایران را ترک‌انداز کرده و شکاف‌هایی در پیوند نسلی ایجاد نموده که با سرمایه‌گذاری مادی قابل ترمیم نیستند. او با اشاره به غارت موزه ملی بغداد (۲۰۰۳) و نظامی‌سازی بابل، و نیز تهدیدهای صریح اخیر دونالد ترامپ برای «بازگرداندن ایران به عصر حجر»، ناکارآمدی قوانین بین‌المللی چون کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه را آشکار می‌سازد و بر ضرورت ارتقای حفاظت از میراث فرهنگی به سطح دکترین امنیت ملی ایران تأکید می‌کند. 📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/45985/ اینستاگرام ♤ یوتیوپ ♤ تلگرام ♤  آپارات ♤ بله ♤ ایتا ♤ 🆔 @dinonline

🔻 الگوی سیاست‌ورزی از قوام و فروغی تا علی لاریجانی ✍محسن برهانی ✔️با توجه به تجربه‌ی ۱۵۰ ساله‌ی اخیر ایران و الگوهای سیاست‌ورزی توسط نخبگان سیاسی، می‌توان *دو الگوی مختلف را مدنظر قرار داد:* 🔹در الگوی اول سیاستمدار پس از به‌دست آوردن موقعیت سیاسی، خود را در تقابل با هسته‌ی سخت قدرت و یا رأس هرم نظام سیاسی تعریف کرده و با الگوی فشار-لابی در پی کسب قدرت بیشتر و تحمیل نظرات خود بر هسته‌ی سخت قدرت است*. شاید بتوان *محمد* *مصدق* و *امیرکبیر* -بخصوص در هفته‌های پایانی عمر- را نماینده‌ی این رویکرد در تجربه‌ی ایرانیان معرفی کرد. 🔹رویکرد دوم آن است که سیاستمدار بدون آنکه خود را در تقابل با قدرت حاکم تعریف نماید*، پروژه‌های سیاسی خویش را پیگیری کرده و هرگاه فرصت فراهم شود با محافظه‌کاری و حرکت درون‌ساختاری، به نقش‌آفرینی می‌پردازد و آنگاه که چنین فرصتی از وی سلب گردد بدون تقلّای بی‌فایده، به خلوت فکری خویش فرو می‌رود و زمانی که مردم و کشور و ساختار سیاسی دست نیاز به سوی وی دراز نمایند، بزرگوارانه وارد می‌شود و به نقش‌آفرینی مجدد می‌پردازد و از گله‌گذاری پرهیز می‌کند. 🔹 در تاریخ معاصر ایران احمد قوام و محمدعلی فروغی چنین رویکردی را اتخاذ کردند و علی لاریجانی در راستای چنین الگوی سیاست‌ورزی به فعالیت سیاسی پرداخت *و مقارنه‌ی این سه سیاستمدار تأثیرگذار، می‌تواند حاوی نکات قابل تأملی باشد. 🔹هر سه‌ی این افراد به ساختار سیاسی موجود التزام کامل داشتند؛ احمد قوام -که فرمان مشروطه به قلم وی نگارش یافت- نسبت به نظام مشروطه، ذکاءالملک نسبت به حکومت پهلوی و علی لاریجانی نسبت به جمهوری اسلامی معتقد و ملتزم بودند و هیچ تقابل تندی با ساخت سیاسی موجود از سوی ایشان گزارش نشده است حتی آنگاه که با بی‌مهری و ظلم از عرصه‌ی سیاسی به صورت موقت یا دائم کنار گذاشته شدند. قوام السطلنه از ۱۳۰۲ تا ۱۳۲۱ از قدرت کنار گذاشته شد و در تبعید یا حصر زندگانی گذراند همو که از ۱۳۰۰ تا ۱۳۳۱ یازده بار ردای نخست وزیری را بر تن کرده بود. محمدعلی فروغی هم در سالهای پیش از ۱۳۲۰ از عرصه ی سیاست کنار گذاشته شد. علی لاریجانی نیز با سه دوره ریاست بر مجلس و مناصب مهم سیاسی، از ۱۴۰۰ به بعد اجازه‌ی ورود به عرصه‌ی اثر‌گذاری سیاسی را پیدا نکرد. اما در دوران انعضال نه هیاهویی به خرج دادند و نه طلبکاری خاصی کردند. 🔹هر سه نفر در دوران خویش مصداق عقلانیت و میانه‌روی معرفی می‌شدند و ‌تندروها علیه ایشان آشوب به راه انداختند اما گذر زمان نشان داد که عقلانیت این سه نفر به نفع ملک و مملکت است. 🔹احمد قوام و لاریجانی هدف تهمت‌زنی قرار گرفتند*؛ بعد از بلوای سی تیر، مجلس در اقدامی خلاف قانون اساسی و ‌با مداخله در دستگاه قضا، احمد قوام را مفسد فی الارض اعلام و اموالش را مصادره کرد؛ یادشان رفته بود که اگر قوام نبود آذربایجان و گیلان و بخشی از خراسان از مام میهن جدا شده بود و با قدرنشناسی این خدمات دیده نشد. به لاریجانی هم در حرم حضرت معصومه (س) حمله کردند و در انتخابات ۱۴۰۰ با بی‌تقوایی، تهمتهای مالی زدند و به دروغ تابعیت برخی بستگانش را به میان آوردند تا با این ابزار کثیف، وی را از عرصه رقابت سیاسی کنار گذارند. نامه‌نگاری عالمانه وی با سخنگوی جوان شورای نگهبان سندی است تاریخی بر متانت موضع سیاسی وی و ضعف منطق و استدلال آن بخش از شورای نگهبان که صلاحیت لاریجانی را احراز نکردند! 🔹فروغی و لاریجانی علاوه بر کار سیاسی، در عرصه‌ی اندیشه‌ورزی موفّق و صاحب فکر و قلم بودند.* کارهای سترگ فروغی تاریخ‌ساز و ماندگار است و معلّمیِ لاریجانی در دانشگاه تهران و کتاب اخیر اخیرش به نام «عقل و سکون در حکمرانی» و مقالات علمی ایشان بروشنی نشاندهنده عمق علمی است. 🔹اجل طبیعی پایان کار قوام و فروغی رقم زد*: قوام دو سال پس از وقایع ۳۰ تیر به مرگ طبیعی فوت کرد و فروغی نیز چند ماه پس از پایان نخست‌وزیری سومش. دردآور آنکه لاریجانی را در اوج پختگی و در اوج‌ نیاز ایران به این فرزند رشیدش، شهید کردند و خون پاکش توسط دشمنان ایران بر زمین ریخته شد تا مانع از نقش بی‌بدیلش در این مقطع زمانی و سالهای بعد شوند و این تفاوت میان لاریجانی با قوام و‌فروغی، بسیار سوزناک است چرا که «آواز قویِ» لاریجانی پس از این شنیدنی بود و ایران‌ساز. 🔹پایان شکوهمند لاریجانی، پایانی غبطه‌آور برای هر فعال سیاسی است؛ حتی بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی از رفتن او اظهار تأسف کردند و ایران امروز را نیازمند به چون اویی دانستند و این حقیقت، نشان از وزانت مشی و رویکرد او داشت./ جماران 🆔 @dinonline

🔻غزّه‌سازی ایران؛ شهرکشی، طرحی اسرائیلی ✔️«شهرکُشی» واژه‌ای نیست که صرفاً به ویرانه‌های غزه و لبنان محدود بماند؛ شهرکشی در قاموس راهبردی اسرائیل، طرحی برای تبدیل خاورمیانه به «پیرامونی سوخته» و فاقد ظرفیت تمدنی در خدمت تحقق کلان‌طرح «اسرائیل بزرگ» است. یاسر میردامادی در این جستار تکان‌دهنده با کالبدشکافی مفهومی «اوربیکش» (Urbicide) و گذار از ویرانی فیزیکی به «معرفت‌کشی» (Epistemicide)، هشدار می‌دهد که آنچه در غزه رخ داد، اکنون در هیبت حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران (از بیمارستان و کارخانه دارو تا دانشگاه و موزه) در حال تکرار است. این نوشتار ضمن ردیابی تبارشناسی خشونت ساختاری اسرائیل، به پرسشی بنیادین پاسخ می‌دهد: چرا اسرائیل به دنبال «غزه‌سازی ایران» است؟ پاسخی که میردامادی ارائه می‌دهد فراتر از تقابل نظامی، انگشت اتهام را به سوی توهم خطرناکِ تفکیک «زیرساخت حکومت» از «زیرساخت ملت» در میان اپوزیسیون ایرانی نشانه می‌رود؛ مغالطه‌ای که به باور نویسنده، ندانسته مجوز اخلاقی انهدام زیست‌بوم مدنی ایران را صادر کرده است. این متن در میانه جنگی که علیه حافظه تاریخی و کالبد تمدنی ملت ایران به راه افتاده، فراخوانی است برای «دفاع شناختی» پیش از آنکه دیر شود. 📎 پيوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/45990/ اینستاگرام ♤ یوتیوپ ♤ تلگرام ♤  آپارات ♤ بله ♤ ایتا ♤ 🆔 @dinonline

🔻«وضعیت بغرنجی است»: کاتولیک‌های آمریکا در میانه نزاع ترامپ و پاپ دوپاره شده‌اند ✔️در حالی که طنین انتقادات بی‌سابقه پاپ لئو چهاردهم از جنگ آمریکا در ایران هنوز در واتیکان و واشنگتن می‌پیچد، جامعه ۵۳ میلیون نفری کاتولیک‌های آمریکا در آستانه یک دوپارگی ایمانی و سیاسی قرار گرفته است. حمله لفظی دونالد ترامپ به رهبر کاتولیک‌های جهان و واکنش متقابل پاپ، صرفاً یک جدل دیپلماتیک نیست؛ بلکه زلزله‌ای در سپهر انتخاباتی حزب جمهوری‌خواه است که پایگاه رأی سنتی آن را نشانه رفته است. گزارش گاردین از ایالت جورجیا تا راهروهای پنتاگون نشان می‌دهد که چگونه مرز میان «میهن‌پرستی آمریکایی» و «وفاداری به واتیکان» به شکافی عمیق در میان مؤمنان بدل شده است؛ شکافی که در آن، تصویر جنجالی ترامپ در هیبت مسیح و نقل قول وزیر دفاع از «کتاب مقدس تارانتینو» تنها نمایی از یک بحران عمیق‌تر الهیاتی ـ سیاسی است. اکنون و در آستانه فروپاشی حمایت کاتولیک‌ها از کاخ سفید، پرسش کلیدی این است: آیا کلیسا می‌تواند جماعتی را که «دعا برای نرم شدن قلب رئیس‌جمهور» را جایگزین حمایت سیاسی از او کرده‌اند، بار دیگر متحد سازد؟ 📎 پيوند به متن کامل این گزارش در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/45992/ [اینستاگرام] ♤ یوتیوپ ♤ [تلگرام] ♤  آپارات ♤ بله ♤ [ایتا] ♤ 🆔 @dinonline

🔻«تفرقه» بدترین گناه در فقه اجتماعی و پیشنهادهایی برایِ پیشگیری ✍ محمدتقی سهرابی‌فر ✔️اگر روزی اجرای یک حکم شرعی به قیمت فروپاشی انسجام اجتماعی تمام شود، تکلیف چیست؟ در حالی که گفتمان «فقه اجتماعی» این روزها به یکی از جدی‌ترین دغدغه‌های حوزه علمیه قم بدل شده، محمدتقی سهرابی‌فر، استاد درس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم، در تحلیلی صریح و مستند، انگشت روی نقطه‌ای می‌گذارد که هزار سال تاریخ اسلام را متأثر کرده است. او با استناد به سیره ۲۵ ساله سکوت و همراهی امام علی (ع) و همچنین همراهی «ابوذر» با لشکر معاویه علیه روم، استدلال می‌کند که «تفرقه» نه یک خطای سیاسی که بدترین گناه در فقه اجتماعی است؛ گناهی که در تزاحم با سایر احکام، قربانی کردن دیگر واجبات برای پرهیز از آن، نه تنها جایز که واجب است. این یادداشت، نقشه راهی برای پرهیز از این «گناه کبیره اجتماعی» در ایران امروز ترسیم می‌کند. 📎 پیوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/45998 [اینستاگرام] ♤ یوتیوپ ♤ [تلگرام] ♤  آپارات ♤ بله ♤ [ایتا] ♤ 🆔 @dinonline

🔻دین به مثابه “سازنده جهان معنا” در اندیشه رابرت بلا ✍محسن محصل یزدی (دکتری دین‌پژوهی) ✔️آیا دین صرفاً محصول فرعی فرهنگ بشری است یا خود، نیروی محرکه و سازنده آن؟ رابرت بلا، جامعه‌شناس فقید، با گذر از مرزهای سنتی جامعه‌شناسی، پاسخی شگرف به این پرسش می‌دهد. او دین را نه یک نهاد در حاشیه، بلکه تار و پود اصلی “جهان معنا” می‌داند که از دل تکامل زیستی و شناختی انسان سر برآورده است. این یادداشت به کاوش در نظریه بلندپروازانه بلا می‌پردازد که از بازی‌های آیینی انسان نخستین تا طلوع ادیان اخلاقی در عصر محوری را در بر می‌گیرد و مسیر پرفراز و نشیب تکامل دین را ترسیم می‌کند. در روایت رابرت بلا از تاریخ بشریت، دین قهرمان اصلی داستان است. از رقص‌های آیینی در سپیده‌دم تمدن تا ظهور متون مقدس و اخلاق جهانی، دین همواره نیرویی سازنده و معنابخش بوده است. نظریه تکامل دینی بلا که نیم قرن پس از طرح اولیه به بار نشست، سفری فکری از زیست‌شناسی تا تاریخ را در می‌نوردد تا نشان دهد چگونه انسان در جستجوی پاسخ به پرسش‌های بنیادین وجود، جهان اجتماعی و اخلاقی خود را بنا نهاد. این متن، روایتی از همین سفر پرماجرا است. 📎 پیوند به متن کامل این گزارش در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/46009/ اینستاگرام ♤ یوتیوپ ♤ تلگرام ♤  آپارات ♤ بله ♤ ایتا ♤ 🆔 @dinonline

🔻جنگ نامتقارن روایت‌ها؛ چرا راهبرد رسانه‌ای آمریکا، رژیم اسرائیل و حاکمان عرب به نفع ایران تمام شد؟ ✍میثم فصیحی رامندی ✔️در جنگ اخیر، نبرد روایت‌ها نیز همانند میدان نظامی ماهیتی نامتقارن داشت؛ برخلاف عرصه نظامی که به راحتی نمی‌توان پیروز این میدان را معرفی کرد نتیجه این جنگ در میدان روایت اما کاملا به سود ایران رقم خورد و تهران توانست در کارزار افکار عمومی دست بالا را به دست آورد. با این حال این پیروزی بیش از آنکه حاصل یک راهبرد رسانه‌ای دقیق و منسجم از سوی ایران باشد، محصول مجموعه‌ای از خطاهای راهبردی در جبهه مقابل بود. در این گزارش می‌کوشم به مهم‌ترین علل و زمینه‌های شکل‌گیری این وضعیت بپردازم. 📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/46014/ اینستاگرام ♤ یوتیوپ ♤ تلگرام ♤  آپارات ♤ بله ♤ ایتا ♤ 🆔 @dinonline

🔻خداناباوری سکوت؛ خداناباوری عرفانی آرتور شوپنهاور ✔️جان گری، فیلسوف برجستۀ معاصر، در کتاب «هفت نوع خداناباوری»، با نگاهی موشکافانه طیف‌های گوناگون بی‌اعتقادی را واکاوی می‌کند. در فصل هفتم این کتاب با عنوان «خداناباوری سکوت» که با ترجمۀ روان احمد فکری در اختیار ما قرار گرفته، گری به سراغ متفکرانی می‌رود که خداناباور بودند، اما نه از جنس ستیزه‌جویان با دین. او پرده از چهرۀ «خداناباوری عرفانی» برمی‌دارد؛ نگرشی که در آن، خدا نه انکار می‌شود و نه تأیید، بلکه در سکوتی رازآمیز و فراتر از قلمرو زبان به نظاره نشسته می‌شود. این متن، روایتی است از مراسم خاکسپاری بی‌صدا برای خدای یکتاپرستی، از نگاه فیلسوفانی چون شوپنهاور، اسپینوزا و شستوف. 📎 پیوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/46027/ اینستاگرام ♤ یوتیوپ ♤ تلگرام ♤  آپارات ♤ بله ♤ ایتا ♤ 🆔 @dinonline

🔻امام موسی صدر و الهیات گفت‌وگو؛ پارادایم بومیِ اتحاد ملّی در زمانه‌ جنگ ✍ حسين دانش‌مایه ✔️در شرایط جنگی که موجودیت یک ملت در گرو انسجام داخلی است، اتحاد ملی از یک شعار سیاسی فراتر رفته و به «شرط امکان بقا» تبدیل می‌شود. اما چگونه می‌توان در جامعه‌ای متکثر با گرایش‌ها، باورها و خاطره‌های تاریخی متفاوت، بدون حذف تفاوت‌ها به وحدت دست یافت؟ حسین دانش‌مایه، پژوهشگر الهیات اجتماعی، در این نوشتار با بازخوانی اندیشه و سیرهٔ امام موسی صدر، توضیح می‌دهد که الهیات گفت‌وگوی امام موسی صدر – مبتنی بر کرامت پیشادینی انسان، نفی انحصار حقیقت از منظر توحید، و گفت‌وگو به‌مثابه شیوهٔ بودن در جهان – می‌تواند پارادایمی بومی برای اتحاد ملی در زمانهٔ جنگ ارائه دهد. پارادایمی که در آن پذیرش دیگری تعارف اخلاقی نیست، بلکه الزامی الهیاتی است؛ اتحاد ملی شکلِ سازمان‌یافتهٔ تکثر در برابر خطر بیرونی است؛ و گفت‌وگو نه ابزار تفاهم، بلکه ریاضت اخلاقی و جهادِ حفظ کرامت انسانی در برابر منطق خشونت به شمار می‌رود. مقالهٔ حاضر با طرح این پرسش بنیادین که چگونه می‌توان در جامعهٔ متکثر و جنگ‌زده به اتحادی فراگیر دست یافت بی‌آنکه تفاوت‌ها قربانی همسان‌سازی شوند، به بازخوانی الهیات گفت‌وگوی امام موسی صدر می‌پردازد. نویسنده با تفکیک میان «اتحاد همسان‌ساز» و «اتحاد در وضعیت تکثر»، استدلال می‌کند که الگوی صدر بر پایهٔ کرامت پیشادینی انسان (مستفاد از آیهٔ ﴿وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ﴾) بنیانی الهیاتی برای پذیرش دیگری فراهم می‌آورد که فراتر از تساهل تاکتیکی است. گفت‌وگو در این چارچوب نه یک ابزار تبلیغی یا مناظره‌ای، بلکه «شیوهٔ بودن در جهان» و خودمحدودسازی ارادی خشونت است. مقاله با استخراج چهار لایهٔ معرفتی (ایمان به کرامت مشترک)، اخلاقی (گفت‌وگو به‌جای سرزنش)، نهادی (سازمان‌های میانجی) و راهبردی (مقاومت گفت‌وگویی)، نشان می‌دهد که اتحاد ملی از منظر صدر نه یک پروژهٔ سیاسیِ ناپایدار، بلکه جلوه‌ای از توحید در سطح اجتماع است. نتیجه آنکه الهیات گفت‌وگو در شرایط جنگ، الگویی بومی برای بقای جمعی ارائه می‌دهد که در آن دین به‌جای عامل تفرقه، موتور معنابخش وحدت می‌شود. 📎 پيوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/46033/ اینستاگرام ♤ یوتیوپ ♤ تلگرام ♤  آپارات ♤ بله ♤ ایتا ♤ 🆔 @dinonline

🔻 جستاری درباره فردوسی ✍ میثم موسوی ✔️ کتاب شاهنامه مثنوی‌یی حماسی است که گویی مهمترین سند عظمت زبان فارسی محسوب می‌شود. از این منظومه‌ی چهل و هشت هزار بیتی [و یا پنجاه هزار و اندی بیتیِ برخی از چاپ‌ها] تصحیح‌های متعددی چون چاپ مسکو، لندن، هند، فریدون جنیدی و جلال خالقی مطلق صورت گرفته است... 📎پیوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonlin  e.com/38267/ 🆔@dinonlin

🔻از فوران نظریه تا انفعال در خیابان؛ چرا نواندیشان حوزوی در بحران‌های ایران غایب شدند؟ ✍ رضا تاران ✔️جامعه‌ای که در آتش اعتراضات، فروپاشی اقتصادی و بحران هویت می‌سوزد، دیگر گوش شنوایی برای نظریه‌های انتزاعیِ نسبت دین و دموکراسی ندارد. در خلأ میان هیاهوی خیابان‌های ۱۴۰۱، التهاب دی‌ماه ۱۴۰۴ و درگیری‌های نظامی ۱۴۰۵، حلقه‌ای از نخبگان فکری که روزگاری پرچمدار آشتی میان «میراث مذهبی» و «جهان مدرن» بودند، به‌طرز محسوسی غایب و کم‌اثر ظاهر شدند. رضا تاران، در پژوهشی انتقادی، نه صرفاً به کالبدشکافی زوال این جریان، بلکه به سیر صعودی و نزولی قدرت آنان از منظر «زمینه‌شناسی ساختاری» پرداخته است. او استدلال می‌کند که مشکل اصلی نواندیشان حوزوی، ضعف تئوریک نیست، بلکه تله‌های عملی مرگباری است که خود در آن گرفتار آمده‌اند: از نداشتن شبکه منسجم و منابع مالی، تا نخبه‌گرایی افراطی، غفلت از فضای مجازی و از همه مهم‌تر، بحران هویتیِ «میانه بودن» که آنان را به نیرویی بی‌طرفدار بدل کرده است. این گزارش، روایت سقوط جریانی است که به جای ارائه «روایت امید»، در حصار برج عاج نظریه‌بازی محبوس ماند و اکنون، برای بقا نیازمند خروج از وضعیت اپوزیسیون و بازگشت به متن جامعه است. 📎 پيوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/46036/ 🆔 @dinonline

🔻نظرسنجی پیو: ۷۰ درصد آمریکایی‌ها ترامپ را «خیلی مذهبی» نمی‌دانند؛ افزایش ۸ درصدی تردیدها نسبت به سال ۲۰۲۴ ✔️نتایج تازه‌ترین نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو نشان می‌دهد که تنها ۵ درصد از بزرگسالان آمریکایی دونالد ترامپ را «بسیار مذهبی» توصیف می‌کنند و سهم کسانی که او را «خیلی مذهبی نیست یا اصلاً مذهبی نیست» می‌دانند، در دو سال اخیر ۸ درصد رشد کرده و به ۷۰ درصد رسیده است. با این حال، در میان جمهوری‌خواهان و پروتستان‌های انجیلی سفیدپوست، همچنان بخش قابل‌توجهی بر این باورند که ترامپ دست‌کم تا حدودی از افراد دارای باورهای مذهبی مشابه آنها حمایت می‌کند. 📎 پیوند به متن کامل این گزارش در سایت دین‌آنلاین https://www.dinonline.com/46043 🆔 @dinonline